คนดีย่อมทำงานที่ดี
พี่จิ๋ม สุวภา เจริญยิ่ง นักการเงินคนเก่งเคยเล่าให้ผู้ฟังในคลาสเอบีซีว่า พี่จิ๋มเคยเป็นทั้ง Sell side คือฝั่งขายตอนทำงานเป็นวาณิชธนกิจ ต้องขายหุ้นให้กับบริษัทที่ต้องการระดมทุน และเป็น buy side คือฝั่งซื้อตอนทำงานกองทุนเลือกหุ้นเข้าพอร์ท
พี่จิ๋มเลยได้เรียนรู้ทั้งการเป็นผู้ “ เลือก “ และเป็นผู้ “ถูกเลือก” ซึ่งในชีวิตคนเราก็จะเจอทั้งสองกรณีอยู่ตลอด ตอนตัวเล็กหน่อยก็จะเป็นผู้ถูกเลือกซะมากไม่ว่าจะสมัครเรียนต่อ สมัครงาน เข้าทำงานแล้วต้องให้เจ้านายเป็นคนเลือกโปรโมท
พอโตหน่อยก็จะมีบทบาทเป็นผู้เลือกมากขึ้น ทั้งการเลือกลูกน้อง เลือกบริษัทที่จะย้ายงานใหม่ เลือกทำเล เลือกพาร์ทเนอร์ ฯลฯ
พี่จิ๋มบอกว่า ถ้าเป็นผู้ถูกเลือกก็ต้องทำตัวให้น่าเลือก ถ้าเป็นผู้เลือกก็ต้องเลือกอะไรที่ดีที่เหมาะสมให้ได้
แล้วการเลือกโครงการที่ดีหรือคนที่เหมาะสมนั้นจะดูจากอะไร ก็ไม่ง่ายนักนะครับและขึ้นอยู่กับบริบทและสถานการณ์นั้นๆ แต่ตอนระยะหลังผมเหมือนจะค้นพบทางอะไรบางอย่าง และมาถึงบางอ้อเมื่อฟังพี่สุรชัย พุฒิกุลางกูร CGI มือหนึ่งของโลกที่หลักสูตรเอบีซีเหมือนกัน
พี่สุรชัยเล่าถึงเหตุการณ์ตอนที่พี่สุรชัยยังเป็นนักศึกษาที่ญี่ปุ่นและได้ไปทำงานพาร์ตไทม์เป็นล่ามในงานแสดงศิลปะแนวโอท็อปที่รวมงานจากประเทศไทยและแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ งานนั้นก็จัดอยู่หลายวัน
จนวันสุดท้ายที่บูทแสดงงานไทยพี่สุรชัยก็ได้เจอคุณลุงญี่ปุ่นคนหนึ่งที่แวะเวียนมาทุกวันจนตัดสินใจจะซื้องานแกะสลักช้างไม้ตัวหนึ่งในงาน
บูทไทยมีศิลปินสองคน คนหนึ่งเป็นคนหนุ่ม อีกคนเป็นช่างแนวคุณลุงใจดี คนญี่ปุ่นคนนั้นซึ่งภายหลังที่พี่สุรชัยคุยด้วยถึงรู้ว่าเป็นคุณครูสอนศิลปะในโรงเรียนแถวนั้นเลือกซื้อช้างไม้ของช่างอาวุโสไป พี่สุรชัยเลยถามว่าทำไมถึงซื้อช้างตัวนี้
ครูสอนศิลปะญี่ปุ่นบอกว่าที่ซื้อเพราะแวะเวียนมาหลายวัน มาคุยมาถาม มายืนดูโน่นดูนี่ แล้วรู้สึกว่าคุณลุงไทยที่แกะสลักช้างไม้นั้น….
….เป็นคนดี
พี่สุรชัยได้ฟังถึงกับอึ้ง หลังจากที่เรียนศิลปะหลากตำรามาหลายปี ฟังประโยคนี้ถึงกับแทบจะต้องฉีกตำราทิ้ง เพราะไม่เคยมีใครสอนว่าถ้าเป็นคนดีก็ทำงานศิลปะที่มีคนซื้อได้! ..
