เมื่อวาน เวลา 15:12 • ปรัชญา
เรื่องราวของวัตถุ สิ่งของ แก้วแหวนเงินทอง ทรัพย์สินเงินทองมากมายก่ายกอง .คนเรานั้น .มีทรัพย์สินเงินทอง เวลาไม่จำเป็น มันก็วางอยู่เฉย . เหมือนอาหารวางไว้ เมื่อไม่หิว ก็ไม่แตะต้อง เอามากิน . แล้วเวลากิน อาหารเต็มโต๊ะมากมายก่ายกอง ก็กินได้แค่ อิ่มเดี๋ยว .จานเดียว มันก็พอแล้ว เดียวก็ หิวอีก กินอีก วัตถุสิ่งของ เป็นของอาศัยชั่วขณะหนึ่ง อุตส่าห์หามามาก ก็มากองๆไว้ เหมือนอาหารนั้น ไม่ยังไม่ใข้ .ก็ต้องมีภาระ เฝ้าดูแล กลัวคนนั้นคนนี้ จะมาเอาไป ต้องเอาไปแอบซ่อน กลัวคนมาหยิบเอาไป
คราวนี้ มาดูคน ที่ว่า จนที่สุด เจ้าชายสิทธัตถะ หนีจากเวียงวัง ทิ้งทรัพย์สมบัติ .ไปอยู่ป่า เสื้อผ้าชุดเดียว ขันน้ำซักใบก็ไม่มีติดตัว .ท่านทิ้งทรัพย์สมบัติ ยศฐานบรรดาศักดิ์ . ไปอยู่ป่า ท่านไปทำอะไร .ถึงได้ บรรลุเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วพระสาวกท่าน เจ้าชาย เศรษฐี ก็ทิ้งทรัพย์สมบัติ เข้าป่า .ไปอยู่. ไปแล้วไม่กลับมา
นั้นเป็นผู้มีปัญญาธรรม มีขันติเป็นบารมี จึงบรรลุธรรม บรรลุธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า กายนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลง เป็นกายของพระ กายเป็นแก้ว ไม่ต้องไปหาอาหารมาเสริม ขับถ่ายอีก . ยุติการเกิด .จิตพ้นทุกข์ .
ส่วนเรานั้น ก็ด้วยปัญญา ยังเที่ยวหาภาระ เรื่องราวการคล้องเวรกรรม กับวัตถุสิ่งของในโลก ทั้งที่มีชีวิตไม่มีชีวิต หาภาระให่จิตมีกรรม ต้องมาเกิดตายๆ บางที่เราก็ได้ยิน เรื่องราวที่ว่า จิตยึดทรัพย์สมบัติ ที่ไร่ที่นา โกงเค้ามาบ้าง .พอจิตไม่มีกาย ก็ต้องไปเฝ้า ทรัพย์สัมบัติ บ้างก็ได้กายเป็นจิ้งจกตุ๊กแก เกาะฝาบ้าน เป็นเจ้าของบ้าน
.บ้างก็ไป เฝ้าที่ไร่ที่นา มีรายหนึ่ง เป็นที่มรดก .หวงที่ไร่ที่นา ตายไปก็ไปเฝ้าที่นา นี่้ถ้าหากนับเวลา รุ่นทวด ก็ราวๆ หากนับต่อเนื่องจากชีวิตมนุษย์ ก็ราวไ ร้อยสี่สิบน่าจะได้ .คราวนี้ เราเรียนรู้กันไม่ได้ เรื่องราวที่ว่า จิตออกจากกายมนุษย์ เมื่อหมดลมเข้าออก. ยิ่งความเก่ง เฉลียวฉลาด พอกายไม่มี สมองก็ไม่มี . ตอนนี้แหละ คิดอะไรไม่ออกเลย มีแต่ทุกข์ .
เรื่องราวสิ่งที่ยึดหลงใหล ทำให้จิตนั้น มีภาระ อารมณ์นึกคิดต่างๆ ที่ปรุงแต่ง อะไรแพงที่สุด ยิ่งไปใช้กายไปขวนขวายหามา กายนี้ก็ต้องเหน็ดเหนื่อย แก่เฒ่าชรา หนีความตายไปไม่ได้ แล้วก็ต้องเกิดตายๆ ก็เรื่องราวความยึดถือ อุปโลกน์ สิ่งนั่นสิ่ง มันมีมายาให้จิต ยึดอยู่กับทุกข์ . ก็หลงใหล ไปทุกข์ชาติ ไม่สามารถหลุดจากมายานี้ได้เลย
โฆษณา