..ตรวจสอบ อ่านกาย อ่านจิตของตัวเอง ไม่ได้ไปอ่านตรวจสอบ กายใจของผู้อื่น.คนนั้นคนนี้ อ่านสิ่งที่ห้อมล้อมในกาย ที่จิตตนอาศัย .ในกายนี้ . ที่ว่า จิตอาศัยในเรือนกาย .อ่านกายวาจาใจของตนได้หรือไม่ ที่ว่าเป็นผ้าขาว นั้น อ่านที่จิต .อ่านออกมั้ย เวลาจะอ่าน ทำอย่างไร . เค้าทำอย่างไรกัน .เค้าทำกายนิ่งๆ จิตนิ่ง . หากทำได้ ไม่มีอะไรไม่อารมณ์นึกคิด ไม่เวทนาอารมณ์ เค้าอ่านไปจน ถึงธาตุทั้งสี่ในกาย นั้น บริสุทธิ์ขาวใสสะอาดหรือไม่ แล้วเราอ่านไปถึวหรือยัง
อ่านจิตตัวเองไม่ได้ .อ่านไม่ออก มีคนบอกว่าเราจมกับโคลมตมเรา ก็ไม่เชื่อ เอาอะไรมาพูด เราก็กินนอน สุขสบาย..
เรื่องราว คงจำไม่ได้ ว่าแรกเกิดเป็นอย่างไร ไม่รู้จักผ้าขาว ก็เพิ่งมาเรียนรู้ใหม่ ว่าผ้าขาวมันเป็นสีอย่างนี้ เค้าเรียกว่า ผ้าขาว .ก็จดจำมา .หลงคิดว่า เป็นผ้าขาว .ก็พอเรียนรู้ เข้า . เอ..จิตเรามาเกิดได้อย่างไร เอ้า ..โชคดี ได้พ่อแม่เป็นมนุษย์ . หากพลาดไป เกิดในรูปพ่อแม่ ไม่ใช่มนุษย์ ก็คงไม่ได้เรียนรู้ ก็อาจจะ .กินหญ้า กินฟาง ไถนา . ในตนเลี้ยงดู แล้วเค้า ก็ต้องสนตะพาย ให้ไถนา เค้าเอาข้าวไปกิน เอาฟางให้เรากิน
พอเรียนรู้มากขึ้น ก็ค่อยเข้าใจ เรื่องเนื้อนาบุญ มากขึ้น ที่จิตนั้น สะสมบุญกุศลบารมีมา ก็ไปตก ไปเกิด ในที่ต่างๆ ที่อุดมสมบูรณ์ หรือ ไม่อุดมสมบูรณ์ ตามสถานทีต่าง ที่ว่า มีธาตุ ดิน น้ำลม ไฟ อากาศต่างๆ เกิดก็ไม่ได้ บริสุทธิ์ .ที่ว่า ไม่บริสุทธิ์ นั้น .ก็เพราะต้องเรียกรู้ใหม่ เริ่มหัดใหม่ .เริ่มใหม่หมด ที่มาอาศัยกายในนี้ หัดใช้กาย หัดกิน หัดพูด ทำตาม ที่เค้าสอนให้ ช่วยเหลือตัวเอวไม่ได้เลย
พอโตขึ้นมา ก็ถามแม่บ้าง ว่าหนูเกิดมาจากไหน แม่ก็บอกว่า มาจากกระบอกไม้ไผ่ . เราก็ .แม่พูดมาได้อย่างไร .หนูเคยเห็นคนท้องเดืนไปเดินมา เค้าว่า มีเด็กในท้อง ก็ไม่ไม่รู้ว่า เด็กไปอยในท้องได้อย่างไร บางที่ก็ไปเห็น เด็กหัวโต . นอน .ให้แม่เค้าป้อนนม เค้าก็เรียกว่า อ้อ เด็กปัญญาอ่อน เห็นคนนั้น ตัวดำตัวขาว สมัยที่เดินๆ ได้ยินว่า เด็เหมือนผ้าขาวบริสุทธิ์ ก็ไม่เข้าใจ ก็มีซุกซน แบบไร้เดียง ก็มีถูกดุ ถูกตีบ้าง
พอเรียนรู้มากขึ้น ก็ค่อยเรียนรู้ ว่า อ้อ.คนนี้ใจดำ คนนี้ .มันเค็ม เอ.เราเป็นเหมือนเค้าบ้างมั้ยเนี่ย เห็นคน เอ้า เค้่ากินเหล้า กันเมา เอะอะ .เราก็ว่า เค้ากินทำไม
. พอโตขึ้นก็ไปกินเหมือน คนที่เราเคยว่าเค้า คราวนี้ ก็ได้รู้จักว่า อ้อ..เวลาเมามันเป็นอย่างนี้เอง ก็เรียนรู้มาเรื่อย ไม่รู้จักผ้าขาว รู้จักว่า .อ้อ มีแต่โคลนตม ที่ห้อมล้อม ตัวเราเอง พอมีคนบอกว่า ก็ที่ห้อมล้อม นั้นมันเป็นปลักควาย ก็ยังไม่เขื่อ . มีคน. วิธีขึ้นจากปลักควายให้ก็ .ไม่เอา ฟัวๆไปอย่่างนั้น .มองไม่เห็นปลักควาย เหมือนคนตาบอดอย่างนั้แหละ .
เรื่องราวผ้าขาวไม่รู้จัก มันขึ้นจากปลักควายไม่ได้ . ก็อยู่กับปลักควาย สบายดี .กินอยู่สบาย เช้าหากิน เย็นก็นอน พระอาทิตย์เข้าก็ขึ้น เย็นก็ตก .ผ่านวันแล้ววันเล่า .ก็ไม่เห็น .ผ้าขาว มองที่ตัว ก็จากเด็ก โตมา กินแล้วโต ผ่านหนุ่มสาว เอ้า..ยังไม่ตาย ก็รอดมา .ก็เข้าวันแก่ ต่อจากนี้ไป .ก็คงไม่นาน. จะหายตัวไปจากโลก คนที่อยู่ใกล้ชิต เค้าก็จะไม่เห็นได้ยิน้สียงอีกแล้ว หายไปจากโลก
หายจากโลกไป ..ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่จะกลับมาอีก จะมีรูปเป็นมนุษย์มั้ยหนอ หรือว่า พลาดไป ได้กายเป็นสิ่งสารราสัตว์ก็ไม่รู้ได้เลย เหมือน ตอนที่แรกเกิด ก็ไม่รู้ ว่า นี่เค้าเรียกว่า มนุษย์ เอ้า .เกิดไปได้ สี่ขาหาวยาว ก็ต้องรับสภาพ .
เรื่องราว ที่เค้าว่า เนื้อนาบุญ นั้นน่าสนใน เป็นเรื่องราวของจิต ที่เดินทาง เวียนว่านตายเกิด .แต่มันก็เรียนรู้ยาก แล้วจิตทุกดวง เมื่อมีกายเป็นมนุษย์ วันหนึ่งก็ต้องออกจากกายนี้ ไปเพียงจิต ของทุกอย่างที่เคยมี เคยยึด แม่้ความรู้ต่างๆ ที่เรียนรู้มา ในโลก เอามาทำมาหากินก็ต้องทิ้ง บางที่ยังไม่ทันตาย ก็หลงลืมแล้ว พอจิตไม่มีกายอาศัย ช่วงที่ว่ารอคอยที่อยู่ใหม่ จิตยิ่งทุกข์ทรมาน
คราวนี้ ในเรื่องราวเวียนว่ายตายเกิด มันเป็นเรื่องราวความทุกข์ของจิต เมื่อไหร่ จ้ตจะยุติการเกิดได้ จะได้มีความสุขที่แท้จริง ทั้งกายทั้งจริงเป็นแก้วเจียรไนใสสะอาดหมดจด เรื่องราวอย่างนี้ เราจะเดินทางอย่างไร ทำอย่างไร ให้จิตเรา เข้าไปถึงความสุขที่แท้จริง ความสุขที่จิตอยู่นิ่งๆ สิ่งที่ทำให้กายไม่นิ่ง จิตไม่นิ่ง เป็นด้วยเหตุใด .ที่ทำให้มีกาย .มากมาย ที่จิตไปอยู่ นรกสัตว์เปรตอสุรกาย เทพอินทร์พรหม วนเวียนอยู่ในกายเหล่านี้ ยุติความทุกข์ของจิต วนเวียน เกิดตายไม่ได้ หากยุติได้ จิตก็มีความสุขที่แท้จริง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
