วิกฤตกลางหิมะปี 1944 บทพิสูจน์ขีดจำกัดมนุษย์ของ ไอโม คอยวูเนน
ในฤดูหนาว ค.ศ.1944 (พ.ศ.2487) ระหว่างที่ฟินแลนด์กำลังต่อสู้กับกองทัพโซเวียตในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง (WWII) พลทหารหนุ่มชาวฟินแลนด์นามว่า “ไอโม คอยวูเนน (Aimo Koivunen)” ได้พลัดหลงกับหน่วยของตนระหว่างปฏิบัติหน้าที่ลาดตระเวนด้วยสกีทางตอนเหนือ
คอยวูเนนเป็นผู้แบกเสบียงยาของทั้งหมู่ ซึ่งเป็นยากระตุ้นประสาทที่แจกจ่ายให้แก่ทหารเยอรมันและทหารฟินแลนด์บางส่วน เพื่อใช้ต่อสู้กับความเหนื่อยล้าในการปฏิบัติภารกิจที่ยาวนาน โดยในขณะที่ทหารโซเวียตกำลังรุกคืบเข้ามาล้อม คอยวูเนนพยายามจะกินยาเพียงเม็ดเดียวเพื่อประคองสติให้ตื่นตัวและเล่นสกีหนีต่อไป ทว่าด้วยถุงมือที่หนาเทอะทะบวกกับความอ่อนเพลียอย่างรุนแรง ทำให้เขาพลั้งมือกลืนยาลงไปทั้งหมดเกือบ 30 เม็ด (คิดเป็นปริมาณยากระตุ้นประสาทรุนแรงสูงถึง 900 มิลลิกรัม) ซึ่งมากกว่าปริมาณที่ควรได้รับถึง 250 เท่า
หลังจากนั้นไม่นาน ฤทธิ์ยาได้กระตุ้นร่างกายของเขาอย่างรุนแรง ตามมาด้วยอาการประสาทหลอนและสูญเสียการควบคุมตัวเอง เขาซิ่งสกีด้วยความเร็วสูงต่อเนื่องยาวนานหลายชั่วโมงก่อนจะหมดสติไปกลางกองหิมะ
เมื่อคอยวูเนนฟื้นคืนสติกลับมา เขาพบว่าตัวเองอยู่เพียงลำพัง โดยไม่มีทั้งอาหาร อาวุธ หรือแม้แต่สกีคู่ใจ ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงฝ่าฟันหิมะที่ท่วมลึกและสภาพอากาศที่หนาวเหน็บติดลบต่อไปอีกหลายวัน โดยประทังชีวิตด้วยการกินยอดสนและเศษอาหารเท่าที่พอจะหาได้ และระหว่างทางเขาบังเอิญเหยียบกับระเบิดของโซเวียตจนได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ยังแข็งใจกัดฟันเดินทางต่อจนกระทั่งไปถึงด่านตรวจชายแดนที่ห่างไกลของฟินแลนด์ในที่สุด
เมื่อได้รับการช่วยเหลือ สภาพร่างกายของคอยวูเนนอยู่ในขั้นวิกฤต น้ำหนักตัวของเขาลดลงอย่างน่าใจหายเหลือเพียงประมาณ 43 กิโลกรัม และทีมแพทย์ได้บันทึกว่าอัตราการเต้นของหัวใจของเขาสูงถึงประมาณ 200 ครั้งต่อนาที ทว่าราวกับปาฏิหาริย์ เขารอดชีวิตและฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ แถมยังมีอายุยืนยาวต่อมาอีกหลายสิบปีหลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญในครั้งนั้น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
