31 ก.ค. เวลา 11:42 • ปรัชญา

“การสื่อสาร”

“…คนเรานั้นคงไม่มีใครที่จะรู้อะไรไปได้หมดเสียทุกเรื่อง และคนฉลาดก็ไม่ใช่แค่คนที่สามารถจะตอบคำถามหรือทำข้อสอบได้ทุกข้อ
คนที่มีความรู้มากคนที่มีใบปริญญาของสถาบันดังการันตี บางครั้งก็สื่อสารไม่รู้เรื่อง ส่งสารเข้าไม่ถึงใจผู้อื่น เมื่อได้เห็นได้ฟังแล้วก็จะรู้สึกอึดอัด
ในขณะเดียวกันคนธรรมดา ๆ ที่ไม่ได้มีปริญญาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ไม่ได้สื่อสารภาษายาก ๆ ที่คนบางกลุ่มไม่อาจจะเข้าถึงหรือเข้าใจได้
ทว่า ทุกครั้งที่เขาสื่อสารไม่ว่าจะเป็นภาษากายหรือภาษาที่เปล่งออกมาจากปากนั้นสามารถที่จะทำให้ผู้คนจำนวนมากรู้สึกว่าได้รับรู้อะไรบางอย่างที่เป็นประโยชน์และนำเอาไปประยุกต์ใช้ได้…
คนธรรมดา ๆ ที่พร้อมจะรับฟังผู้อื่นอย่างตั้งอกตั้งใจมากกว่าตั้งหน้าตั้งตาพร้อมที่จะตัดสิน ซึ่งบ่งบอกถึงการมีความรู้กับการมีปัญญานั้นมันช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
การพยายามที่จะตั้งคำถามกับตัวเองว่า สิ่งที่กำลังจะกระทำ สิ่งที่กำลังจะสื่อสารออกไปนั้น ได้ผ่านกระบวนการคิดมาอย่างรอบคอบแล้วหรือยัง นั่นเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนที่มีปัญญา
บางครั้งปัญญาก็ไม่ได้เกิดขึ้นในตอนที่เรารวบรวมความคิดเพื่อที่จะวิพากษ์วิจารณ์ตัดสินผู้อื่น ทว่า มันเกิดขึ้นเมื่อตอนที่เราหักห้ามตนเองไม่ให้กระทำการแบบนั้นต่างหาก…
และ บางทีปัญญาที่แท้จริงก็อาจจะไม่ใช่การแสดงออกซึ่งลักษณะท่าทาง การกระทํา หรือคำพูดที่ทำให้คนเรานั้น ดูเก่ง ดูมีความรู้สูงเหนือกว่าใครในโลกหล้าก็เป็นได้…
ชีวิตก็เหมือนกับการเดินทางไกล ไม่มีใครเดินโดยไม่เคยหลงทาง ไม่มีชีวิตไหนที่ไม่เคยผิดพลาด สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การไม่ผิดพลาด ทว่า คือการยอมรับแล้วพร้อมที่จะเรียนรู้ พร้อมที่จะปรับปรุงแก้ไขไม่ให้มันผิดพลาดในเรื่องเดิมซ้ำ ๆ
ความผิดพลาดไม่ได้เป็นเรื่องที่น่าอับอายมากไปกว่าการที่เราไม่ยอมรับว่าตนเองนั้นผิดพลาด“
.
.
.
jutamas 🖊
โฆษณา