ผู้นำ มันเสมือน แม่ทัพ ที่ต้องมีคำว่า ความสามรถ ที่สะสมเรียนรู้มา ได้รับการฝึกหัดมา มีทั้งสติปัญญา เหตุผล แยกแยะ ดีขั่วได้ ที่มิใข่ว่า มันจะเกิดภาวะผู้นำ ที่จะขึ้น ไปบรหารจัดการ เรื่องต่างๆ ผู้นำ มิใช่ว่า ทำอะไรคนเดียวได้ จิตของบุุคคลเป็นผู้นำ เราก็ไปอ่านจิตเค้าไม่ได้ว่าสะสม กรรมดีชั่ว มาอย่างไร . ที่ว่า กรรมนั้น จะนำพาไปทิศทางใด
มันต้องมี สิ่งที่ว่า บริวาร หรือ คนที่ห้อมล้อม ต้องมีความสามารถ มีความรู้ หลากหลาย มีความสามารถ ช่วย แนะนำ ให้คำปรึกษา ในเรื่องราวต่างๆ ที่มีความจำเป็น ให้ผู้นำนั้น ตัดสินใจ เพื่อที่จะได้ รวบรวม กำลัง สร้างสิ่งต่างๆ หรือ ขจัดสิ่งที่ เป็นอุปสรรค ขัดขวาง ในการสร้างบ้านเมือง ให้เจริญ รุ่งเรือง สงบสุข มันต้องเป็นผู้ที่มีคำว่า บารมี เพราะเรื่ิองราวคำว่า บ้านเมือง คำว่า พัฒนา นั้น มันต้องอาศัยคนในบ้านเมืองนั้น ร่วมด้วยช่วยกัน ถึงจะ พัฒนาบ้านเมืองไปได้
ผู้นำที่เหมือน นั่งบนหอคอย .ไม่เคยมีประสบการณ์ ทำนองว่า เป็นแม่ทัพ แต่ไม่เคย ออกรบ .คอยฟัง แต่คนที่ห้อมล้อม ประจบสอพลอ มันมีเรื่องราวต่างๆมากมายก่ายกอง .ที่ว่า ต้องบรืการจัดการ .เรื่องราวการใช้คน อ่านคนเป็นมั้ย อ่านออกมั้ย หากอ่านไม่ออก เอาคนชั่วมาอยู่ใกล้ชิด สิ่งเหล่านี้ ก็จะก่อให้ .เป็นอุปสรรคเพราะคนชั่ว นั้น มันทำอะไร ย่อมไม่นำไปสู่ความเจริญ ไม่พัฒนา
ความชั่ว .มันก็เป็นความโง่เขลาเบาปัญญาอย่างหนึ่ง ยิ่งบริวาร มีแต่พวกอ่อนแอ วิปริต บัดซบ .นั้นก็คือพวกที่ เรียกว่า บ่อนทำลาย ผู้นำ . ต้องถอดถอนพวกนี้ให้ไกลตัว
เรื่องราวผู้นำ . มันเกินความรู้ความสามารถ เช่นเรา ที่เป็นจิตน้อยๆมาอาศัย เกิดกินนอน ในแผ่นดินนี้ ที่ก็มีเรื่องราว ผู้นำหลาย ท่าน ผ่านมา เราไม่รู้ ในเรื่องราวต่างๆ ที่มาที่ไปกว่าจะเป็นผู้นำ . แต่นั่นก็แต่ละท่าน ต่างก็ มีเรท่องราวต่างๆ นำพา ให้ไปถึง ตำแหน่งนั้น ที่มันก็ไม่ใช่ เรื่องราว ที่ทุกคนจะเป็นได้ .มันก็ต้อง มีเหตุ มีผล ส่งให้ไปถึง . ความเป็นผู้นำ เมื่อถึงเวลาของเค้าเอง.
หนังสือ ติโต ที่ ร ๙ ท่านแปล ก็เป็นเรื่องราวที่น่า อ่าน ในเรื่องราว คำว่า ผู้นำ ผู้นำนั้น ก็ต้องมีบริวาร ห้อมล้อม พอผู้นำ จากไป . เหล่าบริวาร ขุนศึก ก็แก่งแย่งชิงดีช่วงชิง เราก็ลองไปอ่าน หาอ่าน ประวัติของผู้ที่มีอำนาจ เป็นถึงจักรพรรค ที่เค้ายกย่อง พอจักรพรรดิตาย ขุนศึกรอบกาย ก็ไม่มีใคร ที่ตัวเอง เกรงอกเกรงใจ ในเรื่องราวที่เคยขัดแย้ง มีทิ้ฐิ อยากเป็นใหญ่ . เค้าก็หันมา ทำร้าย ทำลายกันเอง
สิ่งที่เคยก่อสร้างมาดี ก็ค่อยสูญสลายหายไป เพราะแก่งแย่ง ฆ่าฟันกันเอง แล้วเราก็ลองเรียนรู้ว่า บ้านเมือง หลังสิ้นสุด จักรพรรดิ นั้น เจริญขึ้น หรือ เสื่อมลง บ้านเมืองในอดีต อาณาจักร อารธรรม ที่เคยรุงเรียง คนรุ่นนั้นหายไป บ้านเมือง ไม่มีคนดูแลรักษา กาลเวลาผ่านไปก็ รกร้าง กลายเป็นป่ารก .
เรื่องราวของผู้นำ เราก็ดูประเทศข้างเคียงเมืองไทยเราก็ได้ ชีวิตเค้าทั้งชีวิต มีแต่เรื่องราว เจ่นฆ่า ทะเยอทะยาน อยากเป็นใหญ่ .พอเป็นใหญ่ บ้านเมืองเค้า มันสงบ มีความสุขมั้ย
เอ้า เราเป็นชาวพุทธ เห็นว่า ต่างคนต่างมีกรรม เห็นผู้นำอิหร่าน ที่ท่านก็ ดำรงตนในศาสนาของท่าน ถูกทำร้าย หมดลม .จิตต้องออกจากกาย .เราก็ทำบุญอุทิศให้ท่าน เพราะ ท่านก็เป็นจิตดวงหนึง เราก็ทำบุญให้ท่าน ไม่ได้ไปยึดถือ เรื่องแบ่งแยก ศาสนา . เอามาตีกัน ทะเลาะกัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
