ปะต้าคิดว่านะ!
Burnoutไม่ใช่แค่เหนื่อยแต่จะ
เป็นความรู้สึกรึมีอาการ“ไฟที่
เคยมีค่อยๆมอดลง”คล้ายว่า
ดวงไฟร้อนแรงในใจจะดับลง
หลายคนเข้าใจว่าBurnoutคือ
การทำงานหนักเกินไปแต่ความจริงแล้วคนที่Burnoutส่วนใหญ่กลับเป็นคนที่เคยรักงานรักใครๆ
รักครอบครัว รักหน้าที่ หรือรักความรับผิดชอบของตัวเองมาก จนวันหนึ่งให้ทุกอย่างกับคนอื่น เหลือให้ตัวเองน้อยเกินไปมังน้อ
Burnoutมักเริ่มต้นเบาๆเงียบ ๆ คุณยังตื่นไปทำงานได้ยังยิ้มได้
ยังทำหน้าที่ได้ครบแต่ข้างในใจกลับรู้สึกว่างเปล่างานเดิมที่เคยตื่นเต้นกลับกลายเป็นภาระ
เรื่องเล็กๆกลับทำให้หงุดหงิดง่าย ความอดทนลดลงไม่อยากคุยกับใครและเริ่มรู้สึกว่า“ไม่ว่าทำดีแค่ไหนก็ไม่พอ”
สิ่งที่น่าสนใจคือBurnoutไม่ได้เกิดจากการทำงานหนักเพียงอย่างเดียวแต่อาจเกิดจากการ
ใช้ชีวิตที่ขาดความหมายหากสิ่ง
ที่ทำไม่มีรู้ว่าทำไปเพื่ออะไรแล้วต่อให้พักผ่อนก็อาจไม่หาย
ในมุมของปรัชญาความทุกข์
ไม่ได้เกิดจากงานทั้งหมดแต่
มักเกิดจากความยึดติดกับสิ่งที่เรียกว่า“ความคาดหวัง”ด้วย
เราอยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์
อยากให้ทุกคนพึงพอใจอยากควบคุมผลลัพธ์ เมื่อโลกไม่เป็นอย่างใจใจก็เริ่มล้าอ่อนแรงท้อ
ความรักสุขในรักก่ะไม่ใช่แค่
ความรู้สึกโรแมนติกแต่คือการปฏิบัติต่อตัวเองด้วยความเมตตา เหมือนที่เราปลอบใจคนที่เรารัก
หากเพื่อนคนหนึ่งทำงานจนหมดแรงเราคงไม่ด่าว่าเขาอ่อนแอแต่จะบอกให้เขาพักกินข้าวนอนและดูแลตัวเอง
แล้วเหตุใดเราจึงมักพูดกับตัวเองอย่างโหดร้ายกว่าที่พูดกับคนอื่น
การแก้Burnoutจึงไม่ใช่การหนีงานหนีคนเสมอไปดอกแต่คือการเปลี่ยนความสัมพันธ์กับงานและกับตัวเองยอมรับว่าความเหนื่อยไม่ใช่ความล้มเหลว
การพักบ้างไม่ใช่ความขี้เกียจ
และการขอความช่วยเหลือไม่ใช่ความอ่อนแอ
บางครั้งเราคงต้องเลิกถามว่า
“วันนี้ฉันทำได้มากพอหรือยัง” แล้วเปลี่ยนเป็นว่า“วันนี้ฉันดูแลหัวใจของตัวเองดีพอหรือยัง”
ความรักที่ยั่งยืนเริ่มจากการไม่ทอดทิ้งตัวเองเพราะคนที่ไม่มีแรง จะส่งต่อพลังให้ใครไม่ได้
ที่เค้าว่าน่ะ!
“เทียนเล่มหนึ่งจะจุดไฟให้คน
ทั้งห้องได้แต่หากไม่เคยเติมเสริมไขเทียนเทียนนั้นก็ย่อมดับลง”
มนุษย์ก็เช่นเดียวกันเราแบ่งปันความรู้ความรักและความรับผิดชอบให้โลกได้แต่ต้องไม่ลืมเติมพลังให้หัวใจของตัวเอง
Burnoutอาจไม่ใช่ศัตรูแต่เป็นเสียงเตือนจากชีวิตที่กำลังบอก
ว่า“ถึงเวลาหยุดวิ่งแล้วกลับมา
ฟังหัวใจของตัวเองอีกครั้ง”รึยัง?
เมื่อเราเรียนรู้ที่จะรักตัวเองอย่างพอดีรักคนอื่นอย่างพอดีรักสังคมอย่างพอดีเราจะไม่ได้กลับไปเป็นคนเดิม
แต่จะกลายเป็นคนที่แข็งแรงกว่าเดิมเพราะเราได้รู้จักทั้งการทุ่มเท และการพักอย่างมีคุณค่า
ก้าวข้ามไปให้ได้ครับ
☔️ไม่ได้ตกทุกวันดอก
ชีวิตก่ะเช่นกันทุกสุขคละเคล้า
กันไปเสมอขอให้สุขมากกว่า
สักหน่อยก่ะพอเนาะ!
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
