เรื่องราวที่ว่า เราทำงาน ทำมาหากิน มันก็มีเรื่องราว ที่ใช้อารมณ์ นึกคิดต่างมากมาย มีพอใจ ไม่พอใจ ไม่ชอบใจ มากมาย อารมณ์นึกคิด มันก็แปรผัน กายก็เคลื่อนที่ ไปสัมผัส ทั้งสิ่งที่มีชีวิต ไม่มีชีวิต มีเสียง ล่องเสียง ไหลเข้ามา ตาก็เห็น .บันทึกภาพ ดึงเรามา ในกายที่จิต อาศัย ตาไปเห็น ของสวยของมาก็ ยึดภาพนั้นเอาคิดปรุงแต่ง อยากได้ อยากเอามาใกล้
บางทีก็มีคนตำหนิติเตียน บางที่ก็นั่งทำงานดีๆ ก็มีหัวหน้า ไม่รู้อารมณ์บูดมาจากไหน มาด่าเอาๆ บางที่ก็มีคนยืมตังค์ แล้วไม่คืน . นั่นก็เปเวลา ที่อยู่กับโลก เป็นเวลาที่กายกับจิต อยู่กับกรรม อยู่กับอารมณ์
ราวโชคดีหน่อย ตรงที่แบ่งเวลา ถึงเวลา เช้าเย็น ก็หาเวลามาสวดมนต์ วันที่ว่าง ก็หาเวลาไปวัด ทำบุญ สวดมนตร์ต์ ฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ที่ก็เป็นเวลาของธรรม .ตอนเริ่มหัดทำ ฝึกหัดใหม่ สติ ก็ไม่รู้จัก เมาเหล้าก็ยังหลง พูดว่า มีสติ .พอฝึกหัดไปเรื่อยๆ ก็ค่อยรู้จักอารมณ์นึกคิด อารมที่ปรุงแต่ง อารมณ์ค้างคา อารมณ์จากจิตใต้สำนึก
เราก็ได้เรียนรู้จักมากขึ้น ก็ละวาง ไมไปยึดถือ เรื่องไม่สบายใจ .มันก็เนื่องมาจากอารมณ์ มันเป็นตัวทุกข์ เราก็ไม่ยึดมัน เดี๋ยว มันก็ผ่านไป .แต่นั้น ก็ต้องอาศัย ความเข้มแข็งอดทน ที่จะอยู่เฉย เป็นปกติให้ได้ .มันเรื่องสติสัมปชัญญะ .อารมณ์มันทุกข์ เราก็ค่อยรู้จัก สลัดมันทิ้งไป นั่นก็คือ เราต้องอ่านจิต ของตัวเองให้เป็น .ที่มีอารมณ์ เข้าปกคลุม
โดยปกติ คนเรามักยึดเอาอารมณ์นึกคิด เป็นจิต พอมีอารมณ์นึกคิดเกิดขึ้น จิตก็ไปยึดถือ เรื่องราวอารมณ์นึกคิด นั้น กายเรานั้น เหมือเก้าอี้ .ดนตรี ..เดี๋ยวก็มีอารมณ์กรรม มีตัวกระทำ มานั่งที่กาย เป็นเหมืิอนอี้ ให้อารมณ์มานั่งเล่น
เช่น.อย่างตัวไม่สบาย ใจ มานั่งที่เก้าอี้ มันก็หากความสุขไม่ได้ จิตมันยึด เหมือนดูดติดอยู่กับอารมณ์นั้น จิตไม่มีกำลัง ที่จะผลัก อารมณ์ไม่สบายนั้นออกไป จากเก้าอี้ แม้เวลา .จะนอน .ตัวง่วง ก็เข้ามา นั่งเก้าอีคือกายนี้ พอนั่งสนิท หลับปุ๋ยไปเลน คราวนี้หากตัว วิตกกังวล ฟุ้งซ่านมานั่ง มันก็คิดวกวน ฟุ้งซ่าน นอนไม่หลัย
แล้วยังมีเรื่องราว ที่ว่า ไม่สบายใจ บางทีไปเห็นข่าว ฟังนักข่าว วิพากษ์วิจารณ์ ด้วยอารมณ์ .จิตก็ไปยึด เอาเข้ามาในกาย ความสบายใจ ก็เกิดขึ้น ไม่มีความสุข เรื่องราวที่น่า เรียนรู้ ก็เรื่องราว ที่จิตเราอาศัยอยู่ในกาย มีกรรม ที่เป็นอารมณ์นึกคิดนี่แหละที่จิตไปยึด ไม่สามรถแก้ไข .ที่ว่า ไม่มีสติสัมปชัญญะ ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น เป็นกรรม จิตมันก็เลยยึด ตกเป็นทาสของกรรม ของอารมณ์ที่ปรุงแต่งกาย .
เรื่องราวของอารมณ์ที่จะเรียนรู้ได้ ก็ต้ิอง อาศัย ใช้กายนี้ มาสร้างบุญกุศล ขึ้นมา ที่เค้าว่า ทำกายกรรม ให้เป็นกายบุญ แล้วเราก็จะ จิตมีกำลัง ขยับขยาย รู้จักกรรม ก็หนีกรรม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
