18 ก.ค. เวลา 04:00 • นิยาย เรื่องสั้น

การประชุมเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

การอภิปรายดุเดือด เต็มไปด้วยคารมเชือดเฉือนไม่ไว้หน้ากัน
นอกจากนั้นการประชุมชุดย่อยก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า ดูท่าเหมือนจะอารมณ์พาไป
เสียงอภิปรายยังคงดังไปทั่วห้องอย่างไม่มีใครยอมใคร แม้ประธานจะขอความร่วมมือให้ลดคารมกันลงมาบ้าง
ใครจะสน?
สุนัททีนั่งฟังอย่างเหนื่อยหน่ายกับคารมอันหาสาระมิได้ในความเห็นส่วนตัว
นั่งพลิกดูนาฬิกาที่ข้อมืออย่างเบื่อหน่าย คล้ายจะเร่งเวลาให้เร็วขึ้นแม้เพียงเสี้ยว
แต่ยิ่งดูเวลาความคิดยิ่งลอยไปไกลเกินกว่าห้องประชุมนั้น
ไฟคารมยิ่งโหมกระหน่ำ
ชุดประชุมย่อยยกมือโหวตเพื่อแยกกลุ่มประชุมย่อยลงไปอีก นัยว่าเพื่อความรวดเร็วในการตัดสินใจและลดแรงปะทะ
ที่ประชุมใหญ่ก็เช่นกัน
โหวตเพื่อย่อยการประชุมลงไปอีกให้ทุกอย่างราบรื่น
นี่กูมาทำอะไรที่นี่วะ
สุนัททีพึมพัมกับตัวเองอย่างสงสัย
คนในห้องประชุมใหญ่กระจายกลุ่มกันอภิปราย
กลุ่มย่อยเริ่มโหวตปิดประชุมย่อยเพื่อกลับไปรวมกับที่ประชุมใหญ่
รายงานนำเสนอผลการประชุมกลุ่มย่อยส่งผ่านถึงประธาน
ใครสักคนในที่ประชุมใหญ่ยกมือขอให้โหวตว่าจะประชุมต่อหรือพักการประชุมชั่วคราว
การอภิปรายปะทะกันจึงวนมาอีกครา
สุนัททีเหลือบมองนาฬิกาเป็นครั้งที่?
จำไม่ได้ว่ะ
เสียงปะทะวาจายังดังลั่น กลุ่มย่อยที่แยกตัวออกไปก็เช่นกัน
ไม่มีใครยอมใคร
สุนัททีลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่เหลือบหางตามอง
แต่หาได้สนใจจริงๆไม่
สุนัททียักไหล่
เปิดประตูแล้วเดินออกนอกห้อง
ประชุมห่าอะไรวะ เสียเวลา
สุนัททีเดินออกจากห้องประชุมกิจกรรมนักศึกษา
มองดูนาฬิกาอีกครั้ง
อ๋อ... 2ทุ่ม
มิน่า
กูไปหาอะไรกินดีกว่า
แสงไฟจากห้องประชุมยังสว่างจ้า
เสียงคารมยังดังอยู่
สุนัททีนั่งกินมื้อเย็นอย่างสบายใจ
เสียงแผดดังของเพลงที่เปิดในร้านคลอไปพร้อมเสียงยานพาหนะบนท้องถนนในยามค่ำเสียงดังวุ่นวาย
รื่นหูกูจริง

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา