ตอนที่ 45: เดิมพันนรก ดาดฟ้าโลกันตร์ (Rooftop Reckoning)
ติ๊ง!
เสียงสัญญาณลิฟต์ส่งของดังขึ้นพร้อมกับบานประตูเหล็กที่เลื่อนเปิดออก ลมพายุยามค่ำคืนใจกลางเมืองหลวงพัดกรรโชกเข้ามาปะทะหน้าของกรและ ดร. มายด์ ทันที ยอดตึกระฟ้าของคอร์ป-เทค โกลบอล ในเวลานี้ดูเหมือนสมรภูมิไซไฟ เสารับสัญญาณควอนตัมทรงพีรามิดขนาดยักษ์กำลังเร่งพลังงานจนส่องแสงสีม่วงเข้มทะลุขึ้นไปบนก้อนเมฆ เหนือหัวขึ้นไป ท้องฟ้ากำลังบิดเบี้ยวเป็นวงกลมคล้ายประตูมิติที่พร้อมจะเปิดออกทุกเมื่อ
ที่หน้าคอนโซลควบคุมหลัก ดร. พิพัฒน์ ยืนเหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะ "มาสายไปก้าวหนึ่งนะ ดร. มายด์... ระบบล็อคสลักสุดท้ายแล้ว ยานแม่ของคอร์วุสกำลังจะมา!"
วินาทีนั้นเอง พื้นผิวคอนกรีตบนดาดฟ้าแยกออก ป้อมปืนกลเลเซอร์อัตโนมัติสองป้อมโผล่ขึ้นมาจับสัญญาณความร้อนดังกริ๊ก แสงเลเซอร์สีแดงอินฟราเรดล็อคเป้าตรงมาที่หน้าอกของกรและ ดร. มายด์ ทันที สภาพของทั้งคู่ไร้ซึ่งที่กำบังใด ๆ บนลานกว้างแห่งนี้
"พวกรุ่นพี่ครับ! ปืนกลพวกนั้นใช้ระบบตรวจจับความเคลื่อนไหวความเร็วสูง ถ้าย่างเท้าออกไปก้าวเดียว จะโดนสาดเลเซอร์พรุนเป็นรังผึ้งแน่ครับ!" เสียงบ๊อบตะโกนเตือนมาด้วยความหวาดเสียว
กรหันไปสบตา ดร. มายด์ แววตาของบอดี้การ์ดหนุ่มนิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ด็อกเตอร์... พอผมบอกให้ไป ให้วิ่งและสไลด์ตัวไปที่คอนโซลให้เร็วที่สุด อย่าหันหลังกลับมามองผม เด็ดขาด"
"นายจะบ้าหรือไงกร! มันยิงนายตายแน่!" ดร. มายด์ ตะโกนแข่งกับเสียงลมพายุ แววตาของเธอสั่นเครือด้วยความห่วงใย
"นี่คือหน้าที่ของผมครับ" กรยิ้มบาง ๆ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก "ไป!!!"
กรพุ่งตัวออกจากลิฟต์ไปทางขวาพร้อมกับเสียงปืนพกพลาสม่าในมือที่แผดลั่นยิงสกัดใส่ป้อมปืนกล ป้อมปืนอัตโนมัติทั้งสองหมุนทิศทางตามความเคลื่อนไหวความเร็วสูงของกรทันที ห่ากระสุนเลเซอร์สีม่วงนับร้อยนัดสาดซัดไล่หลังกรจนพื้นคอนกรีตระเบิดเป็นจลโกจล
กรกระโดดม้วนตัวหลบหลังบล็อกเหล็กแทงค์น้ำอย่างหวุดหวิด แต่กระสุนแสงนัดหนึ่งถากเข้าที่สีข้างและต้นแขนขวาของเขาจนเสื้อเชิ้ตสีขาวขาดสะบั้น เลือดสีแดงสดไหลอาบเนื้อผ้า แต่เขายังคงฝืนความเจ็บปวด โผล่ตัวออกไปยิงล่อเป้าสู้กับป้อมปืนเพื่อดึงความสนใจทั้งหมดไว้ที่ตัวเอง!
