เมื่อวาน เวลา 03:08 • ความคิดเห็น
เรื่องราว ที่เหนื่อย มันก็ กายมันเหนื่อย ต้องใช้กายไปเรียนรู้ พอรู้มากขึ้น ก็เอากายนี้ไปทำมาหากิน ไปมีอารมณ์โลภโกรธหลง ต่างๆมากมาย สาระพัดทีใช้กายวาจาใจ มีกรรมสะสม .
.กายมันก็แก่ เฒ่าชรา สะสมกรรม ยึดไอ้นั้นไอ้นี้ ของโลก เอามา มันเป็นของหนัก สะสมเก็บมา สะสมเอาเข้ามา ในบ้าน รกรุงรัง …พอแก่ ก็นั่งชม นอน เฝ้า. ทำความสะอาด เก็บกวาดไม่ไหว ต้ิองขนไปทิ้งๆ เสียบ้าง
เอ้า. .พอแก่ .ชรา จะลุกก็โอย จะนอนก็โอย ไปไหนไกลๆ ไม่ไหว มันเหนื่อยกาย ปวดเมื่อย เส้นเอ็น พังผืด ร้อยรัดไปทั่วสรรพางค์กาย น้ำเลือดน้ำหนองไหลเวียนไม่สะดวก จะติดขัด ตัวกินเลือดกินเนื้อ กัดกินทับถม ตายทับถมกาย ค่อยๆ แปลสภาพเป็นดินเป็นหินปูน มากเข้า ดินมันแข็ง น้ำลมไหลไม่สะดวก ธาตุลมธาตุน้าค่อยแยกจากกัน มันค่อยๆติดขัด จนเครื่องดับ ลมไม่เจ้าไม่ออก .ขาดใจตาย .นี่. เค้าว่า กายมันมีแต่กรรม เป็นกายของผู้ที่ .จิตมีกรรมอาศัย
กายนี้ หากมีอะไรเกิดขึ้นในกาย เจ็บป่วย พิกลพิการ สติฟั่นเฟือน . อะไรต่างเกิดขึ้น ..เช่น กายเหนื่อย จิตก็ต้องเหนื่อยไปตามกาย กายหิว จิตก็หิวไปตามกาย .กายโมโห หงุดหงิด ..จิตก็โมโหหงุดหงิดไปตามกาย เส้นประสาทในกาย ติดขัด พิการ จิตก็สั่งกาย ใช้งานไม่ได้ดังใจคิด
พอเรารู้จักว่า กายที่เราอาศัยอยู่นี้ เป็นกายกรรม กายของผู้ที่มีกรรม จิตมีกรรมอาศัย เราก็นำกายกรรม นี้มาสร้างเป็นบุญกุศลขึ้นมา เราก็ทำไปเรื่อย ความเจ็บป่วย มันก็คือ กรรม พอเราทำให้กายบี้ เป็นกายบุญ กายบุญ.ก็ช่วยหนุนนให้กายนี้ แข็งแรง ผ่านอุปสรรค ที่ว่า เจ้ากรรมนายเวร วิบากกรรม ที่ต้องมีการชำระสะสาง หนี้เวรกรรม มันก็เบาเทาลงไป จากหนักเป็นเบา จากเบาเป็นหาย ทำอย่างดี ให้กายกรรม นี้ เกิดเป็น กายบุญเกิดขึ้น เค้าว่า ได้ธาตุทั้งสองพ่อแม่ให้มา เมื่อเราทำกายนี้ให้เป็น บุญ พ่อแม่ก็ได้อานิสงส์ มีบุญไปด้วย
ได้ชีวิตนี้มา มันมีกรรม ซ่อนเร้นอยู่ในกายนี้ เป็นกายกรรม เราก็ลงทุน นำกายนี้ มาสร้างบุญกุศล ใหม่ก็ต้องฝืนหน่อย เหมือนเครื่องยนต์ มันติดขัด ไม่ได้ใช้ มาสร้างบุญ กุศล ที่เค้าว่า หันหัวเรือ หาพระ ทำไปตามรอยของพระมไปสู่ดินแดนพระนิพพาน ทางนี่ มันเดินขึ้นที่สูง เหนื่อยยากละบาก ต้องมีสติสมาธิปัญญา .
.ส่วนอีกทางหนึ่ง ทางเดินลงที่ต่ำ ไม่ต้องออกแรง มันลื่นไหล ลงไป .ไถลไปเรื่อย ต่ำไปเรื่อย ทางลงอบาย ไม่ต้องมาฝืน ใช้กายไปตามอารมณ์กรรมต่างๆ ที่ให้มาไหลมา เป็นอารมณ์นึกคิด. ไม่ต้องฝืน ให้ลำบาก ไม่ต้องอดทนต่ออารมณ์ ..ก็ใช้กายไปตามอารมณ์นึกคิด ไปเรื่อย ๆ เดี๋ยว ก็ถึงอบายเอง มันลงไปเอง เมื่อสัญฃญาที เค้าให้กายนี้มาใช้มันหมดเวลา
โฆษณา