งบปี 70 บอกอะไรเกี่ยวกับประเทศเราและตัวเรา
สัปดาห์ที่แล้วสภาผู้แทนราษฎรผ่านร่างงบประมาณรายจ่ายประจําปี พ.ศ. 2570 ด้วยเสียงข้างมาก ท่ามกลางข้อท้วงติงและคำถามมากมายจากฝ่ายค้าน ในความเห็นผม งบประมาณปี 2570 เป็นงบแบบหลังพิงฝาจริงๆและเผยให้เห็นข้อจำกัดมากมายที่ประเทศเรามี
[ บทความโดย ดร.บัณฑิต นิจถาวร ]
จากที่รัฐต้องใช้ทรัพยากรการคลังทุกอย่างที่มีเพื่อให้งบนี้เกิดขึ้นภายใต้ข้อบังคับของกฎหมายว่าด้วยวินัยการคลัง จนแทบไม่มีพื้นที่นโยบายเหลืออยู่สําหรับอนาคต งบปี 70 จึงไม่ใช่งบที่จะเปลี่ยนประเทศ แต่เป็นงบที่ใช้ทุกอย่างที่ประเทศมีเพื่อให้ระบบที่มีในปัจจุบันอยู่ต่อไปได้ นี่คือประเด็นที่จะเขียนวันนี้
งบประมาณปี 2570 มีรายจ่าย 3.78 ล้านล้านบาท เพิ่มเพียง 7.4 พันล้านบาท หรือร้อยละ 0.2 จากปีก่อน เป็นงบขาดดุล คือรายได้รัฐไม่พอรายจ่าย ต้องกู้เพิ่มอีก 788 พันล้านบาทเพื่อชดเชยการขาดดุล ทำให้อัตราส่วนหนี้สาธารณะต่อจีดีพีจะเพิ่มเป็นร้อยละ 69.36 ของจีดีพี ใกล้แตะเพดานหนี้ที่ร้อยละ 70
ด้านรายได้ประมาณว่าจะเพิ่ม 2.7 เปอร์เซ็นต์ตามการขยายตัวของเศรษฐกิจที่คาดว่าจะขยายตัวระหว่างร้อยละ 1.8-2.7 โดยไม่มีมาตรการภาษีใหม่ ส่วนรายจ่าย ประมาณร้อยละ 74 จะเป็นรายจ่ายประจำที่รวมเงินเดือนข้าราชการ สิทธิประโยชน์ เงินบำนาญ รายจ่ายดอกเบี้ย และการใช้จ่ายด้านสวัสดิการ เฉพาะรายจ่ายดอกเบี้ยมีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 12 ของรายได้รัฐ หรือ ร้อยละ 1.8 ของจีดีพี
งบชําระคืนเงินต้นเงินกู้ในงบปี70 ก็มากถึง 151 พันล้านบาท ซึ่งเข้าใจว่าส่วนใหญ่รัฐคงเลือกที่จะต่ออายุ ทั้งหมดทำให้งบลงทุนภาครัฐเหลือเพียงร้อยละ 20.7 ของรายจ่าย คือ 788 พันล้านบาท เท่ากับวงเงินที่จะกู้เพิ่ม ชี้ว่ารายได้ทั้งหมดที่รัฐบาลหาได้หมดไปกับรายจ่ายประจํา
หลายคนคงมีคําถามในใจว่าทําไมรัฐไม่กู้เพิ่มเพื่อขยายวงเงินเพื่อการลงทุน คําตอบคือคงอยากทําแต่ทําไม่ได้เพราะเงื่อนไขเพดานหนี้สาธารณะที่ปัจจุบันอยู่ที่ร้อยละ 70 และ พ.ร.บ.การบริหารหนี้สาธารณะที่กำหนดให้การกู้เงินในงบประมาณแต่ละปีต้องไม่เกินร้อยละ 20 ของงบรายจ่ายบวกร้อยละ 80 ของงบชําระหนี้เงินต้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
