เถียนมีมี่
เพลงเถียนมีมี่ นี้เป็นเพลงจีนที่แต่งคำร้องโดย จวงหนู ในปี 1979 และขับร้องโดยเติ้ง ลี่จวิน และได้ดังเป็นพลุแตกในเวลานั้น
แต่น้อยคนจะรู้ว่า ทำนองของเพลงนี้มีรากฐานมาจากอาเซียนของเราเอง โดยได้ใช้ทำนองเพลง "Dayung Sampan" (ดายุง สัมปัน) ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านของอินโดนีเซียที่แต่งขึ้นในยุค 1940 โดย ญี ดาซีมะฮ์ (Nyi Dasimah)
สำหรับเพลงดายุง สัมปันนี้ เป็นเพลงของชาวเบอตาวี (Betawi) และเปอรานากัน (Peranakan - ลูกครึ่งจีนกับคนพื้นเมือง) ใช้ดนตรีแนว "กัมบัง กรอม็อง" ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างเครื่องดนตรีกาเมอลันของอินโดฯ เข้ากับบันไดเสียงและเครื่องดนตรีจีน เนื้อหาของเพลงเดิมนี้ไม่ได้เกี่ยวกับความรักเลย แต่พูดถึง "การพายเรือสำปั้น" สะท้อนวิถีชีวิตชาวประมงพื้นเมือง (คำว่า สัมปัน ก็เพี้ยนมาจากคำว่า ซานป่าน ในภาษาจีนที่แปลว่าไม้สามแผ่น ซึ่งหมายถึงเรือไม้นั่นเอง)
ส่วนคนร้อง เติ้ง ลี่จวิน เธอเกิด พ.ศ. 2496 ที่ไต้หวันกับครอบครัวคนจีนพลัดถิ่นที่ย้ายไปตั้งรกรากที่ไต้หวัน โดยคุณพ่อของเธอเป็นอดีตนายทหารของพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) ที่ต้องอพยพหนีพรรคคอมมิวนิสต์มาอยู่ไต้หวันหลังพ่ายแพ้ในสงครามกลางเมืองจีน เธอจึงเติบโตมาพร้อมกับการปลูกฝังอุดมการณ์ชาตินิยมแบบไต้หวัน และมักจะเดินสายร้องเพลงปลอบขวัญทหารไต้หวันตามฐานทัพต่างๆ อยู่เสมอ
จนได้รับฉายาว่า "ขวัญใจทหารบก" เธอร้องเพลงได้หลายภาษามาก ทั้งจีนกลาง กวางตุ้ง ฮกเกี้ยน ญี่ปุ่น อังกฤษ และอินโดนีเซีย ทำให้เพลงของเธอทะลุพรมแดนไปทั่วย่านเอเชียรวมถึงชาวจีนโพ้นทะเล
ความดังของเธอทำให้ทางการจีนแผ่นดินใหญ่ (นำโดย เติ้ง เสี่ยวผิง) จะเคยสั่งแบนเพลงของเธอเพราะมองว่าเป็น "ดนตรีทุนนิยมที่บ่อนทำลาย" ทางการจีนให้เหตุผลว่าเพลงของเธอเป็นวัฒนธรรมกระฎุมพี (ทุนนิยม) ที่ตกต่ำ ยั่วยวน และจะทำให้ผู้คนจิตใจอ่อนแอ ขาดความมุ่งมั่นในการสร้างชาติ แต่การสั่งแบนกลับกลายเป็นการยิ่งกระตุ้นให้ผู้คนลักลอบนำเข้าเทปคาสเซ็ตต์เถื่อนและแอบฟังวิทยุคลื่นสั้นกันทั่วประเทศ
และในช่วงที่มีการประท้วงเรียกร้องประชาธิปไตยโดยกลุ่มนักศึกษาที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เติ้ง ลี่จวิน ออกตัวสนับสนุนผู้ประท้วงอย่างเปิดเผย เธอเดินทางไปร่วมคอนเสิร์ตระดมทุนที่ฮ่องกง (Concert for Democracy in China) โดยสวมป้ายแขวนคอที่เขียนด้วยลายมือเพื่อต่อต้านการใช้ความรุนแรง และร้องเพลง My Home is on the Other Side of the Mountain ทั้งน้ำตา
เมื่อการประท้วงจบลงด้วยการใช้กำลังปราบปรามจนเกิดการนองเลือด เติ้ง ลี่จวิน เสียใจอย่างหนัก และได้ประกาศเจตนารมณ์อันเด็ดเดี่ยวว่า:
"ฉันจะไปเปิดการแสดงที่แผ่นดินใหญ่ ก็ต่อเมื่อที่นั่นนำระบอบประชาธิปไตยมาใช้แล้วเท่านั้น"
ด้วยเหตุนี้ ตลอดชีวิตของนักร้องเพลงจีนที่โด่งดังที่สุดในโลกคนนี้ เธอจึง ไม่เคยได้เดินทางเข้าไปเปิดการแสดงในจีนแผ่นดินใหญ่เลยแม้แต่ครั้งเดียว แม้ว่าในช่วงบั้นปลายชีวิต ทางการจีนจะพยายามผ่อนปรนและส่งคำเชิญให้เธอไปเปิดคอนเสิร์ตที่ปักกิ่งหลายครั้งก็ตาม
แต่สำหรับประเทศไทยแล้ว เติ้งลี่จวินมีช่วงเวลาที่ผูกพันกับประเทศไทย เธอชื่นชอบความสงบของจังหวัดเชียงใหม่และมักจะเดินทางมาพักผ่อนอยู่เสมอ จนกระทั่งในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เธอเสียชีวิตอย่างกะทันหันจากอาการโรคหอบหืดกำเริบเฉียบพลัน ณ โรงแรมแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ ในวัยเพียง 42 ปี ตอนนั้นเป็นข่าวดังมากๆ ในเมืองไทย
แต่ผู้คนก็ยังไม่ได้ลืมเธอ และเพลงๆ นี้ ภาพจำของเธอและเพลงเถียนมีมี่ถูกนำไปตอกย้ำความเป็นอมตะอีกครั้งในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง Comrades: Almost a Love Story (เถียนมีมี่ 3,650 วันรักเธอคนเดียว) ในปี 1996 (1 ปีหลังจากเธอเสียชีวิต) ซึ่งใช้บทเพลงของเธอเป็นสัญลักษณ์เชื่อมโยงความรู้สึกของหนุ่มสาวชาวจีนแผ่นดินใหญ่ที่อพยพมาสู้ชีวิตในฮ่องกง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
