Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
ความเรียงในวันที่นึกได้
•
ติดตาม
25 ก.ค. เวลา 04:00 • นิยาย เรื่องสั้น
ชายแขนเสื้อเฉียดผ่านหน้าสุนัทที
มันเฉียดชนิดว่าสุนัททีเกือบจะหลบไม่ทัน
ชายเสื้อสะบัดพริ้วของคนวิ่งตามหลังมา
...
แน่นอนว่าสุนัททีได้ยินเสียงฝีเท้าตามหลังแต่ไม่ได้หันกลับไปมองพร้อมเบี่ยงตัวออกหน่อย
ฝ่ายหลังเลือกจะวิ่งเฉียดมาแบบนั้น
อะไรของมันวะ ที่ทางออกจะกว้าง
ใช่ ทางเท้าและถนนในสวนนี้กว้างพอ
กว้างพอให้คน10คนวิ่งเรียงหน้ากระดานได้โดยไม่ต้องเฉียดกรายแบบนั้น
สุนัททีส่ายหน้า
สายวันนี้ฟุตบาทยังคงมีคนเดินไปมาทั้งที่น่าจะเข้างานกันไปหมดแล้ว
ท่าทางทุกคนเร่งรีบ ทางใครทางมันไม่ทับเส้น
สุนัททีเดินดุ่มๆก้มหลบแดดที่แผดลงมาได้จังหวะยิงตรงเข้าหน้าพอดี
คนส่วนใหญ่เดินไปชิดข้างขวาของฟุตบาท ที่สวนมาก็เช่นกัน
ฟุตบาทกว้างพอประมาณ
แต่จู่ๆอีกฝ่ายเดินสวนมาเกือบชนสุนัทที
ไม่มีท่าทีว่าจะหลบแม้แต่น้อย ราวกับทางของฉันนะ ใครไม่หลีกก็ถอยไป
สุนัททีหยุดและเบี่ยงตัวหลบให้
อีกฝ่ายเดินไปอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง
อะไรกันวะ?
เย็นย่ำริมถนนหน้าปากซอยมีคนเดินไปมา
ฟุตบาทกว้างแค่พอสวนกันได้2-3คน ต้องค่อยๆเดินต่อกันไป
บนถนนมีรถวิ่งสลับหยุดนิ่งเพราะไฟแดง
เสียงตะโกนไล่หลังบอกให้เดินชิดด้านใน ไม่ใช่ริมถนน
เดินไปเลยลูก ชิดในไว้ครับ
คนเดินสวนมาหยุดชะงักทั้งที่ตอนแรกไม่คิดจะหลบแม้แต่น้อย
แต่เมื่อได้ยินเสียงพร้อมเงยหน้ามองว่าเป็นเด็กจึงเบี่ยงตัวหลบให้
สุนัททีก็เหมือนกัน เห็นมาแต่ไกลแล้วว่าเป็นเด็กจึงเลือกเบี่ยงหลบเมื่อได้จังหวะ
...
กลุ่มนักศึกษาเดินมากลุ่มใหญ่ เต็มฟุตบาท
เดินช้าๆ คุยกันไปเสียงดัง
คนเดินตามหลังมีสีหน้าหงุดหงิดแต่ไม่แซงเพราะต้องเดินลงถนน รถยังวิ่งอยู่
เมื่อสบโอกาสรถติดไฟแดงจึงรีบจ้ำแซงหน้าเบียดออกไปได้
...
เสียงคนเป็นพ่อเรียกเด็กอีกครั้ง คราวนี้เด็กหยุดชะงักเพราะเดินต่อไม่ได้ นักศึกษาเดินเต็มฟุตบาท
ไม่มีท่าทางเบี่ยงหลบ
เด็กกับพ่อจึงต้องหยุดเดินแล้วรอให้นักศึกษากลุ่มนี้เดินไปก่อน
นักศึกษาดูจะไม่อนาทรอะไรนัก
เด็กนะเว้ย ใจคอ!
สุนัททีกลับมาวิ่งในสวนอีกรอบ
คน ยานพาหนะต่างๆวิ่งไปมา สวนเลนบ้างอะไรบ้าง
ไม่มีใครหลบใคร มีแค่ใครจะเบี่ยงหลบก่อน
สุนัททีรู้สึกเบื่อหน่าย
...
สุนัททีมักเป็นฝ่ายหลบให้คนอื่นเสมอ
เราไม่ได้รีบร้อนนี่หว่า
แต่ก็พบว่าต้องหลบทุกครั้งที่มีคนนี้หรือใครๆสวนมา
คนที่สวนมาไม่คิดจะหลบแม้แต่น้อย
...
แล้วกูทำไมต้องหลบให้วะ?
...
คราวนี้คนอื่นหลบให้สุนัททีอย่างง่ายดายเมื่อเห็นว่าสุนัททีไม่หลบแน่นอน
และเป็นไปหลายครั้งที่ทดสอบ
สรุปว่ากูไม่ต้องวิ่งเบี่ยงวิ่งหลบหรอก ไปมันทื่อๆนี่ล่ะ
เอ็งก็หลบไปสิ ข้าจะทำแบบนี้ จะทำไม?
...
ทางออกจะกว้าง...
บันทึก
1
2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
เรื่องสั้นกับนิยาย
1
2
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย