ธรรมสีมันตะ ว่าด้วยการปฎิบัติ
ต้องบอกก่อนว่าครั้งนี้ถ้าจำไม่ผิดตั้งแต่ day 4 เราไม่ได้ทานอะไรตอนเย้นเลยนอกจากน้ำเปล่า น้ำปาณะก้อไม่ทาน แต่ก้อส่งผลดีน่ะเราว่า ไม่หิวด้วย ดูราบรื่นดี แต่ก้อมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเป้นระยะๆ เช่น หาเรื่องดื่นนมวัวเป้นแก้ว ผลที่ตามมาคือลำไส้ดูแปรปรวน ท้องโครกครากๆ เป็นระยะ ดีที่ติดยาไป มีอาการท้องเสียจาการทานยาฆ่าเชื้อเนื่องจากตรงคอมานดูบวมๆ คุณหมอเลยะแนะนำให้ทานยาซ่ะ กลัวทอมซิลเป้นหนอง เป็นครั้งที่ดื่มน้ำเยอะมาก ดื่มจนจะเป้นอูฐเลย แต่โชคดีเรือนนอน มีที่กดน้ำ น้ำหมดเมื่อไหร่ก้อมาเติมได้ตลอด
หนึ่งในเมมโมรีดีๆ คือการกลับมาลองนั่งบนอาสนะอีกครั้ง จากแต่เดิมเคยนั่งแค่ครั้งแรกเท่านั้น การนั่งลำตัวตรงจะช่วยได้มาก จิงๆถ้าไม่มีปัญหาเรื่องเข่า กะเส้นเอ็นที่ผ่าตัด นั่งอาสนะอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ เพราะลำตัวตั้งตรง
ถ่ายน้ำหนักลงสู่เบื้องล่างดีกว่า การนั่งเก้าอี้เรามักลืมตัวถ่ายน้ำหนักลงหลัง และหลังก็จะปวดเอา จากเดิมนั่งแค่ตอนก่อนนอน ต่อมาลองขยับมานั่งในชม.ธรรมดา จนล่าสุดเป้นชม.อธิษฐาน หรือแม้กระทั่งเมตตาภาวนา เป้นการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง(ที่ดี)ด้วย นอกจากนี้หมอนเล็กหมอนน้อยก้อช่วยได้เยอะ ตอนแรกเรานั่งอาสนะวันแรกๆเนียะตะคริวเอย ชาเอย มาเต็ม
แต่หลังจากนั้นมีเข้าไปขอคำปรึกษาท่านอ. และก้อทดลองลองผิดลองถูก ว่าอะไรเหมาะกับจริตเรา นอกจากนี้การได้เห้นแรงบันดาลใจดีๆจากผู้สูงวัยที่นั่งบนอาสนะ มันก้อทำให้เราจุดประกายไฟลองทำอะไรที่แตกต่างดูบ้าง ลองซักตั้งดิว่ะ!!!
การนั่งของเรามักจะเปลี่ยนที่ไปเรื่อย บางที่ก้อนั่งในหอปฏิบัติรวม ห้องส่วนตัว ถ้าไม่ไหวก้อยืดคลายกล้ามเนื้อเรื่อยๆ นอกจากนี้ก้อเดินตามสวนด้านล่างวันล่ะ 2 รอบเป้นอย่างน้อย เป้นหนึ่งครั้งที่พึ่งยาแก้ปวด และยาคลายกล้ามเนื้อน้อยกว่าที่ิคิด
การนอนหลับนอนหลับได้ดี ยกเว้น 2 วันสุดท้ายที่ปวดหัวหนักๆ จนนอนไม่ค่อยหลับ ตอนแรกเราสันนิษฐานว่าอาจเกิดจากการใช้สายตาดูเวทนา และหรือค่าสายตาเปลี่ยน เพราะอาการจะเริ่มเป้นช่วงฟังธรรมบรรยายเป้นต้นไป ซึ่งครั้งหน้าคงต้องจิงจังกะการแก้ปัญหาว่าด้วยการใช้ตาแล้วโดยเฉพาะการฝึกหนักแน่นในคอร์สสติฯ
ความง่วงในช่วงปฏิบัติ ถือว่าจัดการได้ดีขึ้น ที่ยังถือว่ายังเยอะอยู่ก้อคือความฟุ้งซ่านนี่แหละ แต่สำหรับการวางแผนจัดการเวลาช่วงว่างจากปฏิบัติดีๆ ก้อช่วยเรื่องการว้าวุ่นได้มากที่เดียว ยิ่งถ้าทำแบบเดิมซ้ำๆทุกวันจะช่วยได้มาก
ส่วนตั้งแต่เริ่มวิปัสสนา พอขึ้นคำว่าอนิจจา วะสังขารา เมื่อก่อนจะเป้นท่อนที่อีกนิดเดียวจะเป้นอิสระแล้ว 55555 แต่ครั้งนี้มันเริ่มเปลี่ยนไปบางทีพอท่อนนี้ขึ้นเราจะสะดุ้ง ครั้งนี้กลับเปลี่ยนเป้นไวเบชั่นแทน ก้อถือว่ารับรู้ได้ถึงความละเอียดมากขึ้น จากหยาบสู่ความละเอียด และแปลกน้ำตามักไหลตามมาด้วยแหะ
อาหารการกิน เป้นครั้งที่เราต้องปรับตัวอย่างมาก เพราะเราชอบดื่มนม ก้อไม่ค่อยมีนมให้ทาน ไม่ชอบอาหารหวาน อาหารก้อดันหวานจิงจัง ต้องเติมซีอิ๊วพริกทุกวัน ตอนแรกปรับตัวไม่ได้ ต้องทานหนมปังปิ้งแทนข้าว ของหวานทานให้น้อย เน้นทานโปรตีน เช่น ถั่ว ขนมกรอบๆทานเรื่อยๆ ปกติถ้าไม่นั่งก้อไม่ค่อยทานขนมพวกนี้ เราทำตามคำแนะนำท่านอาจารย์ที่ให้ทานข้าวเพียง 1/4 มันดีจิงๆน่ะ เพราะตัวเราจะเบากว่าปกติ เอื้อต่อการนั่งสมาธิ ยิ่งทานเยอะยิ่งง่วง ลองทดลองดู
ส่วนกัลยาฯ ครั้งนี้เป้นหนึ่งครั้งที่มีความน่ารักมากตั้งแต่วัยใส ยันวัยลายคราม น่าประทับใจมากบางคนขับรถจากกทม.ขึ้นเหนือ ไม่มีคิดว่าคนกทม. จะไปหลายคน หรือบางเคสก้อมาจากเชียงใหม่ จากเชียงใหม่มาลำพูนประมาณ 1 ชม. ส่วนใหญ่มาจากเชียงใหม่ กะกทม. และก้อจังหวัดอื่นๆทางภาคเหนือ ส่วนใหญ่ช่วงเช้า กะช่วงเย้น group sitting จะเข้าช้ากัน อาจเพราะมีเด็กใหม่เลยดูไม่ค่อยเร่งรีบมากนัก
นอกจากนี้ทั้งท่านอ. ผู้จัดการหลักสูตร ยันธรรมบริกร น่ายักมากมายๆ เป้นครั้งแรกที่เรารู้สึกว่าทุกอย่างดูราบรื่นปายหมดเมื่อมองย้อนกลับไปตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้าย แต่ต้องแอบบอกว่าวันแรกเราแอบหงุดหงิดหลายอย่างที่มันไม่ได้อย่างใจเรา รวมถึงการที่เราทำงานเสร็จแล้วออกเดินทางเลย ทำให้เราลืมนั่นนี่ และไอ้นิสัย perfectionist เนียะ ก้อทำเอาขวางหูขวางตาไปหมด
หลักๆเลยเราจะเข้าหอปฏิบัติรวมช่วง group sitting ส่วนชม.อื่นๆ เราจะเน้นห้องส่วนตัวเป้นหลัก อาจเพราะว่าห้องพักมันไม่เต็ม พักแบบหลวมๆ และคนส่วนใหญ่ยุหอปฎิบัติรวม การยุห้องส่วนตัวจึงค่อนข้างเงียบมาก สัปปายะสุดๆปายเลย
สำหรับเราคอร์ส 10 วันนี้ เหมือนเป้นการรีเซ็ทอะไรต่างๆมากมาย จากการไปพกหินไปเต็มกระเป๋า ตอนกลับพกความทรงจำดีๆ ประสบการณ์ ตัวเบาขึ้นแยะ
ขอให้ข้าพเจ้าจงปราศจากความโกรธ ความเกลียด ความไม่สบายใจ ความมุ่งร้ายใดๆ ขอให้ข้าพเจ้า จงมีแต่ความรัก ความปรารถนาดี ความสงบสุขและมิตรไมตรี ความรัก ความปรารถนาดี ความสงบสุข และมิตรไมตรี
ขอให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย จงมีส่วนในสันติสุขของข้าพเจ้า มีส่วนในมิตรไมตรีของข้าพเจ้า มีส่วนใน บุญกุศลของข้าพเจ้า มีส่วนในธรรมะของข้าพเจ้า ธรรมะ ธรรมะของข้าพเจ้า ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นบ่อเกิด แห่งความรัก ความรักอันบริสุทธิ์ ความเมตตาปรานี
ขอให้สรรพสัตว์ทั้งหลายจงมีความสุข จงมีสันติ ได้พบกับความหลุดพ้น จงหลุดพ้นเถิด จงหลุดพ้น เถิด จงหลุดพ้นเถิด
"ขอให้ทุกท่านจงได้พบกับความสุขอันแท้จริง"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
