ฮิโรชิมาวันนี้ปลอดภัยจากรังสีได้อย่างไร?
แม้ว่าค่าครึ่งชีวิต 700 ล้านปีจะฟังดูยาวนาน และดูเหมือนว่า “ยูเรเนียม-235 (Uranium-235)” น่าจะยังคงอันตรายไปอีกยาวนานมาก แต่อันที่จริง นี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้ยูเรเนียมไม่ใช่ภัยคุกคามหลักหลังการทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมา
การมีค่าครึ่งชีวิตที่ยาวนานมากๆ หมายความว่ากัมมันตภาพรังสีนั้นสลายตัวอย่างช้ามากๆ และปล่อยรังสีออกมาเพียงปริมาณเล็กน้อยในแต่ละช่วงเวลา ระเบิด "ลิตเติลบอย (Little Boy)" ที่ถูกทิ้งลงที่ฮิโรชิมาในปีค.ศ.1945 (พ.ศ.2488) นั้น มียูเรเนียมเสริมสมรรถนะอยู่ประมาณ 64 กิโลกรัม แต่มีเพียงราวหนึ่งกิโลกรัมเท่านั้นที่เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน ซึ่งในระหว่างกระบวนการนี้ อะตอมของยูเรเนียมก็ถูกแตกออกเป็นธาตุกัมมันตรังสีที่มีน้ำหนักเบากว่า เช่น สตรอนเทียม-90 ซีเซียม-137 และไอโอดีน-131
ผลผลิตจากปฏิกิริยาฟิชชันเหล่านี้คือสิ่งที่สร้างกัมมันตภาพรังสีอันตรายส่วนใหญ่หลังการระเบิด
ธาตุเหล่านี้มีค่าครึ่งชีวิตที่สั้นกว่ายูเรเนียม-235 มาก อยู่ได้ตั้งแต่เพียงไม่กี่วันไปจนถึงไม่กี่ทศวรรษ ซึ่งหมายความว่าพวกมันจะปล่อยรังสีในปริมาณที่มากกว่ามากในช่วงเวลาที่สั้นกว่า ในขณะเดียวกัน เนื่องจากการสลายตัวที่รวดเร็วนี้ ระดับความอันตรายของพวกมันก็ลดลงเร็วกว่าธาตุที่มีอายุขัยยาวนานมากๆ
อีกปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างยิ่งคือ ตัวระเบิดเกิดการระเบิดกลางอากาศ ลูกไฟไม่เคยสัมผัสกับพื้นดิน จึงไม่ได้ทำให้ดินและสิ่งก่อสร้างจำนวนมหาศาลต้องกลายเป็นไอ ซึ่งอาจตกลงมาสู่เมืองอีกครั้งในฐานะฝุ่นกัมมันตภาพรังสี (Fallout) ที่มีความเข้มข้นสูง
ในทางกลับกัน วัสดุกัมมันตภาพรังสีถูกความร้อนมหาศาลจากการระเบิดพัดพาให้ลอยขึ้นสู่เบื้องบนและเข้าสู่กลุ่มควันรูปดอกเห็ดที่ระดับความสูง ซึ่งบรรยากาศและกระแสลมได้พัดพาพวกมันกระจายไปทั่วโลก ซึ่งช่วยลดความเข้มข้นให้เหลือเพียงปริมาณน้อยมากๆ
แม้วัสดุกัมมันตภาพรังสีบางส่วนจะตกลงสู่พื้นดินในรูปของฝนสีดำ แต่ก็กระจายตัวเป็นวงกว้าง ไอโซโทปที่มีอายุสั้นเหล่านี้สลายตัวหายไปภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์หรือไม่กี่เดือนเดือน ในขณะที่ธาตุกัมมันตรังสีที่มีอายุยาวนานกว่าอย่างซีเซียม-137 ก็ค่อยๆ เจือจางลงจากปริมาณน้ำฝน พายุไต้ฝุ่น และการไหลเวียนของน้ำในธรรมชาติในช่วงตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา
ในระหว่างการบูรณะเมืองฮิโรชิมา พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองได้รับการสร้างขึ้นใหม่และปรับเปลี่ยน มีการเคลื่อนย้ายดิน รื้อถอนอาคาร และปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์เมืองใหม่ทั้งหมดเพื่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานใหม่ๆ โดยในปัจจุบัน ระดับรังสีในฮิโรชิมาอยู่ในระดับใกล้เคียงกับธรรมชาติในหลายๆ พื้นที่บนโลก และเมืองนี้ก็เป็นบ้านของผู้คนมากกว่าหนึ่งล้านคนและทำหน้าที่เป็นมหานครสมัยใหม่ที่ปกติทั่วไป
สาเหตุที่ฮิโรชิมากลับมาอยู่อาศัยได้อีกครั้ง ไม่ใช่เพราะยูเรเนียมหยุดแผ่รังสี ยูเรเนียม-235 ยังคงมีกัมมันตภาพรังสีและจะยังคงสลายตัวต่อไปอีกหลายร้อยล้านปี แต่เป็นเพราะกัมมันตภาพรังสีอันตรายที่สุดที่เกิดจากการระเบิดคือผลผลิตฟิชชันที่มีอายุสั้น ประกอบกับการระเบิดกลางอากาศของลูกระเบิดได้ป้องกันไม่ให้เกิดฝุ่นกัมมันตภาพรังสีในท้องถิ่นที่มีความเข้มข้นสูงและตกค้างเป็นเวลานานนั่นเอง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
