เมื่อวาน เวลา 11:23 • ประวัติศาสตร์

12 วันไล่ล่า จอห์น วิลค์ส บูธ การล่าตัวทรราชหรือฮีโร่หลงยุค?

ในช่วงเย็นของวันที่ 14 เมษายน ค.ศ.1865 (พ.ศ.2408) ประธานาธิบดี “อับราฮัม ลินคอล์น (Abraham Lincoln)” ได้เดินทางไปยังโรงละครฟอร์ด (Ford's Theatre) ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. หวังว่าจะได้ผ่อนคลายและหัวเราะหลังจากสงครามกลางเมืองอันโหดร้ายที่ดำเนินมาถึงสี่ปีใกล้จะปิดฉากจบลง และประเทศก็กำลังเริ่มวาดภาพถึงสันติภาพที่กำลังจะมาถึง
ภายในโรงละครอันคราคร่ำไปด้วยผู้คน “จอห์น วิลค์ส บูธ (John Wilkes Booth)” นักแสดงและผู้ฝักใฝ่ฝ่ายสมาพันธรัฐ ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็น “ชายที่หล่อที่สุดในสหรัฐอเมริกา” ได้ย่างก้าวผ่านระเบียงทางเดินที่เขาคุ้นเคย
บูธนั้นเคยแสดงที่นี่มาก่อน เจ้าหน้าที่จึงจำเขาได้และปล่อยให้เขาเดินเข้าใกล้โซนที่นั่งของประธานาธิบดีได้โดยไม่มีใครสงสัย โดยบูธเดินเข้าไปขณะที่ละครตลกเรื่อง ”Our American Cousin“ กำลังดำเนินอยู่ และเฝ้ารอจังหวะไดอะล็อกบทหนึ่งที่เขารู้ดีว่าจะเรียกเสียงหัวเราะดังลั่น และเมื่อผู้ชมระเบิดเสียงหัวเราะออกมา บูธก็ยกปืนพกขนาดเล็กขึ้นมา แล้วลั่นไกออกไปหนึ่งนัด
“พันตรีเฮนรี รัทโบน (Major Henry Rathbone)” พุ่งตัวเข้าใส่บูธทันที แต่บูธกลับใช้มีดกรีดแทงสวนจนรัทโบนบาดเจ็บ ก่อนที่บูธจะปีนข้ามราวระเบียง และร่วงลงมากระแทกกับเวทีด้านล่างจนขาบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ยังคงพยุงตัวลุกขึ้นยืนต่อหน้าผู้ชมที่กำลังตกตะลึง
มีบันทึกว่าบูธตะโกนออกมาว่า "Sic semper tyrannis" ซึ่งมีความหมายว่า "จุดจบของทรราชก็เป็นเช่นนี้เสมอ" อันเป็นคำขวัญประจำรัฐเวอร์จิเนีย ผู้เห็นเหตุการณ์บางคนจำได้ว่ามีคำพูดอื่นเพิ่มเติมอีก ขณะที่บางคนได้ยินเพียงวลีภาษาละตินนี้เท่านั้น จากนั้นบูธก็ได้หลบหนีออกทางประตูหลัง ขึ้นควบม้าที่จอดรออยู่ แล้วหายตัวไปในความมืดมิด
ความโกลาหลครอบงำไปทั่วโรงละคร ทีมแพทย์ได้ช่วยกันอุ้มร่างอันไร้สติของประธานาธิบดีข้ามถนนไปยังบ้านพักคนเดินทาง ซึ่งในไม่ช้าพวกเขาก็พบว่าบาดแผลนั้นรุนแรงเกินกว่าจะรักษาได้
ลินคอล์นเสียชีวิตในเช้าวันต่อมา และกลายเป็นประธานาธิบดีอเมริกันคนแรกที่ถูกลอบสังหาร ทั่วทั้งประเทศตกอยู่ในความเศร้าโศก เสียงระฆังดังกังวาน ห้างร้านต่างปิดทำการ และผู้คนมารวมตัวกันด้วยความไม่อยากเชื่อ บุคคลผู้เคยนำทางฝ่ายสหภาพผ่านพ้นสงครามกลางเมืองและเป็นผู้ออกประกาศเลิกทาสกลับต้องจากไปอย่างกะทันหันในช่วงเวลาที่ชัยชนะดูเหมือนจะมั่นคงแล้ว
เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางได้เปิดฉากการล่าตัวอาชญากรครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์อเมริกัน ทหารออกค้นหาตามถนนหนทาง ป่าไม้ ฟาร์ม และจุดข้ามแม่น้ำ ล้วนถูกค้รอย่างละเอียด ขณะที่ใบประกาศจับเสนอเงินรางวัลจำนวนมหาศาลสำหรับตัวบูธและผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิดก็ติดประกาศไปทั่ว
แม้จะมีอาการบาดเจ็บที่ขา แต่บูธก็สามารถข้ามไปยังรัฐแมรีแลนด์ ได้รับการรักษาพยาบาล ซ่อนตัวอยู่ในหนองน้ำ และเดินทางลงใต้ต่อไปพร้อมกับ “เดวิด เฮโรลด์ (David Herold)” ผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิด และเป็นเวลา 12 วันเต็มที่ผู้หลบหนีทั้งสองสามารถรอดพ้นจากการไล่ล่าของทหารไปได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด
จนกระทั่งในวันที่ 26 เมษายน กองกำลังทหารได้เข้าปิดล้อมบูธไว้ภายในโรงบ่มยาสูบในรัฐเวอร์จิเนีย และเมื่อปฏิเสธที่จะยอมจำนน โรงบ่มจึงถูกจุดไฟเผา และทหารคนหนึ่งก็ได้ยิงเข้าที่คอของบูธ ทำให้บูธเสียชีวิตในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ปิดฉากการล่าตัวอันยาวนาน
การกระโดดลงมาจากระเบียงที่นั่งประธานาธิบดีของบูธใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่มันทำให้ประเทศที่เพิ่งได้รับชัยชนะต้องแตกสลาย และทอดเงามืดอันทมิฬลงบนยุคการฟื้นฟูประเทศของสหรัฐอเมริกา
โฆษณา