นิทานเรื่อง: เจ้ากระรอกน้อยกรับกรับ กับ ผลไม้สีส้ม
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าใหญ่ที่แสนอบอุ่น มีเจ้ากระรอกน้อยตัวหนึ่งชื่อว่า "กรับกรับ"
เจ้ากรับกรับมีฟันหน้าซี่เล็กๆ สองซี่พึ่งขึ้นมาใหม่เหมือนฟันกระต่าย (เหมือนหนูเลยนะลูก!) วันนี้กรับกรับตื่นเต้นมาก เพราะคุณแม่กระรอกบอกว่า “วันนี้กรับกรับจะได้หม่ำๆ อาหารมื้อแรกแล้วนะจ๊ะ”
กรับกรับกระโดดไปมาด้วยความดีใจ ดึ๋ง! ดึ๋ง! ดึ๋ง! 🐿️
คุณแม่กระรอกยื่นลูกกลมๆ สีส้มส่งกลิ่นหอมหวานมาให้ มันคือ "ฟักทองบดแสนอร่อย" นั่นเอง!
คุณแม่ตักฟักทองขึ้นมาแล้วพูดว่า “อ้ามมมม... หม่ำๆ นะลูก”
เจ้ากรับกรับอ้าปากกว้าง "อ้ามมมม... งับ!" 🎃
"อื้มมมม..." กรับกรับเคี้ยวตุ้ยๆ ตุ้ย...ตุ้ย...ตุ้ย...
รสชาติมันทั้งหวาน ทั้งนุ่ม กลืนลงคอได้อย่างสบายใจเลย!
แต่ด้วยความดีใจและพึ่งหม่ำเป็นครั้งแรก เจ้ากรับกรับส่ายหัวไปมา ดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดิ๊ก แล้วก็... "ฟู่!" 💦
ฟักทองบดกระจายไปติดอยู่บนจมูกของกรับกรับ และติดบนหน้าของคุณแม่กระรอกด้วย!
คุณแม่กระรอกหัวเราะเสียงดัง "ฮ่าๆๆ" กรับกรับก็หัวเราะตาม "เอิ๊กอ๊าก เอิ๊กอ๊าก" เสียใจชอบใจใหญ่เลย
คุณแม่เช็ดหน้าให้กรับกรับอย่างเบามือ แล้วกอดกรับกรับไว้แน่นๆ “ไม่เป็นไรจ้ะเลอะเทอะบ้างก็สนุกดี วันนี้ลูกแม่เก่งมากที่ยอมชิมอาหารมื้อแรกนะจ๊ะ”
คืนนั้น เจ้ากรับกรับนอนพุงกาง หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆ ของคุณแม่ แล้วฝันหวานถึงฟักทองสีส้มแสนอร่อย... ฟู่... ฟู่... ฟู่... (เสียงลมหายใจตอนหลับ) 💤
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: การกินอาหารมื้อแรกเป็นเรื่องสนุก และความเลอะเทอะคือการเรียนรู้ที่งดงาม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
