มันจะมีคนสมองน้อยบางคนที่เข้ามาคอมเม้น แล้วบอกว่าไปเชื่อวาทกรรมเรียกร้องจะเอาฟรีทุกอย่าง ทั้งๆที่จ่าย VAT เท่าเขมร คือคนนี้จะมา comment ทุกครั้งที่ได้โอกาสโจมตีคนที่ต้องการสร้างประชาธิปไตยและความเสมอภาค โดยการบิดเบือน หรือแสดงตรรกะที่ดูโง่ๆออกมา เพื่อโจมตีฝ่ายที่ตัวเองเกลียดโดยไม่สนผิดถูก
ประโยคของมัน ดูเหมือนกำลังวิจารณ์ แต่จริงๆแล้วมันกำลังสะท้อนวิธีคิดที่น่ากลัวอย่างหนึ่ง คือพอคนธรรมดาเรียกร้องสิทธิ เรียกร้องค่าแรงที่สมเหตุสมผล หรือเรียกร้องสวัสดิการที่ควรได้รับ ก็รีบตีตราว่าเป็นพวกอยากได้ของฟรี
ถามจริงนะครับ ถ้าคนทำงานได้เงินเดือนน้อย ค่าครองชีพสูง หนี้เต็มบ้าน แต่กลับถูกบอกว่า เพราะตัวเองมีความสามารถแค่ระดับแรงงานเขมร เลยไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าแรงสูงๆ แบบนี้เรากำลังพูดถึงการพัฒนาประเทศ หรือกำลังดูถูกคนที่กำลังแบกประเทศอยู่กันแน่
ส่วนเรื่องเสีย VAT เท่าเขมรแต่จะเอาฟรีแทบทุกอย่าง อันนี้ยิ่งต้องถามกลับว่า แล้วทำไมต้องมองแค่ภาษีมูลค่าเพิ่ม?
ประเทศหนึ่งจะมีรัฐสวัสดิการได้หรือไม่ได้ มันไม่ได้ตัดสินจาก VAT อย่างเดียว แต่มันเกี่ยวกับโครงสร้างภาษีทั้งหมด การจัดเก็บภาษีจากฐานรายได้และทรัพย์สิน ประสิทธิภาพในการบริหารงบประมาณ การลดการรั่วไหล และการจัดลำดับความสำคัญของรัฐด้วย
ถ้ารัฐเก็บภาษีจากประชาชนแล้วเอาเงินไปใช้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ แต่พอประชาชนถามว่าสวัสดิการอยู่ไหน กลับตอบว่า มึงเสียภาษีน้อยเอง แบบนี้มันไม่ใช่การถกเถียงเรื่องเศรษฐกิจแล้วครับ มันคือการโยนความผิดจากโครงสร้างกลับไปให้คนตัวเล็ก
และคำว่า เชื่อแต่คนที่สร้างวาทกรรมเก่งๆ ก็เหมือนกัน
ถ้าจะเถียงกันด้วยเหตุผล ก็เอานโยบาย ตัวเลข และข้อเท็จจริงมาชนกัน ไม่ใช่เหมารวมว่าประชาชนโง่ ถูกนักการเมืองปั่น หรือใครพูดเก่งก็เชื่อหมด เพราะการเหมารวมแบบนี้ไม่ได้ทำให้ฝ่ายตัวเองฉลาดขึ้นเลย
ที่สำคัญ การเรียกร้องความเท่าเทียมไม่ได้แปลว่าอยากให้ทุกคนได้เท่ากันหมดโดยไม่ต้องทำอะไร
มันหมายถึงคนที่เกิดมาบ้านรวยกับคนที่เกิดมาในครอบครัวหาเช้ากินค่ำ ไม่ควรถูกกำหนดอนาคตด้วยแต้มต่อที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด
คนทำงานควรมีโอกาสต่อรองกับนายจ้างอย่างเป็นธรรม
คนเจ็บป่วยไม่ควรต้องกลายเป็นคนล้มละลายเพราะค่ารักษา
เด็กไม่ควรถูกตัดสินอนาคตเพียงเพราะพ่อแม่ไม่มีเงินส่งเรียน
และคนเสียภาษีควรมีสิทธิถามว่ารัฐเอาเงินของเขาไปทำอะไร
ถ้าสิ่งเหล่านี้ถูกเรียกว่า อยากได้ของฟรี
งั้นปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ประชาชนเรียกร้องมากเกินไป แต่อาจอยู่ที่เราถูกสอนมานานเกินไปว่า การเรียกร้องสิทธิของตัวเองคือความเห็นแก่ตัว
ส่วนการบอกว่าคนไทยทำงานได้แค่ระดับแรงงานเขมร เลยไม่ควรได้ค่าแรงสูง ผมว่ากลับไปถามคำถามง่ายๆ ก่อนดีกว่า
ทำไมแรงงานคนหนึ่งถึงต้องขายแรงตัวเองในราคาถูก?
แล้วใครเป็นคนได้ประโยชน์จากการที่แรงงานราคาถูก?
ถ้าเศรษฐกิจของประเทศจะโตด้วยการกดค่าแรงให้ต่ำที่สุด แข่งขันกันว่าใครยอมลำบากมากกว่า แบบนั้นมันไม่ใช่ประเทศที่กำลังพัฒนาแล้วครับ
มันคือประเทศที่กำลังแข่งกันว่า ใครจะยอมถูกกดได้มากที่สุด
การเปลี่ยนโครงสร้างไม่ได้แปลว่าจะเอาทุกอย่างมาแจก
มันคือการถามว่า ทำไมคนที่ทำงานทั้งชีวิตยังไม่มีหลักประกันอะไรเลย ในขณะที่คนที่ถือครองทรัพย์สินและอำนาจทางเศรษฐกิจจำนวนมาก สามารถส่งต่อความได้เปรียบจากรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่งได้อย่างแทบไม่มีที่สิ้นสุด
ถ้าเรื่องนี้ยังถกกันไม่ได้โดยไม่ต้องดูถูกประชาชน
ผมว่าเรายังไม่ได้กำลังเถียงกันเรื่องซ้ายหรือขวาหรอกครับ
เรากำลังเถียงกันว่า
สุดท้ายแล้ว ประเทศนี้ควรถูกออกแบบมาเพื่อให้คนธรรมดาอยู่รอด
หรือออกแบบมาเพื่อให้คนที่ได้เปรียบอยู่แล้ว ได้เปรียบต่อไป
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
