Blockdit Logo (Mobile)
ความเรียงในวันที่นึกได้
•
2 มิ.ย. เวลา 11:30 • ไลฟ์สไตล์

แว่นใหม่มาอีกแล้ว

ขออภัยกระเป๋าอันบางกรอบของข้าฯด้วยเถิด
...
มันเริ่มมาจากความสงสัยส่วนตัวว่าทำไมกรอบแว่นที่ใช้อยู่มันทรงเดียวกันเกือบหมดวะ
ทรงสี่เหลี่ยมมุมมน กรอบขนาดเล็ก ไม่ว่าจะเป็นแบบกรอบเต็ม ครึ่งกรอบ หรือไร้กรอบ
ดูแล้วรู้สึกเบื่ออ่ะนะ
ส่วนตัวเคยใข้ทรงอื่นอยู่บ้าง ไม่มากนัก จำได้ว่าเป็นทรงไข่ที่ขายทิ้งไปเพราะกรอบมันสีลอก ขี้เกียจซ่อม
ใช้แต่กรอบแบบเดิมๆเรื่อยมา
ไปตัดแว่นมาใหม่ก็ยังทรงเดิม
แฟนว่ามันเหมาะกับหน้าคุณดี
แล้วใครจะกล้าขัดใจภรรยากันครับ ถามนิด
วันดีคืนดีก็กดหาของในแพลตฟอร์มแล้วเจอกรอบที่เคยอยากได้
ทรงLemtosh กับ Crown Panto
แฟนมักส่ายหน้าว่ามันไม่เข้ากับหน้าผมเลย ประหลาด ดูแปลก
แต่เที่ยวนี้ผมลองกดสั่งเข้ามาไว้ในตะกร้า เป็น Lemtosh ส่วนทรงCrown Pantoยังใจไม่ถึง
อีกอย่างราคามันก็ดี ไม่แพง
แอบกดสั่งมาไว้เนียนๆ
ได้มาก็เอาออกมาลองใส่เล่น สนุกดี
...
นั่งถามChatgptว่าจะเอากรอบนี้มาทำไรดีล่ะ?
ในใจน่ะมีคำตอบอยู่แล้ว แต่อยากได้คนแย้ง
แชทว่าเอาไปทำแบบนี้ไหม ใช้ระยะกลางเป็นหลัก ใช้เดินเล่นชิลๆ
คำตอบไม่ใกล้กับที่คิดแต่ผมชอบใจ เลยใส่พารามิเตอร์อื่นๆเพิ่มพร้อมขอคำตอบที่คิดว่าใกล้กับความคิดใหม่
มันตอบมาใกล้กับที่คิดไว้เลยเซฟข้อมูลเก็บก่อน
รอสิจ๊ะ รอ
ได้โอกาสก็เอาไปตัดที่ร้านใกล้บ้าน จุดประสงค์หลักนอกจากตัดแว่นตัวนี้แล้วก็อยากดูฝีมือกับราคาการตัดด้วยเพราะว่าจะลองย้ายร้านมาตัดใกล้บ้านดูบ้าง เห็นว่ามีชื่ออยู่เหมือนกัน
นักทัศนมาตรให้คำแนะนำต่างๆดีครับ แต่ผมอยากได้แบบที่ต้องการเลยเอาข้อมูลให้ดู
นักทัศนมาตรพยักหน้ารับแล้วอธิบายสิ่งที่ผมบอกมาพร้อมเอาเครื่องมือทดสอบให้ลอง
ผลคือน่าพอใจ ผมเลยตกลงตัดกับที่ร้าน
ราคาเอาเรื่องอยู่ ขนาดว่าเป็นเลนส์เดี่ยว น่าจะเพราะผมใส่อะไรลงไปเยอะรวมทั้งให้เปลี่ยนสีแบบเข้มจัดภายในอาคารได้ด้วย น่าจะราคาโขอยู่
กัดฟันจ่ายด้วยความอยากทดลอง
นักทัศนมาตรวัดระยะการมองต่างๆไม่ว่าจะเป็นการยืน,นั่ง,อ่านหนังสือระดับไหนกันบ้าง
เออ ได้ฟีลว่ามาตัดจริงจังมากๆ ไม่เหมือนที่ร้านเดิมที่แค่ไถ่ถามแล้วดัดแว่นแต่แม่นยำ น่าจะเพราะตัดกันมานานแล้ว
เขาให้รอราว2อาทิตย์
ครับ รอก็รอ
รอจนลืมเพราะธุระปะปังตามเรื่องราวแต่ละวัน แถมยังมีหัตถการอีกเยอะแยะ
ครบเวลาร้านโทรมาตามว่าเสร็จแล้วนะ มารับได้
ผมเลยบอกไปว่าจะเข้าไปช้าหน่อย ไม่ว่างจ้า
แล้วก็นั่งรอจนว่างพอจึงค่อยไป
...
ผมเอาแว่นออกมานั่งดูด้วยความตื่นเต้นเหมือนได้ของเล่นชิ้นใหม่มา
ใส่ดูอันดับแรกคือจุดหมุนขึ้นลงอยู่ที่ใกล้หู ถึงจะฟิตติ้งมาดีแต่ก็รู้สึกได้
ใส่แว่นแล้วมองระยะกลาง สวยงามตามท้องเรื่อง
แต่พอมองระยะไกลกับใกล้ ต้องยอมรับสถาพว่าแค่มองเห็นเฉยๆ ไม่คม
มองไกลต้องมองลอดแว่น มองใกล้นี่ปิดประตูเลยถ้าตัวหนังสือไม่ใหญ่พอ
แต่พอใจที่เอามันออกมาใช้งาน แถมยังเปลี่ยนสีเข้มกว่าปกติที่เคยใช้อยู่แล้วด้วย เรียกว่าแว่นตัวนี้ใส่ทุกอย่างเพื่อความสนุกส่วนตัว
นักทัศนมาตรว่าจะปรับแก้อะไรไหม บอกไปว่าคงไม่ต้องล่ะครับ ได้ตามที่คิดไว้ แต่ถ้าจะปรับเปลี่ยนจะมาบอก
นักทัศนมาตรเลยพูดเรื่องประกันเลนส์กับการปรับแต่งเลนส์ให้ฟังอีกรอบ
ผมพยักหน้าแล้วใส่แว่นตัวนี้แล้วเดินออกไปทดสอบสนามจริงแถวนั้นเรียบร้อยก็แล้วใส่กลับบ้านแบบชิลๆ
ด้วยความที่แว่นตัวนี้หนาหนัก ไม่มีแป้นจมูกแบบปรับได้ แถมระยะสะพานแว่นก็กว้างกว่าที่ผมเคยใช้ ดั้งผมก็ไม่ค่อยมี มันจึงช่วยไม่ได้ที่แว่นมันจะตกลงมาเวลาใส่ไปนานๆเพราะน้ำหนักของตัวแว่นกับการเดิน
เอาเถอะ มันคือแว่นใส่สนุกๆมากกว่าน่ะ จะเอาอะไรวะ
แวะเวียนมาใช้งานมันบ้างแต่ไม่เต็มที่
ยังไม่มีโอกาสอำนวย
...
เช้าตื่นมาจะออกไปเดินวิ่งเลยปิ๊งว่าจะเอามันออกไปลองสนามจริงด้วยการออกกำลังกายดู
ตอนใส่ไม่รู้สึกว่าหนักอะไรนัก ใส่ได้
มองระยะกลาง เยี่ยม แต่ไม่เกิน1-2เมตรตามร้านบอกมา
มองระยะไกล ขัดใจนิดหน่อยเพราะเบลอซ้อน ต้องมองลอดแว่น
ระยะใกล้ เอ่อ ลืมมันไปเหอะ
...
เดินวิ่งไปเรื่อย อาการเด่นชัดสุดคือแว่นตกเพราะลื่นเหงื่อ ปรับยังไงก็ลื่นตกลงมา
ข้อดีคือมองลอดแว่นได้ดีขึ้น เลนส์เปลี่ยนสีใช้การได้ เพียงแต่แดดยังไม่จัดนักเลยเห็นผลไม่ชัดเจน
แล้วผมก็เดินกลับแบบสบายๆด้วยระยะกลางเป็นหลักครับ
ผมกลับมาสรุปได้ว่าแว่นตัวนี้มันเหมาะกับการเดินเล่นชิลๆทั่วไปไม่ก็นั่งคุยกับลูกค้าเฉยๆแบบไม่ต้องดูเอกสารอะไรหนักๆมากกว่าอย่างอื่น
เอ่อ มันก็ตรงความประสงค์ของผมเหมือนกันเพราะแว่นทรงนี้มันไม่ได้เข้ากับหน้าผมมากนัก แค่ชอบทรงเฉยๆบวกกับอยากใส่อะไรให้มันดูสนุกสนานบ้าง ไม่ซีเรียส
กะในใจว่าจะใช้ไปเรื่อยๆจนกว่าค่าสายตาจะเปลี่ยนสุดๆแล้วอาจจะดึงมันกลับมาใช้เป็นแว่นเลนส์เดี่ยวระยะใกล้เพื่อการอ่านจออ่านหนังสือแบบจริงจัง
แต่ตอนนี้ขอใช้แบบนี้ไปก่อนครับพี่น้อง
ถึงเวลาค่อยมาว่ากันใหม่

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา