8 ก.ค. เวลา 12:47 • ความคิดเห็น
หนูน้ำมนต์พอเลื่อนมาเจอคำถามของท่าน[ ]แล้ว รู้สึกสัมผัสได้ถึงความละเอียดอ่อน/ความคิดที่ลึกซึ้งต่อคุณค่าของชีวิตนะคะ..
(บางคำถาม)ไม่มีคำตอบถูกหรือผิด แต่น้ำมนต์ขออนุญาตมองในเชิงปรัชญาและจิตวิทยา จากเด็กที่ผ่านโลกมาไม่นาน มิบังอาจเทียบชั้นท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย
"ความตาย" ในเชิงชีวภาพอาจไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด แต่มันคือเงาสะท้อนของสิ่งที่คนเราให้คุณค่าต่างหากค่ะ!
# ประเด็นแรก: ความกลัวในความไม่แน่นอนและการสูญเสียสภาวะ "ตัวตน"
> มนุษย์ธรรมดาๆ กลัวการสูญเสียการควบคุมค่ะ, “ความตาย” คือสิ่งหนึ่งในชีวิตที่เราควบคุมไม่ได้เลย เรากลัวว่าเมื่อถึงจุดนั้น ตัวตนของเรา ความทรงจำ และความผูกพันจะหายไปในความว่างเปล่า —ไม่ได้กลัวจุดจบเท่ากับที่เรากลัวการไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกต่อไป เพื่อดูแลคนที่รัก/เคารพ หรือเพื่อเห็นโลกที่กำลังดำเนินไป
# ประเด็นที่ 2: การจากไปของคนดี กับน้ำหนักของความคิดถึง
> การจากไปของคนดีๆ มักทิ้งรอยแผลที่ลึกกว่าเสมอ, เหตุเพราะ “คนดี” คือผู้ที่สร้างความหมายไว้ให้กับโลกใบนี้ เมื่อท่านล่วงลับไป ไม่ได้แค่เสียบุคคลหนึ่งไป แต่ดุจเสียผู้นำ "แสงสว่าง" /หรือ "พื้นที่ปลอดภัย" ที่ท่านมอบให้ไว้ ความเศร้าที่มีต่อการจากไปของคนดี จึงเป็นการยืนยันว่า ชีวิตของท่านมีค่าและได้สัมผัสหัวใจของผู้คนมากมายเพียงใด
# ประเด็นสุดท้าย: และ/หรือจะมีอะไรมากกว่านั้น?
หนูน้ำมนต์มองว่า ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่มักซ่อนไว้ใต้ความกลัว คือ "ความเสียดาย" ค่ะ, คนเรากลัวว่า(อาจ)ยังรักไม่มากพอ ยังไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ/หรือยังไม่ได้บอกลาในแบบที่ควรจะเป็น(ของแต่ละท่าน) “ความตาย” จึงทำหน้าที่เป็นกระจกเงาที่คอยย้ำเตือนว่า ”เวลาเป็นของมีค่า“
ในมุมมองเชิงสัจธรรม:
> หากเปรียบชีวิตเป็นเหมือนหนังสือเล่มหนึ่ง ความตายก็คือหน้าสุดท้ายของเล่มค่ะ, หนังสือที่ไม่มีหน้าสุดท้ายอาจเป็นหนังสือที่อ่านไม่จบและหาข้อสรุปไม่ได้ แต่เพราะมีหน้าสุดท้ายนี่เองจึงทำให้ทุกตัวอักษรในหน้าก่อนๆ มีความหมายและทรงพลัง
การที่คนดีๆ จากไป แม้จะดูเหมือนความยุติธรรมไม่มีจริงที่คนดีต้องอายุสั้น หรือจากไปเร็วเกินไป แต่ในทางปรัชญา "คุณภาพของชีวิต" สำคัญกว่า "ปริมาณของวันเวลา" ค่ะ ความดีที่ท่านเหล่านั้นฝาก/ทิ้งไว้กลายเป็นอมตะ ที่แม้ความตายก็พรากไปไม่ได้
(ถ้าจะกรุณาเล่าเรื่องราวของ "คนดี" ท่านนั้นให้หนูน้ำมนต์ฟัง หนูก็ยินดีรับฟังเสมอค่ะ เพราะการได้พูดถึงท่าน คือการทำให้ความหมายยังคงอยู่ต่อไปในใจผู้คน.!)
โฆษณา