Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
คำไม่คม นิยมนิยาย
•
ติดตาม
13 ส.ค. เวลา 00:13 • นิยาย เรื่องสั้น
#ความทรงจำบนสังเวียน
( แชมป์มวยโลก ผู้กลับมาจากความตาย )
มีทั้งหมด 74 ตอน ( จบแล้ว )
จะอัพเดทให้วันละตอน
แต่หากท่านใดสนใจอ่านจบเรื่อง
สามารถทักมาส่วนตัวได้เลย
ความทรงจำบนสังเวียน
ตอนที่ 1 : คนที่ตาย…ไม่ควรตาย
สายฝนกระหน่ำลงมาไม่หยุด
ถนนเลียบทางด่วนเปียกจนสะท้อนแสงไฟเป็นริ้วสีเหลืองทอดยาว
รถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งแล่นฝ่าสายฝนด้วยความเร็ว
หลังพวงมาลัย…
ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ปีจับพวงมาลัยแน่น ดวงตายังคงทอดมองไปข้างหน้า แม้เสียงเชียร์ในสนามเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนจะยังดังก้องอยู่ในหัว
“แชมป์โลกสมัยที่หนึ่ง…”
“เพชรพยัคฆ์!!”
เขายิ้มบาง ๆ
มืออีกข้างเอื้อมไปแตะเข็มขัดแชมป์โลกที่วางอยู่บนเบาะข้างคนขับ
นี่ควรเป็นคืนที่มีความสุขที่สุดในชีวิต
แต่หัวใจของเขากลับหนักอึ้ง
ตั้งแต่พ่อกับแม่จากไป…
ทุกครั้งที่ประสบความสำเร็จ เขาไม่เคยมีโอกาสบอกคนทั้งสองว่า
“ผมทำได้แล้วนะ…”
โทรศัพท์บนคอนโซลดังขึ้น
หน้าจอปรากฏชื่อ
ลุงเปี๊ยก
เก่งยิ้ม ก่อนกดรับผ่านลำโพงรถ
“ครับลุง”
เสียงปลายสายหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
“ยินดีด้วยไอ้หลาน…ลุงบอกแล้วว่าเอ็งต้องเป็นแชมป์โลก”
“ขอบคุณครับ ถ้าไม่มีลุง ก็คงไม่มีผมวันนี้”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนพูดช้า ๆ
“ขับรถดี ๆ นะ”
“ครับลุง อีกชั่วโมงก็คงถึงบ้าน”
สายถูกตัด
เก่งไม่รู้เลยว่า…
นั่นคือบทสนทนาครั้งสุดท้ายของชีวิต
…
บนเนินดินที่มืดสนิท ห่างออกไปราวสองร้อยเมตร
ชายสูงวัยในชุดสูทสีดำยืนกางร่ม มองลงมายังถนนเบื้องล่าง
ข้างกายเขา มีชายร่างใหญ่สองคนยืนสงบนิ่ง
ไฟหน้ารถบรรทุกสิบล้อค่อย ๆ เปิดขึ้น
เครื่องยนต์คำราม
ชายสูงวัยถอนหายใจเบา ๆ
“เสียดาย…”
เขาพึมพำกับตัวเอง
“เด็กคนนี้…เก่งเหมือนพ่อมันจริง ๆ”
ชายร่างใหญ่เอ่ยถาม
“จะยกเลิกไหมครับ…เสี่ย”
ชายสูงวัยส่ายหน้า
แววตาเย็นชาอย่างน่ากลัว
“ช้าไปแล้ว”
เขามองไฟหน้ารถสปอร์ตที่กำลังแล่นเข้ามา
ก่อนเอ่ยเพียงประโยคเดียว
“จบงาน”
วินาทีนั้น…
รถบรรทุกหักพวงมาลัยพุ่งข้ามเลน
เก่งเบิกตากว้าง
“เฮ้ย!”
เสียงเบรกดังสนั่น
ยางเสียดสีกับพื้นถนนจนเกิดควัน
แต่ทุกอย่างสายเกินไป
โครมมมมม!!!
แรงกระแทกมหาศาลทำให้รถสปอร์ตหมุนหลายตลบ
เศษกระจกแตกกระจายกลางสายฝน
เข็มขัดแชมป์โลกกระเด็นออกจากเบาะ
เลือดสีแดงไหลอาบใบหน้าของชายหนุ่ม
ลมหายใจเริ่มแผ่วลง
ภาพสุดท้ายที่เห็น…
ไม่ใช่แสงไฟ
ไม่ใช่รถพยาบาล
แต่เป็นภาพเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง
กำลังวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้านไม้กลางทุ่งนา
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งหัวเราะอย่างอ่อนโยน
“เก่ง…อย่าวิ่งไกลลูก”
เก่ง…
สะดุ้ง
เขาจำเสียงนั้นไม่ได้
แต่หัวใจกลับอบอุ่นอย่างประหลาด
“แม่…”
หยดน้ำตาหยดหนึ่งไหลปะปนกับสายฝน
ลมหายใจหยุดลง
ในคืนที่ทุกคนเชื่อว่า…
แชมป์โลกประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า
คนที่ตายในคืนนั้น…ไม่ควรตาย
facebook
เทคโนโลยี
ธุรกิจ
บันทึก
2
2
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย