ตอนที่ 51: ซากปรักหักพัง และความทรงจำในไดรฟ์ (The Echoes of Iron)
☕ องก์ที่ 1: รุ่งอรุณใหม่หลังความล่มสลาย
6 เดือนต่อมา... บาดแผลของโลกจากองค์กรคอร์วุสค่อย ๆ ถูกเยียวยา เครือข่ายทมิฬถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก
ที่ย่านใจกลางเมืองหลวง เจ๊รินได้สานฝันของตัวเองด้วยการเปิดร้านอาหารกึ่งบาร์สไตล์ไซเบอร์พังค์สุดชิค ชื่อร้าน "The Last Stand" มีลูกค้าแน่นร้านทุกคืน โดยมีผู้กองอานนท์—ซึ่งตอนนี้ได้เลื่อนขั้นเป็น "ผู้บัญชาการอานนท์" แห่งหน่วยความมั่นคงพิเศษ—มักจะแวะมานั่งดื่มกาแฟและคอยคุ้มกันความปลอดภัยให้เงียบ ๆ ในฐานะแขกคนพิเศษ
ขณะเดียวกัน ที่ศูนย์วิจัยควอนตัมแห่งใหม่ท่ามกลางหุบเขาและม่านหมอกอันเงียบสงบของอำเภอทองผาภูมิ กรกำลังยืนตรวจเช็คระบบความปลอดภัยรอบแล็บในชุดสูทสากลสีดำเนี๊ยบ บาดแผลจากศึกใต้บาดาลกลายเป็นรอยแผลเป็นจาง ๆ บนใบหน้าคมคาย
"ตรวจตราเข้มงวดเหมือนเดิมเลยนะ... 'คุณบอดี้การ์ด' " เสียงหวานใสของ ดร. มายด์ ดังขึ้นพร้อมกับแก้วกาแฟอุ่น ๆ ที่ยื่นมาให้
กรรับแก้วกาแฟมาถือไว้พลางส่งยิ้มบาง ๆ แววตาที่เขามองด็อกเตอร์สาวในวันนี้ไม่ได้มีแค่ความเคารพในฐานะเจ้านายกับลูกน้องอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยความผูกพันลึกซึ้งและถ้อยทีถ้อยอาศัยในฐานะ "คนรู้ใจ" ที่ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน
💾 องก์ที่ 2: มรดกเหล็กกล้าจากก้นมหาสมุทร
"ด็อกเตอร์ครับ... กองเรือกู้ภัยส่ง 'ของสิ่งนั้น' มาถึงห้องแล็บชั้นใต้ดินแล้วครับพวกรุ่นพี่!" เสียงบ๊อบดังขึ้นผ่านแท็บเล็ตข้อมือ รอบนี้เสียงของเขาไม่ได้ลั้นลาเหมือนเก่า แต่แฝงความเศร้าและคาดหวัง
กรและ ดร. มายด์ รีบดิ่งลงไปยังห้องแล็บใต้ดินทันที เบื้องหน้าของทั้งคู่คือซากเหล็กมหึมาขนาดยักษ์สูง 15 เมตรที่ถูกเครนยึดไว้... มันคือซากของ Titan-Q ที่ถูกกู้ขึ้นมาจากร่องลึกก้นทะเล
สภาพของพี่ใหญ่แหลกเหลวเกินกว่าจะบรรยาย เกราะสีน้ำเงินขาวถูกแรงอัดใต้น้ำจนบุบบี้ แขนซ้ายหายไป และแกนพลังงานกลางอกแตกกระจาย ดร. มายด์ เดินเข้าไปลูบแผ่นเกราะเหล็กที่เย็นเฉียบด้วยความสะเทือนใจ "ฉันลองรันระบบตรวจเช็คแล้วกร... เมนบอร์ดหลักพังยับเยิน โครงสร้างนาโนบอทตายสนิท... พี่ใหญ่ไม่ตอบสนองเลย"
"พวกรุ่นพี่... อย่าเพิ่งถอดใจครับ!" บ๊อบตะโกนแทรกขึ้นมา แผงหน้าจอคอมพิวเตอร์กะพริบถี่ "ผมลองเจาะระบบทะลวงเข้าสลับชั้นลึกสุดในกล่องดำ... ปรากฏว่า 'หน่วยความจำส่วนลึก (Core Memory Block)' ของพี่ใหญ่ยังรอดครับ! มันถูกล็อกไว้ด้วยสนามพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าในวินาทีสุดท้ายก่อนระเบิด!"
