# ยาหาย
บางครั้ง ข้อมูลก็ไม่ได้มีไว้เพื่อทำหน้าที่ยืนยันว่าสิ่งที่เราคิดนั้นถูกต้องเสมอไป
ไม่กี่วันก่อน พ่อตาของผมบอกกับคนในบ้านว่า ยาที่ได้กลับมาจากโรงพยาบาลหายไปสองตัว แกพยายามเดินตามหาและถามหาอยู่หลายวัน ไม่ว่าใครเดินผ่านก็อดไม่ได้ที่จะโดนแกทักถามเรื่องนี้
จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของคนในบ้าน รวมทั้งตัวผมเองด้วย เราเริ่มมีความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า แกน่าจะจำผิด หรือไม่ก็คงหาไม่เจอเอง พูดตามตรงคือผมเกือบจะปักใจเชื่อแบบนั้นไปแล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะเหตุการณ์ลักษณะที่แกจำสลับหรือวางของผิดที่ เคยเกิดขึ้นมาก่อนในอดีต
ยิ่งผมมีชุดข้อมูลจากความทรงจำเก่าๆ มากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจในข้อสรุปของตัวเองในปัจจุบันมากขึ้นเท่านั้น
ในใจของผมตอนนั้นเผลอคิดไปว่า ที่ผ่านมาเรื่องแบบนี้ก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนเดิมทุกครั้ง แล้วครั้งนี้มันจะต่างไปได้อย่างไร ยิ่งผมรู้สึกว่าตัวเองสันทัดกรณีและมีประสบการณ์ในเรื่องนั้นมาก่อน ความมั่นใจมันก็ยิ่งกลายเป็นกำแพงหนาที่ทำให้ผมมองข้ามการตรวจสอบสิ่งตรงหน้าไปอย่างง่ายดาย ผมติดอยู่ในหลุมพรางของความเคยชินจนระบบคิดปฏิเสธที่จะหาข้อเท็จจริงเพิ่ม เพราะเชื่อว่าคำตอบที่มีในหัวนั้นสมบูรณ์แบบแล้ว
เรื่องราวดำเนินไปท่ามกลางความปักใจเชื่อแบบนั้น จนกระทั่งมีใครบางคนในบ้านเอ่ยตั้งคำถามง่ายๆ ขึ้นมากลางวงว่า “แล้วจริงๆ ในวันนั้น หมอได้จ่ายยาสองตัวนั้นมาให้ตั้งแต่แรกหรือเปล่า”
คำถามที่ดูเหมือนไม่มีอะไรชิ้นนี้ กลับไม่มีใครในบ้านรวมถึงตัวผมสามารถให้คำตอบที่แท้จริงได้เลย เพราะที่ผ่านมาผมมัวแต่ใช้ชีวิตอยู่บนสมมติฐานที่เชื่อไปแล้วว่ายายังไงก็ต้องมีอยู่ และมันได้หายไปแล้วจริงๆ
ประกายไฟจากคำถามนั้นเอง ที่ทำให้เราเลือกจะวางความมั่นใจลง แล้วโทรศัพท์กลับไปตรวจสอบกับทางโรงพยาบาลเพื่อหาข้อมูลใหม่ และผลลัพธ์ที่ได้กลับมาก็แทบจะล้มล้างความเชื่อเดิมของพวกเราทั้งหมดทันที
คุณหมอจ่ายยามาจริงเพียงแค่ตัวเดียว ส่วนยาอีกตัวหนึ่งที่แกตามหา... โรงพยาบาลไม่ได้จ่ายมาให้ตั้งแต่แรก
วันนั้น ปรากฏว่าไม่มีใครในบ้านที่เดาถูกทั้งหมด และไม่มีใครที่ผิดไปเสียทุกอย่าง
แต่สิ่งที่มีค่าและทำให้ผมเก็บมาคิดต่อหลังจากเรื่องราวสงบลง ไม่ใช่เรื่องของยาที่หายไป แต่มันคือการที่ผมได้เห็นภาพสะท้อนในหัวของตัวเองชัดเจนขึ้น ว่าผมพร้อมที่จะด่วนสรุปเรื่องราวรอบตัวไปไกลมาก ทั้งที่ข้อมูลในมือยังไม่ครบถ้วน เพียงเพราะข้อสรุปนั้นมันฟังดูสมเหตุสมผล และมันช่างสอดคล้องกับความสันทัดกรณีที่ผมเคยมีอยู่ก่อนแล้ว
เมื่อมีข้อมูลชุดใหม่ที่ถูกต้องกว่าเดิมเข้ามาหักล้าง สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับผมจึงไม่ใช่การเอื้อมมือไปสืบค้นข้อมูลชิ้นนั้นมาอ่าน แต่คือการยอมรับความจริงในใจเพื่อปรับเปลี่ยนสมมติฐานเดิมที่ผมเคยสร้างขึ้นมาอย่างมั่นใจจากสิ่งที่เคยทำสำเร็จในอดีต
ในวันนั้น ไม่ได้มีแค่ยาที่หายไป ตามที่เข้าใจแต่แรก
หากแต่เป็นสมมติฐานและความมั่นใจในประสบการณ์เดิมของตัวผมเอง ที่ได้อันตรธานหายไปพร้อมกับข้อมูลความจริงชิ้นนั้นด้วยเหมือนกัน
#SlowIntelligence 🌱
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
