Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
ร
ราหูอมจันทร์ อ้อมกอดสุดท้าย - หยาดน้ำตาไร้เสียง
•
ติดตาม
27 ก.ค. เวลา 10:21 • นิยาย เรื่องสั้น
บทนำ: วงผมรูปหัวใจและอ้อมแขนที่หลุดลอย
เช้าวันนั้น อากาศไม่ได้ใจร้ายเหมือนในตอนนี้ แสงแดดอ่อนๆ ส่องกระทบกระจกหน้าต่าง
เด็กหญิงวัยห้าขวบเศษยืนนิ่งๆ ยอมให้ผู้เป็นแม่บรรจงหวีผมเส้นเล็กบางอย่างเบามือ แม่แบ่งผมออกเป็นสองข้าง
ถักเป็นเปียสามอย่างประณีต ก่อนจะจับปลายเปียทั้งสองตลบขึ้นไปผูกรวมไว้ที่โคนผมจนเกิดเป็นวงกลมโค้งมนสองข้างคล้ายรูปหัวใจ"ชุดนี้สวยไหมลูก"
แม่ยิ้มพลางปัดฝุ่นละอองออกจากกระโปรงเอี๊ยมสีเขียวเข้มที่มีจีบรอบตัวสั้นเหนือเข่า มันจับคู่กับเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวสะอาดตาอย่างพอดิบพอดี
เด็กหญิงก้มมองชายกระโปรงพลางหมุนตัวไปรอบๆ ด้วยความดีใจตามประสาเด็ก... มันคือชุดตัวโปรดที่เธอรักที่สุด
แต่ความสุขของเด็กน้อยในชุดสีเขียวตัวนั้นกลับสั้นเหลือเกิน
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของผู้เป็นพ่อดังใกล้เข้ามา บรรยากาศในห้องแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดในพริบตา
เด็กหญิงยังไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอก็ถูกมือหนาอันทรงพลังของพ่อคว้าหมับเข้าที่เอว ก่อนจะจับร่างเล็กๆ
นั้นพาดขึ้นบนบ่ากว้างอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี"แม่! แม่ช่วยหนูด้วย! แม่!"
เสียงกรีดร้องและเสียงสะอื้นไห้ดังลั่นบ้าน เด็กหญิงดิ้นรนสุดชีวิต สองมือน้อยๆ พยายามไขว่คว้าหาอ้อมกอดของแม่ที่เริ่มห่างออกไปทุกที
ชายกระโปรงเอี๊ยมสีเขียวที่เคยพริ้วไหวสะบัดไปมาตามแรงดิ้น น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มจนเปียกชุ่ม เสื้อสีขาวละเลงไปด้วยคราบน้ำตาและเหงื่อไคล
ภาพสุดท้ายที่เด็กหญิงจำได้ผ่านมุมมองบนบ่าของพ่อ คือภาพของแม่ที่ยืนมองตามมา...เธอยังคงร้องเรียกหาแม่ตลอดทางจนเสียงแหบแห้ง
โดยไม่เคยรู้เลยว่า วงผมรูปหัวใจที่แม่ผูกให้และอ้อมแขนที่หลุดลอยในวันนั้น
จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธนาการแห่งความผูกพันที่เธอต้องใช้ทั้งชีวิตและเงินตรานับล้านบาทเพื่อแลกมา... ในฐานะ "ผู้ให้" ที่ไม่มีใครเคารพหัวใจ
เรื่องสั้นสะท้อนสังคม
เรื่องสั้น
นิยาย
บันทึก
1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
ราหูอมจันทร์ อ้อมกอดสุดท้าย
1
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย