กายมันเหนื่อนัก คิดนั้นคิดนี้ ไม่หยุดหย่อน ก็พักกาย พักจิต ให้กายสงบ ปราศจากอารมณ์ จิตก็ได้พัก พักกายพักจิต .กายไม่มีภาระ อารมณ์ปรุงแต่ง เลือดลมในกาย ก็สะอาด สดชื่น กายก็แข็งแรงขึ้น จิตก็มีกำลัง. ใช้กาย ต่อไป กายก็ไม่เป็นอุปสรรค แข็งแรง .
เรื่องราว ที่ตัวเรา นั้น มันมีวิญญาณ ทั้งหก จิตของเราอาศัยอยู่ในกาย เรื่องราวของกายนั้น มันเหมือนเราได้ เรือมาลำหนึ่ง จิตนั่งในลำเรือ . พายเรือ .ไปสัมผัส .ไป รับ ไปเก็บสิ่ง ของเข้ามาในเรือ โดยมี .วัตถุสิ่งของ ทั้งที่มีชีวิต ไม่มีชีวิต ที่เรือนี้ ไปปะทะ ไปเสียดสี สัมผัส ไปยึดถือ เอามาเข้ามา เกิดเป็นอารมณ์ นึกคิดต่างๆ มีชอบใจ ไม่ชอบใจ ที่เหมือน พายเรือ อยู่ในกระน้ำ . อารมณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นในกายนี้ เป็นของๆโลก
แล้วก็มีเรื่องราว ที่ว่า ไปกินน้ำเลือดน้ำหนองของผู้ที่มีกรรม เอร็ดอร่อย ก็มีเรื่องราว ตัวกินเลือดกินเนื้อ มากิน น้ำเลือดน้ำหรอนในกายที่อาศัยเอร็ดอร่อยบ้าง เรากินเค้าเอร็ดอร่อย เค้าก็มากิน เนื้อ น้ำเลือดน้ำหนองในกายนี้เอร็ดอร่อยบ้าง บางที่เจอ ตัวกินเลือดกินเนื้อ แค่ตัวเดียว พิษสง ก็ทำเอา ร่างกายตายได้
เรื่องราวตัวกินเลือดกินเนื้อนี้ เวลาที่เป็นแผล มันก็ออกมากัดกินน้ำเลือดน้ำหนอง กัดกินเป็นพีผืด เกาะเส้นเลือด ตรงนั้นตรงนี้ อุดตัน ตามข้อต่างๆ มันไต่กินไปทั้งเรือนกาย พอแก่ตัวลงไป มันทยอยออกมา ตามผิว เหมือนแป้วดินสิพอง .เป็นเนื้อนากรรม กายก็จะค่ิอยเหี่ยวย่นไป มันกัดกัไม่เลือดที่ในกายนี้ เหมือดออยากหิวโหย จองเวร อาฆาตพยาบาทกันมา นี้แหละ ที่ว่า เมื่อกายนี้ หมดลม ทำไม ตัวหนอน ถึงออกมา ไต่ยั้วเยี้ย
เรื่องราวตัวกินเลือดกินเนื้อ นี้ ผู้ที่ประพฤติปฏิบัติธรรม จิตมีธรรม อาศัยในกาย พวกตัวกินเลือดกินเนื้อ ก็ไหลออกมา อยู่ที่ผิวกาย เ กัดกินข้างในไม่ได้ ก็ออกมาที่ผิวกาย มีหลายรูปแบบ ปากก็คม กัดเจ็บจิ๊ด . มีพระ ที่นับถือ ไปหาหมอ หมอว่า เป็นโรคผิวหนัง บอกหมอว่า มันมีตัว หมอเค้าก็มองไม่เห็นเสียด้วย มันอยู่ใต้ผิวหนัง
อารมณ์นั่นเป็นของๆโลก เหมือนว่า เมื่อตื่นขึ้นมา อารมณ์นึกคิดก็มาแล้ว เรื่องนั้น เรื่องนี้ ก็อยู่ กับ อารมณ์ นึกคิด ในกายขึ้น มีหนัก มีเบา เปลี่ยนแปลงไปทั้งวัน จนกว่า จนนอน แม้ยามจะนอน ก็ยังมีเรื่องราว ค้างคา นอนไม่หลับ ฟุ่้งซ่าน กายก็อ่อนเปลี้ย จิตก็ ไม่มีกำลัง อ่อนเปลี้ย ไปตามกาย .เพราะอารมณ์ นึกคิด ในตัวตน ที่เกิดขึ้น ตลอดเวลา
บางที่ก็ ไปเอาอารมณ์ของคนนั้นคนนี้ มาคิดมานึก คนนี้ เค้่ไม่ขอบเรา คนโน้น เป็นอน่างนั้นอย่าง อารมณ์นึกคิด ก็อุปโลกน์ ปรุงแต่งไปเรื่อง วิตกวิจารณ์ ยึดอารมณ์ของผู้อื่นมาทับถม จิตของตัวเอง
เรื่องราว ของการใช้กาย ไปสัมผัส สิ่งนั้นสิ่งนี้ บางที่ว่า ไปเที่ยวพักผ่อน เอ้า กลับมา ทำไมหมดเรี่ยวแรง ก็กายไม่ได้พัก เอาตาเอาหู ไปยึด อะไรต่าง เก็บเข้ามาในเรือ . มันเก็บเข้า ทั้งที่ไม่ดี บันทึก เก็บเข้ามา ตลอดเวลา นานไปเรือมันก็หนัก . กายมันหนัก
การที่จะพักกายพักจิต มีน้องคนหนึ่ง เป็นภูมิแพ้ อารมณ์ก็หงุดหงิดบ่อย ก็ย้ายบ้าน ไปอยู่ต่างจังหวัด เราก็เห็น เค้าเปลี่ยนแปลง ร่างกายผ่อนใส อารมณ์ร่าเริงขึ้น .นั้นก็เนื่องด้วย ที่ว่า พอเค้าเปลี่ยนสถานที่ บ้านเค้าอยู่ ก็เหมือนโดดเดี่ยว ไม่เจอะเจอใคร ไม่ใข้อารมณ์ อะไรมากมาย เลือดลมในกายก็ ดีขึ้น เข้าก็สวดมนต์ ใส่บาตร .
.พอร่างกายดีขึ้น ก็อยู่เฉยๆ ไม่ได้ เปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยว ก็ขายไป ขายดี . เจอะเจอคนนั้นคนนี้ มาเจอกันอีกที เค้าเดินโขยกเขยก เราก็บอกว่า มาอยู่วัด ปฏิบัติธรรมเถิด เค้าก็บอกว่า กำลังขายดี ขอขายของก่อน เราก็เผลอพูดไป ว่า จะให้เค้าบังคับให้หยุดหรืองัย จากนั้นอีก สองสามเดือน ก็อาการทรุดโทรม ก็อยู่ได้ไม่นาน ก็จากลาโลกไป . ก็ด้วยอารมณ์ นึกคิด ห่วงว่า หาเงินทอง .เอากายไปหา เงินทอง เก็บมาใส่เรือ .มันก็เลยหนัก เรือแตกสลายไป จิตเค้าออกจากกาย ไปลำบาก เพราะ สะสมเงินทองมายึด สร้างบุญกุศลน้อย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
