PHASE 3 — เริ่มยอมรับตัวเอง
บทที่ 11 : การยอมรับที่ไม่ต้องอธิบาย
“บางอย่างในตัวเรา
อาจไม่ต้องถูกอธิบาย
ถึงจะมีที่ยืนอยู่ในชีวิต”
——
ผมเคยใช้เวลานาน
กับการพยายามอธิบายตัวเอง
ทำไมถึงคิดแบบนี้
ทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น
ทำไมบางเรื่องถึงยังติดอยู่ในใจ
ผมคิดว่า
ถ้าผมอธิบายตัวเองได้ดีพอ
คนอื่นคงเข้าใจ
และบางที
ผมเองก็คงเข้าใจตัวเองมากขึ้น
แต่ยิ่งโตขึ้น
ผมกลับพบว่า
มีบางเรื่อง
ที่อธิบายเท่าไรก็ยังไม่หมด
บางความรู้สึก
ไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน
บางวันที่ใจอ่อน
ก็ไม่ได้มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
บางวันที่อยากอยู่เงียบ ๆ
ก็ไม่ได้หมายความว่า
ผมกำลังมีปัญหา
เมื่อก่อน
ผมมักรู้สึกว่าต้องหาเหตุผล
ให้กับทุกอย่าง
จนบางครั้ง
ผมเหนื่อยกับการเป็นตัวเอง
เพราะต้องคอยอธิบายว่า
ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้
วันนี้
ผมเริ่มปล่อยบางคำถามไว้
ไม่ใช่เพราะไม่อยากรู้
แต่เพราะเริ่มเข้าใจว่า
บางอย่าง
ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบในวันนี้
ผมอาจเป็นคนที่คิดมาก
บางวันอาจอ่อนไหว
บางช่วงอาจต้องการความเงียบ
บางเรื่องอาจใช้เวลานานกว่าคนอื่น
ผมยังไม่รู้ว่า
ทั้งหมดนี้จะเรียกว่าอะไร
แต่ผมเริ่มไม่อยากแก้ไขมัน
เพียงเพราะมันไม่เหมือนที่ผมคิดว่าควรเป็น
การยอมรับ
สำหรับผมในวันนี้
จึงไม่ใช่การบอกว่า
ทุกอย่างดีแล้ว
มันแค่เป็นการมองตัวเอง
แล้วพูดเบา ๆ ว่า
“ก็เป็นแบบนี้แหละ”
โดยไม่ต้องรีบตามด้วยคำว่า
“แต่ผมต้องเปลี่ยน”
ผมยังอยากเติบโต
ยังอยากเรียนรู้
ยังมีหลายอย่างที่อยากทำให้ดีขึ้น
แต่ผมเริ่มแยกออกแล้วว่า
การเติบโต
ไม่จำเป็นต้องเกิดจากการไม่ชอบตัวเอง
เราอาจค่อย ๆ เปลี่ยน
โดยไม่ต้องเกลียดคนที่เราเคยเป็น
บางที…
การยอมรับตัวเอง
อาจไม่ได้เริ่มจากการรักทุกอย่างในตัวเรา
แต่อาจเริ่มจาก
การไม่ต้องอธิบายตัวเอง
ให้ตัวเองฟังตลอดเวลา
แค่รู้ว่า
วันนี้ผมเป็นแบบนี้
และก็อยู่ตรงนี้
เท่านี้ก่อนก็ได้ 🌙
——
บางที…
เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจตัวเองทั้งหมด
เพื่อจะอยู่กับตัวเองได้ 🌙
⸻
บันทึก… จากความเงียบ
วันนี้
ผมไม่ได้พยายามอธิบายตัวเอง
ผมแค่อยู่กับตัวเอง
อย่างที่เป็น
🌙
#กลับมาอยู่กับตัวเอง
#TheUnlostLanguage
#ความเงียบ
#บันทึกเงียบ
#ยอมรับตัวตนที่เป็น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
