ปะต้าคิดนะครับ!
ไม่ใช่การตั้งใจให้เกิดคำถาม
ว่า “ลาออกหรือรอเกษียณดี”
แต่ประโยคซ่อนนัยอยู่ข้างหลัง
ว่า
“คนไม่พอไม่มีคนแทนต้อง
ทำงานแทนคนอื่นต้องแบก
ต่อทั้งที่ตัวเองก็เริ่มไม่ไหว”
นี่เป็นเสียงในหัวของคนที่มี
ความรับผิดชอบสูงมาก
คนแบบนี้มักมีจุดแข็งที่ดีคือ
ไม่ทอดทิ้งงานไม่ทอดทิ้งทีม
และไม่ปล่อยปัญหาให้ตกกับ
คนอื่น
แต่จุดอ่อนคือมักแบกจนลืม
ถามตัวเองว่า
“หน้าที่ของเราคือรับผิดชอบ
งานหรือรับผิดชอบทุกอย่างในองค์กร?”
สองอย่างนี้ไม่เหมือนกันนะครับ
ถ้าจะถามแบบรอบคอบที่สุด
ปะต้าไม่คิดว่าควรตัดสินใจ
ด้วยอารมณ์เหนื่อยเพียงวัน
สองวัน แต่ก็ไม่ควรอดทนจนสุขภาพกายใจพังแล้วค่อยออก
ปะต้าอยากฝากให้ลองนะ
ถามตัวเอง 3 ข้อก่อน
ข้อแรก
ถ้าวันนี้ได้เงินเท่าเดิมแต่มีคน
เพิ่มงานเบาลงคุณยังอยากอยู่
ต่อไหม
ถ้าคำตอบคือ “อยาก”
แสดงว่าปัญหาอาจไม่ใช่งาน
แต่เป็นระบบงานและกำลังคน
ข้อที่สอง
ตลอด1-2 ปีที่ผ่านมาองค์กร
รับรู้ปัญหาแล้วพยายามแก้จริงหรือไม่?
ถ้าพูดมาหลายครั้งแล้วไม่มี
การปรับปรุงใดๆนั่นแปลว่าอนาคตมีแนวโน้มเหมือนอดีต
การหวังว่าสถานการณ์จะดีขึ้น
เองอาจเป็นเพียงความหวังลมๆ
ข้อที่สาม
สิ่งที่กำลังหมดไปคือพลังงาน
หรือหมดศรัทธาความเหนื่อย
พักได้แต่เมื่อหมดศรัทธาใน
ระบบและผู้บริหารการอยู่ต่อ
มักยากกว่ามาก
ปะต้าชื่นชมเจ้าของข้อความคือ เขาไม่ได้บ่นเรื่องเงินไม่ได้บ่นเรื่องตำแหน่ง
เขากำลังทุกข์เพราะงานที่รัก
กำลังไปต่อยากนั่นเป็นลักษณะของคนที่มีความรับผิดชอบสูง
และผูกพันกับหน้าที่จริงๆ
แต่มีประโยคหนึ่งที่อยากฝากไว้
“ความรับผิดชอบเป็นคุณธรรม แต่การเสียสละตัวเองจนหมดแรงไม่ใช่คุณธรรมเสมอไป”
องค์กรที่ดีควรมีคนมารับช่วง
ต่อได้ไม่ควรฝากความอยู่รอด
ไว้บนไหล่คนคนเดียว
ดังนั้นคำตอบที่สมดุลที่สุดอาจไม่ใช่“ลาออกทันที”หรือ“ทนจนเกษียณ”ไป
แต่เป็นการกำหนดเส้นตายให้
ตัวเองให้เวลาองค์กรอีก 6-12 เดือนในการแก้ปัญหาคนและระบบงานอย่างเป็นรูปธรรม
ถ้ายังไม่มีการเปลี่ยนแปลงและสุขภาพกายใจแย่ลงเรื่อยๆการเลือกออกก็ไม่ใช่การหนีไป
แต่เป็นการเคารพคุณค่าของ
ชีวิตตัวเอง คนที่รับผิดชอบต่อองค์กรมาเกือบทั้งชีวิตก็ควรรับผิดชอบต่อสุขภาพความสุขและอนาคตของตัวเองด้วยเช่นกัน
ในบางครั้งการอยู่ต่อคือความ
กล้าหาญแต่บางครั้งการเดิน
ออกมาอย่างมีแผนก็เป็นความกล้าหาญอีกแบบหนึ่งเหมือนกัน
ปะต้าคิดอย่างนี้นะครับ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
