เกิดมาก็ต้องมีพ่อแม่ให้กำเนิด. ..นะโม เป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า .
ในตัวเรา นั้น มีธาตุพ่อแม่ประสมกัน ก่อกำเนิด ขึ้นมา จิตของเราก็ตาม มากับธาตุทั้งสี่ มายึดมาเกาะเกี่ยว สังขารนี้ที่ค่อยๆโตวันโตคืน ในท้องแม่ หากไม่ ธาตุพ่อแม่ ที่เนื่องด้วยมนุษย์หญิงชาย มาอยู่ร่วมกัน มันก็ไม่มีการประสม ธาตุทั้งสองเกิดขึ้น เมื่อธาตุทั้งสองก่อตัวขึ้นมา สิ่งที่สะสมมากับธาตุทั้งสี่ นั้นคือ กรรม .ที่จะประกอบ เป็นกายครบหรือไม่ครบอาการสามสิบสอง อีกทั้ง การดูแลของแม่ที่ท้อง จะดูแลดีหรือไม่ดี กว่าจะออกมาได้ครบอาการสามสิบสอง .บางคนก็ออกมาไม่ครบ คนที่ออกมามีอาการครบสามสิบสอง ก็ถือว่าดี
. แล้วยังมีผู้ที่เกื้อกูล อุปถัมภ์ ช่วยเหลือ เมื่ออกมา .. ตรงนี้ ก็มีเรื่องราวที่เค้า การให้ทาน เคยแบ่งปันช่วยเหลือ กันมา เค้าก็มาช่วย เกื้อหนุน ผู้ที่ที่ทำทานมาไม่ดี ก็ขาดแคลน ก็ต้องลำบากลำบน
จิตบางดวง ไม่เคยสร้างทาน มาหนุนนำจิต .เคยเจอภิกษุป่วย นอนป่วย พระที่เรานับถือ ก็ชี้ให้ดู ดูนั้น ดูจิตที่ไม่มีทาน . ภิกษุองค์นั่น เจ็บป่วนก็ไม่ใคร ไม่มีญาติ ไม่มีใครมาช่วยเหลือ เกื้อกูล .เราก็ไปคุยกับท่าน .อ้อ. ชีวิตลำบาก ลำบน เพราขาดทาน .ไม่มีตัสอุปการะตัวอุปถัมภ์ มาช่วยเหลือ .ตอนท่านจะกลับวัด .เรากเดินไปส่งท่าน ถวายปัจจัยเล็กน้อง ค่าเดินทาง
. นี่แหละ ชีวิตที่ไม่มีทาน มาช่วยหนุนนำ เพราะไม่เคยทำมา ไม่ข่วยเหลือเกื้อกูล ไม่เห็นอกเหใจกัน ก็ต้องมาเรื่องราวที่ ของเก่า ที่เราใส่ใจ สร้างมันขึ้นมา ในคำว่า ทาน ให้วัตถุเป็นทาน ไปจนให้อารมณ์เป็นทาน
มีเรื่องราวเล่า พระพุทธเจ้า ตรัสกับ พระนางวิสาขา ว่า ที่ทำบุญ ให้ทานด้วยวัตถุปัจจัย อาหารนั้นก็ดีแล้ว แตีจะดียิ่งใหญ่กว่านี้ ก็ .ให้ทำ. ให้อารมณ์นั้นเป็นทาน
ในกายเรานั้น มีธาตุพ่อแม่ อยู่ .สิ่งนี้ .เป็นคุณ เมื่อเรานำกายนี้ มาสร้างให้เกิดเป็นบุญกุศลขึ้นมา ธาตุในกายก็มีบุญ ธาตุนะโม ก็เกิดมีบุญเกิดขึ้น เมื่อเราทำดีๆ ใช้ธาตุทั้งสองนี้ดี อท้แต่การกราบพระ ก็จะเกิดเป็นภาพพ่อแม่ แม้ว่า จากไปแล้ว ก็ปรากฏขึ้นมา ไม่ต้องไปนึกคิด เกิดขึ้นมาเอง เหมือนที่ ธาตุทั้งสองประกอบขึ้นมา ชีวิตนี้ เราไปไหนมาไหน ธาตุพ่อแม่ ก็ไปกับเราด้วย อยู่กับเราตลอดเรา ไม่ได้สูญหายไปไหนเลย
มีน้องคนหนึ่ง พ่อแม่เลิกล้างกันต้องอยู่กับยาย ตั้งแต่เล็ก จนทำงาน .. มีพระทีสอน เรือวดารใ๙้กายพ่อแม่ มากราบพระ สวดมนต์ ปฏิบัติธรรม ..ให้พูดออกมา จิตของข้าพเจ้า อาศัยอยู่ในเรือนกายของคุณบิดามารดา ข้าพเจ้านำกายบิดามารดา มากราบพระ . น้องคนนี้ พูดคำว่า พ่อแม่ไม่ได้ พูดไม่ออก . จิตใต้สำนึก มันไหลออกมา ระลึกตอนเด็กๆ ทำไมพ่อแม่ต้องทิ้งหนูด้วย พูดคำว่าพ่อแม่ไม่ได้ ต่อหน้าพระ
มีอีกคนแก่แล้ว .มาทำบุญ จะยื่นตังค์ให้พระ ท่านก็ให้ พูดว่า จิตของข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในเรือรกายของคุณบิดามารดาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้านำกายบิดามารดามาสร้างบุญกุศล .มันน่าแปลก เค้าพูดคำว่า พ่อแม่ .ออกเป็นเสียงอะไรไม่รู้ พูดคำว่าพ่อแม่ไม่ได้ ..พระท่านกเปรยๆว่า พูดที่ไหนพูดได้ มาพูดหน้าพระ พูดคำว่าพ่อแม่ไม่ได้ ขาติหน้า จะเกิดเป็นอะไรเนี่ย .จะมีสังขารมนุษย์มั้ย .
เรื่องราวคำว่า ธาตุุทั้งสองพ่อแม่ นี้มีพระคุณ เราได้กายนี้มาครบอาการสามสิบสอง ก็มาจากธาตุทั้งสองให้กำเนิด
เรื่องนี้ เราก็คุยกับน้องที่ว่า พ่อแม่เลิกกัน ก็คุยกับเค้าพ่อแม่เค้าก็ต่างคนต่างมีกรรม เค้าก็ต้องเดินไปตามกรรมของเค้า เราได้กายนี้มาครบก็นับว่า โชคดี แล้วเราก็มีกรรมของเรา มาเกิด .ที่พ่อแม่ก็มีกรรม. ต่างคนต่างมีกรรมของตัวเอง .ก็คุยกับเค้าจนเข้าใจ เเมื่อกราบพระ สวดมนต๋ เค้าเปล่งวาจาได้ชัดเจน พูดให้หูตัวเองได้ยิน ข้าพเจ้านำกายบิดามารดามากรายพระสวดมนต์ ภาวนา เค้าพูด ออกเสียงได้ เมื่อก่อนนี้ทำไม่ได้ .ตอนหลังเค้าก็กลับไปเยียมพ่อแม่ ที่อยู่กันคนบัที่ได้
ส่วนเรื่องที่พ่อแม่ จากไปตั้วแต่ยังเล็ก ก็มีน้องอีกคน อยกับอาม่า .เค้าก็ทำบุญท่าทาน อุทิศให้พ่อแม่เค้าสม่ำเสมอ .เค้าก็ได้บันทึกเรื่องราวการใช้ธาตุทั้งสองพ่อแม่ ไปกับจิตของเค้า ที่ว่า กตัญญูรู้คุณ .ไปกับจิต . จิตอย่างนี้ .พ่อแม่ เค้าอยากได้้ เป็นบุุตรธิดา ก็มีเรื่องราวที่ว่า หูทิพย์ตาทิพย์ เค้าจะมาเกิดเป็นมนุษย์ .เค้าเขิญชวนว่า ชาติหน้า มาเป็นลูกฉันน่ะ . มันมีเรื่องราวทำนองนี้ ที่ว่า เกิดมาอุปถัมภ์ ช่วยเหลือสร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรรม
เรื่องธาตุทั้งสองนี้ มีพระคุณ . คนส่วนมาก .ละเลย มองไม่เห็นคุณค่า .ทีให้มาอาศัยในกายพ่อแม่ ทีให้มาเป็นกายมนุษย์ .เราจึงเห็นคน ทำลายพ่อแม่ ตัวเอง เรื่องราวพ่อแม่ .นั้น ก็ไม่อยากเขียนอะไรมาก เพราะบางที่มันก็ สะเทือนใจ .สะเทือนจิตน้อยๆ ที่อาศัยกายพ่อแม่อยู่ มันสะเทือนใจ ให้เกิดทิฐิ .ปกปิดจิตตัวมองไม่เห็นคุณค่า
บางทีก็อภัยให้พ่อแม่ไม่ได้ ต่อว่าต่อขานพ่อแม่ ทั้งที่อาศัยในกายพ่อแม่ .แล้วมันมั้ย ที่ติเตียนพ่ออม่ที่ให้จิตน้อยๆอาศัยอยู่ แล้วจิตนี้ จะเจริญสูงขึ้นหรือ ตกต่ำลงไป ไปจนที่ว่า ไม่มีกายมนุษย์
จิตต่ำลงไป ไปถึงสังขารกรรม กายเป็นสัตว์ให้จิตอาศัย . จิตที่ไม่เห็นคุณค่า .ก็ลงไปเยี่ยงนั้น ใครเป็นคนทำ นำพาจิตเราลงไป . นั่นก็ทิฐิความคิดเห็นต่อพ่อแม่ ที่เราอาศัยกานท่านอยู่อาศัย ชั่วณะหนึ่ง ที่กายนี้อำนวยให้จิตอาศัย ไปจนแก่เฒ่าชราตาย ก็จากกายนี้ไป ไปอาศัยกายใหม่ พ่อแม่ใหม่ จะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ เราเป็นผู้ ก่อรูปวันข้างหน้าเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