แต่หลังจากนั้นพี่สุรชัยก็เริ่มพินิจพิเคราะห์ถึงเหตุการณ์ในวันนั้นแล้วเริ่มมาเชื่อมโยงกับชีวิตในภายหลัง ถึงเริ่มสังเกตเห็นจุดเชื่อมต่อแบบนั้นจริงๆ งานที่ทำให้พี่สุรชัยแจ้งเกิดในเวทีระดับโลกก็เพราะคนที่นิสัยดีคนหนึ่งที่พี่สุรชัยเคยรู้จักมาวานขอให้พี่สุรชัยทำให้แล้วพี่เขาก็รับทำเพราะคนนั้นเป็นคนดี
งานรวมๆเลยออกมาดีจนกลายเป็น print ad อันดับหนึ่งของโลกอย่าง Samsonite Heaven and Hell ชิ้นนั้น
ผมเองในระยะหลังก็มีโอกาสเป็นผู้เลือกอยู่พอสมควรและก็ได้ลองผิดลองถูกอยู่หลายครั้ง บางทีก็เลือกรับงานเพราะสตางค์เยอะ บางทีก็หลงไปกับแสงสีเสียง บางทีก็รับเพราะโครงการน่าสนใจ แต่มาระยะหลัง ผมรับเป็นบอร์ด เป็นที่ปรึกษาบริษัทก็เอาสบายใจเป็นหลัก เลยเลือกจากคนที่มาชวนนั้นนิสัยดีก่อน อาจจะรู้จักเพราะทำงานด้วยกันมานิดหน่อยได้เห็นนิสัยใจคอ ฃหรือมีเพื่อนแนะนำแล้วบอกว่าคนนี้นิสัยดี ผมก็จะหูผึ่งทันที
แม้แต่ตอนที่รวบรวมสมัครพรรคพวกน้องๆทั้งหลายที่มาทำโครงการอะไรก็ใช้หลักการนี้นำ และผลที่ได้ก็ดูจะเหมือนกับที่พี่สุรชัยได้ฟังจากครูศิลปะญี่ปุ่นจริงๆ อะไรที่ผมได้ร่วมงานกับคนดีหรือคนนิสัยดีแล้วก็มักจะเจริญรุ่งเรืองเสมอ ส่วนที่ใช้เหตุอื่นเลือกก็มีดีบ้างไม่ดีบ้างต่างกรรมต่างวาระกันไป
ที่หลักสูตรเอบีซีช่วงหลัง ผมกับพี่ตุ้ม หนุ่มเมืองจันท์ก็ใช้วิธีรับผู้สมัครจากการที่มีนักเรียนรุ่นก่อนแนะนำมาโดยไม่ได้รับนักเรียนโดยที่เราไม่รู้จักอีก เพราะเชื่อว่านักเรียนที่ผ่านการเรียนกับเรามาแล้ว รู้จักนิสัยใจคอมาดีก็จะมักแนะนำคนที่ดีที่เหมาะสมมาเรียนกับเรา ซึ่งผลที่ได้ก็เป็นที่ชื่นใจ นักเรียนที่มาเรียนก็ได้คนคุณภาพมากๆ
พอมาทำ HOW Club ก็จะใช้วิธีการนี้เป็นส่วนใหญ่เช่นกัน แล้วก็ได้ผู้คนที่น่ารักและนำคนที่น่ารักเข้ามาเสมอ
คนดีย่อมทำงานที่ดีนั้นอาจจะฟังแล้วดูแล้วน่าตกใจหรืองงๆ ไม่ได้เป็นทฤษฏีบริหารของฝรั่งใดๆ เหมือนกับตอนที่พี่สุรชัยได้ฟังจากครูศิลปะญี่ปุ่นคนนั้น แต่ถ้าไม่มีเกณฑ์ที่ดีกว่านี้ในใจในการเลือกอะไรซักอย่าง จะเลือกพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจแล้วยังลังเลเลือกไม่ได้
จะใช้เกณฑ์คนดีดูก็ไม่เสียหายนะครับ…
- 28
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