🎥 องก์ที่ 3: บันทึกวินาทีสุดท้ายของคู่หู
ดร. มายด์ ไม่รอช้า ขยับนิ้วสั่งการถ่ายโอนข้อมูลจากกล่องดำของ Titan-Q ออกมาฉายภาพโฮโลแกรมสามมิติกลางห้องแล็บ
ภาพที่ปรากฏขึ้นคือมุมมองจากดวงตาของ Titan-Q ในวินาทีสุดท้ายที่ฐานทัพใต้ทะเลลึก... ภาพสั่นไหวอย่างรุนแรง ระบบเตือนภัยกะพริบสีแดงนับร้อยข้อความ เกราะเหล็กกำลังฉีกขาด แต่มุมกล้องจับภาพไปที่ร่างของกรที่นอนหมดสติจมกองเลือดอยู่บนพื้น หน้าจอนับถอยหลังระเบิดเหลือเพียง 5 วินาที
ในบันทึกระบบโค้ดดิจิทัล ไม่มีคำสั่งจากบ๊อบ ไม่มีคำสั่งจากมนุษย์ แต่มีข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมาในระบบคิดวิเคราะห์ของตัวเอง:
[ คำเตือน: ตรวจพบสัญญาณชีพคู่หู (กร) กำลังจะดับสูญ / ขัดแย้งกับหลักการคุ้มกันเป้าหมาย / ทำการบังคับใช้พลังงานสำรองก๊อกสุดท้ายเกินขีดจำกัดสูงสุด (Overdrive) — เป้าหมาย: ส่งคู่หูขึ้นสู่ผิวน้ำ ]
ภาพโฮโลแกรมแสดงให้เห็นมือเหล็กขนาดยักษ์เอื้อมลงไปช้อนร่างของกรอย่างนุ่มนวล ยัดเข้าห้องคนขับ และจุดระเบิดไอพ่นดีดตัวแคปซูลออกไป ในวินาทีที่ระเบิดทำงานและแสงไฟดับวูบลง ข้อความสุดท้ายในกล่องดำบันทึกไว้สั้น ๆ ว่า: [ ลาฮะ... พวกรุ่นพี่ ]
ดร. มายด์ กลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวปล่อยโฮออกมา กรกำหมัดแน่น น้ำตาบุรุษเหล็กไหลอาบแก้มด้วยความตื้นตันใจในเจตจำนงของหุ่นยนต์ตัวนี้
"นายยอมสละตัวเองเพื่อฉัน..." กรเดินเข้าไปแตะซากเหล็กของ Titan-Q "ด็อกเตอร์มายด์... บ๊อบ... เราจะปล่อยให้พี่ใหญ่หลับไปแบบนี้ไม่ได้"
"ใช่..." ดร. มายด์เช็ดน้ำตา แววตากลับมามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง "เราจะสร้างร่างใหม่ให้เขา ร่างที่ดีที่สุด ล้ำยุคที่สุด... และเราจะพาเขากลับมา!"
[จบ ตอนที่ 51]
#สังคมมนุษย์น่ะเหรอต่างดาวเขาเลิกเป็นกันตั้งนานแล้ว #ดาวเหนือออฟฟิศ #นิยาย
กด [ติดตามเพจ] เอาไว้ได้เลย จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ๆ ที่อัปเดต! อ่านแล้วชอบอย่าลืมกดคอมเมนต์หรือกดแชร์เป็นกำลังใจให้ผู้เขียนกัน
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
