25 มิ.ย. เวลา 00:00 • ปรัชญา

เขียนจดหมายถึงใครบางคน

บางครั้งของบางคนนะที่คิด
ถึงใครบางคนที่เคยรักที่เคย
ใช้วันเวลาเดินทางร่วมกันมา
ยาวนานจนแทบรู้สึกว่า“ใช่”
แน่นอนเลย
แต่ปลายสุดของการเดินทาง
ยังไม่สุดทางกับมีใครคนนึง
แยกย้ายหล่นหายไปจากใจ
ระหว่างทางเดินร่วมกัน
อากาศร้อนมากนะ ไม่มีไรหรอก
มีแต่เพียงคำที่บันทึกจดจำ
อยู่ในใจลึกๆที่เขียนไปถึง
ใจเธอเงียบๆข้างใน
เขียนไปเขียนไว้ที่ไหนๆยิ่ง
เขียนไว้บนผืนทรายก่ะยิ่ง
สลายหายไปเหมือนสายลม
เค้าถึงว่าเหมือนเขียนความรักบนผืนทราย
ถึงเธอคนนั้น
ไม่ได้พบกันนานเลย
ช่วงนี้เธอเป็นยังไงบ้าง
สบายดีหรือเปล่านะ?
ใจเธอยังจำได้ไหม
ว่าเคยมีใครผูกพันกันมานาน
เมื่อวานยังเดินผ่านร้านของหวานที่เธอชอบ
ไม่มีอะไรหรอก
ไม่ได้คิดถึงมากแล้ว
ไม่ได้พร่ำเพ้อโหยหาแล้ว
ไม่ได้นั่งเหม่อมองฟ้าแล้ว
อยากขอบคุณมากกว่า
ที่เราเคยได้พบกัน
วันหน้าจะเขียนมาใหม่นะ
เขียนไว้ในใจเท่านี้ก่อน
อ้าว! ลืมเขียนถามเธอไป
เคยจำได้ไหมมีคนบางคน
พูดเสมอว่า
ชีวิตเธอจะอยู่มิได้
ถ้าไม่มี“ฉัน“คนนี้
วันนี้ไม่มีเยี่ยงนั้น
เลยไม่มีคำว่า
”เรา“
ฉันจำได้ดี
ไม่ได้เขียนลงไปในกระดาษ
ไม่ได้เขียนข้อความลงไปใน
ที่ไหนๆดอก
ไม่ได้เขียนในกระดาษเหมือนใครๆดอก
เกรงว่าจะมีใครล่วงรู้ว่า“ฉัน”
ยังไม่ลืมเลือนเฝ้าแต่คิดถึงเธอ
ไม่ต้องกังวลดอกนะ
ใจคนทางนี้ก่ะเริ่มลืมเธอไปบ้าง
เพียงแต่มีอาการใจแว๊บแอบ
คิดถึงเธอบ้างหลายครั้งเพราะ
มันยังคงไม่หายดี
มันคงเหมือนเวลาที่เดินผ่านไป
ไม่เคยหยุด
มันคงเหมือนความไม่แน่นอน
ที่แน่นอนมั้ง
ใจยุ่งเหยิงเอาเก็บไว้ในกล่องแล้ว
มันคงเหมือนความชิงชังแบบ
คิดถึงจังมั้ง
มันคงเหมือนความหวังแบบ
ที่ไม่มีวันหวลคืนมา
เขียนมาซะยาวเลย
ไม่ได้เป็นไรดอกนะ
ไม่ได้คิดถึงมากไปดอก
แค่ว่า“นึกถึง”ก่ะเท่านั้น
สบายดี ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไร
วันนี้เขียนเท่านี้แหละ!
ฟังเพลงดีกว่า
โฆษณา