ที่จริง แล้ว เรื่องราวที่เกิดขึ้น ในกาย มีมีอารมณ์นึกคิด ปรุงแต่ง มีลีลา มีมายา เรื่องราวความยึดถือ อารมณ์นั้นอารมณ์ นี้ ปรุงแต่ง ยึดว่า เป็นอย่างนั่นนั้นอย่างนี้ หากเราทิ้งอารมณ์นึกคิด ทียึดว่า .ที่จริงมันไม่มีตัวตน เราก็ยึด .เช่น ไปเห็นไปอ่านว่า ทำอย่างนี้ พัฒนา จิตใจ . เราก็ยึดถือ มีผู้บอกว่า คนเราไม่รู้จัก นิสัยที่แท้จริงของตัวเองหรอก ไม่รู้จักว่า แท้จริงนั้น จิตที่อาศัยในกายต้องการอะไร เหมือนคนที่ไม่รู้จักตัวเอง
บางคนมีความเสียใจ เรื่องราวต่างๆ มีคนนั้นคนนี้มาทัก ว่าเป็นซึมเศร้า ก็เอาเรื่องราวที่เค้าว่า มานึกคิด คิดไปคิมา สับสน อ่อมนเรื่องราว วกวน คราวนี้ ก็เป็นซึมเศร้า จริงๆ เพราะ นึกคิด อยู่วังีวนซึมเศร้า อย่างนี้ เค้าเรียกว่า จิตอ่อน บางที่ก็ไม่ใช่จิตอ่อน แต่เป็นเพราะความเสียใจ ที่จิตไปยึด ปลดเปลื้องสลัดทิ้งไม่ได้
. ไอ้ตัวยึด นั้น เราก็ไม่รู้ตัว ว่าที่ยึดถือ นั้นมันคือกรรม เป็นทุกข์ก็ด้วยอารมณ์นึกคิด เค้าก็แนะนำให้ทิ้งๆมันไปบ้าง ในเรื่องที่จิตยึดถือ เรื่องราวของจิตที่อาศัยในกายนี้ มันมีการสะสมกรรม ตลอดเวลา ปรุงแต่งตลอดเวลา ต้องหาวิธีทิ้งมันออกเสียบ้าง กายจะได้เบา จิตก็ทาเบาบาง ไม่แยกอารมณ์ที่หนัก จับต้องไม่ได้ เป็นทุกข์ก็ด้วยอารมณ์นึกคิด
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
