เธอคนนั้น หรือเธอคนนี้
ในช่วงวัยทำงาน ฉันเคยมีโอกาสทำงานเป็น Call Center ของธนาคารแห่งหนึ่ง
ลักษณะงานจำเป็นต้องสลับกะเพื่อรองรับลูกค้าตลอดทั้งวัน ทำให้บางครั้งฉันต้องทำงานจนถึงเที่ยงคืน
คืนหนึ่ง ฉันเข้าเวรในกะที่เลิกงานเวลา 00.00 น.
วันนั้นในทีมมีพนักงานระดับ Officer อยู่ 3 คน และหัวหน้างานอีก 1 คน ซึ่งพวกเราเรียกกันติดปากว่า "ป้าซ้อ"
โต๊ะทำงานของพวกเราอยู่ใกล้ทางไปห้องน้ำ ส่วนโต๊ะของป้าซ้ออยู่ห่างออกไปพอสมควร โดยมีห้องมอนิเตอร์ที่กั้นด้วยกระจกอยู่ระหว่างกลาง สามารถมองทะลุเห็นกันได้ตลอด
เวลาประมาณ 23.23 น.
ป้าซ้อเดินผ่านมาทางพวกเราและพูดขึ้นว่า
"ใกล้กลับบ้านแล้ว ป้าไปเข้าห้องน้ำกับล้างจานก่อนนะ"
พวกเรากำลังรับสายลูกค้าอยู่ จึงได้แต่พยักหน้ารับ
หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็กลับมาสนใจงานตรงหน้าอีกครั้ง
จนกระทั่งเวลาประมาณ 23.30 น.
สายลูกค้าของฉันสิ้นสุดลงพอดี
ระหว่างที่กำลังพักสายตา ฉันเหลือบมองไปทางห้องมอนิเตอร์ที่เป็นกระจก
และเห็นป้าซ้อเดินผ่านเข้าไปด้านใน
ฉันจำได้ว่ามองตามอยู่ครู่หนึ่ง เพราะตั้งใจจะเข้าไปสอบถามเรื่องงานบางอย่าง
แต่ผ่านไปสองถึงสามนาที ป้าซ้อกลับไม่ได้นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน
ขณะที่กำลังสงสัย ฉันกลับได้ยินเสียงเปิดก๊อกน้ำและเสียงล้างมือดังมาจากห้องน้ำ
ก่อนที่ป้าซ้อจะเดินออกมาจากทางนั้น
ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง
แล้วหันไปถามเพื่อนร่วมกะ
"ป้าซ้อเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเหรอ"
เพื่อนตอบกลับโดยไม่ได้เงยหน้าจากงาน
"ใช่"
เมื่อป้าซ้อเดินมาถึง ฉันจึงถามออกไปตรง ๆ
"ป้าซ้อเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเหรอคะ"
ป้าซ้อยิ้มแล้วตอบกลับสั้น ๆ
"ใช่จ้ะ ทำไมหรอ"
ฉันได้แต่ส่ายหน้าและบอกว่าไม่มีอะไร
แต่ความจริงแล้ว ฉันยังไม่เข้าใจว่า คนที่ฉันเห็นเดินเข้าห้องมอนิเตอร์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนคือใคร
และสุดท้าย ฉันก็เก็บความสงสัยนั้นไว้กับตัวเอง
ประมาณห้าเดือนหลังจากนั้น
มีพนักงานใหม่คนหนึ่งเข้ามาร่วมทีม
ขอเรียกเธอว่าน้องแก้ว
น้องแก้วเป็นคนอัธยาศัยดี และมีนิสัยอย่างหนึ่งที่ทำเป็นประจำทุกเช้า
ทุกครั้งที่มาถึงออฟฟิศ เธอจะเดินไปเก็บกระเป๋าที่ล็อกเกอร์ก่อน แล้วค่อยเดินมาสวัสดีเพื่อนร่วมงานทีละคน
จนกลายเป็นภาพที่ทุกคนคุ้นตา
เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 09.50 น.
ฉันเห็นน้องแก้วเดินเข้ามาตามปกติ
เธอสแกนนิ้วเข้างาน เดินผ่านโต๊ะของฉัน และยกมือไหว้ทักทาย
ฉันยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท
ก่อนจะหันกลับมาทำงานต่อ
ทุกอย่างดูเป็นเรื่องปกติ
แต่เมื่อถึงเวลา 10.00 น.
ฉันเริ่มรู้สึกแปลกใจ
เพราะน้องแก้วยังไม่มานั่งที่โต๊ะทำงาน
ฉันจึงหันไปถามเพื่อนร่วมทีมของเธอ
"แก้วยังไม่มาหรอ"
อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองอย่างงุนงง
ก่อนตอบกลับว่า
"พี่ครับ วันนี้แก้วหยุดนะ"
ฉันหัวเราะทันที
คิดว่าเขาคงจำตารางงานผิด
"ไม่ใช่มั้ง เมื่อกี้ยังเดินมาไหว้พี่อยู่เลย"
แต่เพื่อนร่วมงานกลับยืนยันว่าเป็นวันหยุดจริง
สุดท้ายพวกเราจึงเดินไปดูที่ล็อกเกอร์
และพบว่ามันยังว่างเปล่า
ไม่มีร่องรอยของน้องแก้ว
เมื่อตรวจสอบตารางงานอีกครั้ง ก็พบว่าเธอหยุดงานในวันนั้นจริง ๆ
การถกเถียงดำเนินอยู่พักใหญ่
จนกระทั่งมีใครคนหนึ่งที่นั่งฟังอยู่ตลอดพูดขึ้นมาเบา ๆ
"พี่ก็เคยเจอเหมือนกันนะ"
ทุกคนหันไปมอง
ก่อนที่เขาจะพูดต่อ
"หรือว่าจะเป็น Doppelgänger"
ฉันไม่รู้ว่าคำตอบนั้นถูกต้องหรือไม่
และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เห็นในสองเหตุการณ์นั้นเกี่ยวข้องกันหรือเปล่า
สิ่งเดียวที่ฉันรู้คือ
ทั้งป้าซ้อและน้องแก้ว เป็นคนที่ฉันมั่นใจว่าเห็นด้วยตาของตัวเอง
เห็นชัดเจนจนไม่คิดว่าจะมองผิด
แต่เมื่อย้อนกลับไปทบทวนอีกครั้ง
ก็ไม่มีใครสามารถอธิบายได้ว่า คนที่ฉันเห็นในวันนั้น เป็น "เธอคนนั้น"
หรือเป็นเพียง "ใครอีกคน" ที่มีใบหน้าเหมือนกันเท่านั้นเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
