กายนี้เป็นของๆโลก มาอาศัยกายชั่วขณะหนึ่ง .ของๆโลก ก็มีอารมณ์ปรุงแต่ง อารมณ์นึกคิด อารมณ์พาโกรธ พาโลภ พาหลง ก็หลงยึด สิ่งที่ปรุงแต่ง เอามาเป็นตัวเป็น ยึอถือ .หลงใหล จมอยู่กับโลก ..ที่อารมณ์ในกายนี้ อุปโลกน์ให้เป็นไป .จิตที่มาอาศัยกายนี้ .ก็ไม่ตื่นขึ้นมาดู ในสิ่งที่ปรุงแต่งกาย ก็หลงใหล อยู่อย่างนั้น .อารมณ์นึกคิด .ปรุงไปเรื่อยๆ เรื่องนั้นเรื่องนี้ เหมือนเสพของมึนเมา .อยู่ในเรือนกาย สติสัมปชัญญะของจิต ไม่ตื่นขึ้นมา ดูแล ว่าจิตนั้น .ตกเป็นทาส .ของอารมณ์ .ที่ใหลลงที่หัว .อ้อ .มีสมองด้วย สมองของกรรม