18 ก.ค. เวลา 15:29 • หนังสือ

กลับมา เพื่อเฝ้ามอง

ตลอดระยะหลายปี ที่ผ่านมา เราล้วนผ่านอะไรมามากมาย
ทั้งความสดใส และความหม่นหมอง
สิิ่งที่เราเริ่มเห็นมากขึ้น คือการจากไปของคนรอบตัว ที่มันไม่ได้เกิดโดยวัฏจักรที่บอกว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย
บางคนจากไปโดยยังไม่ทันได้แก่ด้วยซ้ำ
เราอยากเอาตัวเราเองออกจากเซฟโซน เพื่อให้ชีวิตนี้ มีความหมายมากยิ่งขึ้น
เราเรียนรู้ว่า เรามีพบ ก็มักจะมีจาก ไม่สิ่งใดก็สิ่งหนึ่ง มักมาพรากสิ่งที่เกิดขึ้นแลเว ให้จากไปเสมอ
การรักตัวเอง ในแบบที่เราเข้าใจสถานการณ์ของตัวเอง เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่เราได้เรียนรู้ และ เลือกจำแต่สิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เพื่อลืม หรือ เพราะโลกสวย
มันคือสิ่งที่เยียวยาเรา ให้เราสามารถมีวิธีคิด และการใช้ชีวิตได้ดีขึ้น
ตลอดระยะเวลา 5 ปี มี่ผานมาจากโพสต์ล่าสุดนั้น เราพบว่า
เมื่อใดที่เรารู้สึกสุข ให้เรามีความสุขกับมันให้ดี อนุญาตตัวเองให้มีสุข ก่อนเราจะจากไปโดยอะไรก็ดี เพื่อไม่รู้สึกเสียดายภายหลัง เพราะถึงจุดนึง จะมีบางอย่างมาพรากความสุขไปจากเราอยู่ดี
เมื่อเรามีทุกข์ ก็จงเรียนรู้ที่จะ Romanticize กับมัน เพื่อให้เรา move on ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เดี๋ยวจะมีบางอย่างมาพรากความทุกข์นั้นไปจากเราอยู่ดี
ท้ายวุด ชีวิต อยู่ที่ สติ และ ปัญญา เมื่อทุกครั้งที่มีปัญหา การจะชนะปัญหา ต้อฃใช้ปัญญาที่มีสติ
ทั้งหมดนี้ ล้วนแต่เป็นวังวน
ช่วยสรุปประเด็นของบทความนี้ให้เราที
ขอบคุณมาก
โฆษณา