26 มิ.ย. เวลา 06:12 • ความคิดเห็น
ส่วนตัวเราไม่เคยเลย
เราคุยกับตัวเองรู้เรื่องเสมอมา
แต่เราคุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง
แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะมาจากตัวเรา
แต่ส่วนใหญ่มาจากตัวของคนอื่น
อันนี้ก็น่าจะเป็นกรณีที่สะท้อนถึง
การโทษคนอื่นได้
แต่เป็นกรณีที่โทษคนอื่นอย่างถูกต้อง
เข้าใจถูก เข้าใจดี ไม่ใช่เข้าใจผิด
ไม่ใช่มองไม่เห็นตัวเอง
อันนี้อาจจะเป็นสัจธรรมจิตส่วนตัวได้
ที่เรารู้ ค้นพบ ในสิ่งที่ชีวิตส่วนตัวประสบพบเจอ
เช่น การเข้าใจผิด ตีตวามผิด อคติ ทิฐิ
เกลียดชัง หมั่นไส้ ไม่ถูกจริตกัน ต่อต้าน
รำคาญ ไม่ชอบ มองในแง่ร้าย
และความจริงของเราที่เจอ
กับความจริงของเขา มันคนละเรื่องกัน
ในความคิดมุมมองความเชื่อ
การกระทำ พฤติกรรม การเลือก คิด รู้สึก
ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะแตกต่างกัน
แต่มันจะแปลกและไม่ควรทำก็ต่อเมื่อ
มาตัดสินว่าสื่งที่เราพูดนั้นมันไม่จริง
มันไม่ใช่ มันไม่มี หรือมันไม่ถูก ไม่ควรคิด
ไม่ควรทำ ไม่ควรเป็น ไม่ควรพูด ไม่ควรรู้สึก
โฆษณา