เวทนา : ความรู้สึกต่างๆ หรือ ความคิด เรายังไม่นำมาปรุงแต่ง ทุกคนมีอยู่ตามธรรมชาติ
สังขาร : คือตัวปรุงแต่งวิจารณ์สังขาร ตามอุปนิสัยที่ฝังราก จำง่ายๆ สันดานของแต่ละคน นิสัย เป็นอะไรที่สลัดได้ยาก เหมือนกรีดมีดบนหิน
อุเบกขา : วางทุกอย่างลงแม้จะรู้สึกเวทนาก็วางเฉย ไม่ปรุงแต่ง สังเกตุมันอย่างนิ่งๆ เหมือนมองความรู้สึกเกิดขึ้นแล้วดับของมันเองตามธรรมชาติ
เกี่ยวกันเพราะว่าคนเราเกิดซ้ำเกิดซากไม่นิพพานซักทีเพราะว่าสังขาร ตราบใดที่สังขารยังมีอยู่เราอุเบกขาไม่ได้ก็จะยังคงติดอยู่กับการเวียนว่ายตายเกิด
กุญแจการดับทุกอย่างแล้วเดินไปสู่นิพพานคือตัวอุเบกขา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
