"ไปส่งที่ซอยเปลี่ยวท้ายเมืองหน่อยครับ" ชายหนุ่มเสื้อดำพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนก้าวขึ้นมานั่งเบาะหลัง รถแท็กซี่คันนี้เป็นรถคันสุดท้ายในค่ำคืนฝนตกหนัก
บรรยากาศในรถเงียบสนิทมีเพียงเสียงปัดน้ำฝนและเสียงวิทยุคลื่นชุมชนที่กำลังรายงานข่าวเด่นประจำวัน"แจ้งเตือนประชาชน... ขณะนี้มีฆาตกรต่อเนื่องแหกคุกออกมา คนร้ายมักเรียกรถแท็กซี่กลางดึก ก่อนจะลงมือรัดคอคนขับจากเบาะหลังแล้วชิงทรัพย์...
วิทูรเริ่มใจคอไม่ดี เขาชำเลืองมองกระจกหลังบ่อยขึ้น ชายหนุ่มคนนั้นนั่งนิ่งไม่ไหวติง สายตาจ้องตรงมาที่เขา มือขวาของชายผู้โดยสารซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ตหนา เหมือนกำลังกำอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา
ทันใดนั้น รถแท็กซี่ก็กระตุกและดับลงดื้อๆ ท่ามกลางความมืดมิดและเสียงฝนตกกระหน่ำ"รถเสียเหรอครับ?
ผู้โดยสารเบาะหลังเอ่ยถาม เสียงของเขาดูเย็นเยียบคลับคล้ายคลับคลาเกี่ยวกับข่าวก่อนหน้า ชายหนุ่มเริ่มขยับตัวและดึงมือออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ตอย่างช้าๆวิทูรรู้ตัวว่าต้องรอด เขาตัดสินใจเปิดประตูรถแล้ววิ่งหนีออกไปสุดชีวิตท่ามกลางสายฝนที่สาดซัด
เขาวิ่งลุยโคลนเข้าไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ใจสั่นรัว สายตาจ้องกลับมาที่รถแท็กซี่ขยับมองหาจังหวะหนี ผ่านไปห้านาที ประตูฝั่งคนขับเปิดออก ชายผู้โดยสารเสื้อดำก้าวลงมาจากรถอย่างใจเย็น ในมือของเขาไม่ได้ถืออาวุธ แต่ถือกระเป๋าเงินใบหนาที่วิทูรลืมทิ้งไว้บนคอนโซลรถ
ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ก่อนจะยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออกด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก"ฮัลโหล สถานีตำรวจใช่ไหมครับ? ผมเจอแท็กซี่คันที่ขโมยมาจากข่าวเตือนภัยแล้วครับ... ใช่ครับ ตอนนี้มันจอดเสียอยู่ท้ายเมือง แต่คนขับที่เป็นฆาตกรต่อเนื่องคนนั้น... มันตกใจวิ่งหนีเข้าป่าไปฝั่งขวาของผมแล้วครับ!"
#เรื่องสั้น #นิยาย #หักมุม #เรื่องระทึกขวัญ #นักเขียน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
