เรื่องราว ที่ว่า จดจำ ทั่งดี และไม่ดี จดจำอะไร ต่างๆ ที่เราใช้กายไป มีวิญญาณทั้งหก ไปสัมผัสรับรู้อะไรต่างๆ มันมีการ บันทึกจดจำ ลงไป ธาตุทั้งสี่ ของแต่ละคน ของแต่ละดวงจิต คราวนี้ คนเรามันก็ จดจำไม่ได้ ด้วย ว่า สิ่งที่บันทึกนั้น มันเหมือนสี ที่ทาทับลงไปๆ บนพื้นพื้นถนน ทาทับไปตลอดเวลา เสมือนว่า วันนี้ทาสีลงไปที่ถนนวันต่อไปก็ทาทัยไปเรื่อยๆ
พอแก่ตัวลงไป ร่างกายก็แก่ สมองก็แก่ ผิวกายก็เหมือนเปลือกไม้ มีผิวตกกระ แห้งเกี่ยว สมองก็ เริ่มเบลอ นึกคิดอะไร ก็ช้าลงไป ความจำต่างๆ ที่มีมาก ก็หายไป เหมือน นึกไม่ออก เหมือนของ ที่ตกลงไปในน้ำ มองไม่เห็น นึกไม่ออก เข่น เคยเห็นหน้าคนนี่ ก็จำได้ พอนานไปเหมือนอีกที่ เอ้า มันแก่ ไม่ไม่เดืม .นั้นใคร ชื่อไม่ออก
คราวนี้ หากเราได้ พเกเรื่องราว ที่ว่า จิตที่ไม่มีกาย ตายจากกายมนุษย์ ก็สถิตย์ อยู่ที่ๆ ตายนั้น แล้วมีเรื่องราว ที่เป็นเจ้ากรรมนายเวร เค้าก็จดจำได้ แม้ว่า ผ่านมานาน เค้าก็จดจำเราได้ เข่น เราเคยทำร้ายเต้าตาย เค้าก็จำเราได้ ไม่ได่จำ แบบประทับใจอะไร จำที่ว่า จเต้องทวงกรรมกัน คล้ายเราทำเค้าเจอ เค้าก็มาทำเราเต็มบ้าง แล้วก็ยังที่เรื่องราว ที่ว่า ข้ามภพชาติ เค้ามองไม่ได้เกิดเป็นมนุษย์ หรือ มีกายเป็นเทพ เค้้า ก็จดจำได้เห็น
เรื่องราวที่ว่า ทำดีทำชั่ว ทำไป ดินฟ้าอากาศเป็นสักขีพยานให้ ที่ว่า สิ่งทำดีไมดี ไม่มีใครเห็น นั้น แท้จริง มันมีเรื่องราวที่บันทึก เก็บไว้ให้ ไปทุกภพชาติ ทีเวียนวายตาเกิด
เรืองราวทีจะเข้าไปเรียนรู้ ไปถึงธาตุ ทั้งสี่ นั้น ก็ต้องฝึกหัดขึ้นมา อยู่ในรอยคำว่า ศีลสมาธิปัญญา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