จังหวะที่ป้อมปืนหันไปทางกร ดร. มายด์ ตัดสินใจกระชากชายชุดราตรีสีน้ำเงินเมทัลลิกยาวของเธอจนขาดวิ่นเพื่อให้ขยับตัวได้สะดวก เธอออกตัววิ่งสุดฝีเท้าตรงไปยังคอนโซลหลัก ดร. พิพัฒน์ เห็นท่าไม่ดีชักปืนพกออกมาหมายจะยิงสกัดเธอ
"ไม่มีทาง!" เจ๊รินที่เพิ่งมุดรอดมาจากชั้นใต้ดินโผล่ประตูหนีไฟดาดฟ้ามาได้ทันเวลา เธอเหนี่ยวไกปืนกลพลาสม่ายิงถล่มใส่สวิตช์ในมือดร. พิพัฒน์ จนระเบิดกระเด็นไป
ดร. มายด์ อาศัยวินาทีนั้นสไลด์เข่าตัวลื่นไถลไปกับพื้นดาดฟ้าที่ชุ่มน้ำฝน พุ่งเข้าใต้แผงควบคุมหลักอย่างแม่นยำ มือเรียวคว้าแฟลชไดรฟ์ไฮเทคจากกระเป๋าเสื้อของกรที่เธอเก็บไว้ เสียบเข้ากับช่องพอร์ตเชื่อมต่อหลักของเสาควอนตัมทันที!
"บ๊อบ! รหัสผ่านชั้นสุดท้าย ส่งมาเดี๋ยวนี้!" ดร. มายด์ รัวนิ้วลงบนหน้าจอโฮโลแกรมที่กะพริบเตือนสีแดง
"จัดให้ครับด็อกเตอร์! พวกรุ่นพี่ช่วยผมลุ้นหน่อย... ดาวน์โหลดตัวไวรัสทำลายระบบ 80%... 90%... 100%! ระเบิดระบบมันเลยครับ!!" เสียงบ๊อบสะใจสุดขีด
ตู้ม!!!!
กระแสไฟฟ้าย้อนกลับขนาดยักษ์ระเบิดออกจากคอนโซลหลัก แสงสีม่วงที่ยิงขึ้นฟ้าขาดสะบั้นลงทันที ประตูมิติบนท้องฟ้าค่อย ๆ หดตัวและปิดฉากลงก่อนที่ยานแม่ลึกลับจะโผล่พ้นออกมา ระบบป้อมปืนอัตโนมัติทั้งสองป้อมดับวูบและควันท่วม
ดร. มายด์ หอบหายใจอย่างหมดแรงท่ามกลางซากปรักหักพัง เธอรีบหันไปมองทางบล็อกเหล็กทันที "กร!!! นายยังอยู่ไหม?!"
ที่มุมตึก... กรค่อย ๆ พยุงร่างที่สะบักสะบอมและเต็มไปด้วยบาดแผลเลือดซึมก้าวเดินออกมาอย่างช้า ๆ ปืนในมือหมดแมกกาซีน เขาส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้เธอ "บอกแล้วไงครับ... แค่นี้ไกลหัวใจ"
วิกฤตยานแม่ถล่มเมืองหลวงถูกหยุดยั้งไว้ได้ด้วยความกล้าหาญของพวกเขาทุกคน!
[จบ ตอนที่ 45]
#สังคมมนุษย์น่ะเหรอต่างดาวเขาเลิกเป็นกันตั้งนานแล้ว #ดาวเหนือออฟฟิศ #นิยาย
กด [ติดตามเพจ] เอาไว้ได้เลย จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ๆ ที่อัปเดต! อ่านแล้วชอบอย่าลืมกดคอมเมนต์หรือกดแชร์เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนกัน
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
