เรื่องราวของพุทธ ต้องแยกแยะให้ออก ในเรื่องราว ของนักบวช ที่สละ บ้านช่อง สละเงิน ปัจจัย ลาภยศ ข้าทาสบริวาร ละทิ้ง เรื่องราวทางโลก ไม่ไปยึดถือ ครองอีกต่อไป ท่านที่สละได้อย่างนี้ มิใช่ว่าท่านจะไม่รู้จัก เรื่องราวสิ่งเหล่านี้ การไม่ทิ่ง ไม่สละอกไป ก็ต้องกลับมาเกิดแก่เจ็บตาย เรื่องราวนี้ เป็นเรื่องราวของผู้ที่ สะสมบุญกุศลบารมี มามาก ถึงจะทำได้ เดืนเจ้าป่า ด้วยเสื้อผ้าชุดเดียว ไม่มีอะไรติดตัวทั้งนั้น เค้าว่า มีคนไปเป็นเพื่อน สองคน คือ แม่กับแม่ ที่ว่า จิตของลูกอาศัยในกายของบิดามารดา
คราวนี้ การเข้าป่า ก็เข้าไปชำระ สะสางอารมณ์กรรม ตัวกระทำ ไม่ให้เกิดขึ้นมา ในจิตอีกเลย
เรื่องของ กามาวจร อารมณ์จร ตัณหาราคะ ต่างๆ นั้นมันเป็นไฟ มันเกิดขึ้นในตัวตนของ
ใคร ที่จิตนั้นอาศัย ก็ต้องสลัดทิ้งมันไป หรือว่า จะไช้มันต้อไป
คราวต้ิองแยกให้ถูกระหว่างนักบวช กับฆราวาส นั่น มั นแตกต่างกัน ฆราวาสอยู่กับโลก ก็มีอารมณ์ต่างๆ ที่มันเกิดขึ้น ล้วนเป็นไฟ เผาร้อนทั้งกายใจ แต่คนก็รับรู้ อารมณ์ที่เป็นไหนไฟนั้นไม่ได้ แล้วมันก็เกิดขึ้น ให้ใช้ .ไม่ว่ามนุษย์หญิงชาย
พระอานนท์ ท่านก็เล่าเรื่องที่ท่านติดอยู่ ในเรื่องราว ความยึดถือ รูปสวย . จนท่านได้ ขึ้รเห็นนางฟ้า ที่สวย ท่านเห็นก็อยากอยู่ใกล้ จนพระพุทธเจ้า ท่านเตือนสติ ให้ทำกายนิ่ง จิตเฉย แล้วดูใหม่ คราวนี้ ท่านลือมตาขึ้น มาก็เห็น นางฟ้านั่น ร่างกายเป็นคนแก หงำเหงือก จึงมีสติสัมปชัญญะ เกิดขึ้น เห็นว่ามหากแต่อไปก็ ต้องไปจูงคนแก่อีก ก็เลนตัดขาด ไม่แต่งดีกว่า ส่วนพวกเรา ทำจิตอย่างนั้รไม่ได้ ก็อยู่ต่อไป ใช้อะไรของเพลิดเพลินต่อไป ต่องเกิดมาตผูงคนแก่กันต่อไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
