เมื่อวาน เวลา 15:35 • หนังสือ

บางทีเราไม่ได้มีชีวิตอยู่ เพราะรู้ว่าชีวิตมีไว้ทำไม

แต่เราอยู่ต่อ…เพราะยังมีบางอย่างที่หัวใจไม่อยากจากไป
มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่มนุษย์แทบไม่เคยถามว่า
“ฉันมีชีวิตอยู่ไปทำไม?”
ตอนเด็ก เราอยากโต
ตอนเรียน เราอยากเรียนจบ
ตอนเริ่มทำงาน เราอยากมีเงิน
เมื่อมีครอบครัว เราอยากสร้างความมั่นคง
ชีวิตเต็มไปด้วย “สิ่งที่ต้องทำ” จนเราไม่มีเวลาถามว่า ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่ออะไร
แต่วันหนึ่ง เมื่อบางเป้าหมายสำเร็จ บางคนจากไป ลูกเริ่มมีชีวิตของตัวเอง งานที่เคยสำคัญไม่ได้สำคัญเหมือนเดิม เราอาจนั่งเงียบ ๆ แล้วเกิดคำถามขึ้นมา
“แล้วจากนี้…ฉันอยู่เพื่ออะไร?”
คำถามนี้ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ
บางครั้งมันเกิดขึ้นเพราะตัวตนแบบเดิมกำลังหมดหน้าที่
Viktor Frankl จิตแพทย์ผู้พัฒนาแนวคิด Logotherapy มองว่า แรงผลักสำคัญของมนุษย์ไม่ใช่เพียงความสุข แต่คือการรู้สึกว่า ชีวิตของตนยังมีความหมาย
และความหมายนั้นไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่
ชายสูงวัยคนหนึ่งอาจไม่ได้อยากสร้างอะไรให้โลกจดจำแล้ว
เขาเพียงอยากเห็นลูกกลับบ้าน
แม่คนหนึ่งอาจไม่ได้มีความฝันใหญ่โต
แค่อยากรู้ว่าหลังจากเธอไม่อยู่ ลูกจะดูแลตัวเองได้
บางคนอยู่ต่อเพื่อหมาตัวหนึ่งที่รออยู่หน้าประตู
เพื่อสวนที่ปลูกไว้
เพื่อหนังสือที่ยังอ่านไม่จบ
หรือเพื่อกาแฟตอนเช้าที่ได้นั่งกับคนเดิม
สิ่งเหล่านี้ดูเล็กมากเมื่อเทียบกับคำว่า “เป้าหมายชีวิต”
แต่ในทางจิตวิทยา ความผูกพัน ความรัก และความรู้สึกว่าตนเองยังมีความหมายต่อใครบางคน ล้วนเป็นรากสำคัญของความเป็นมนุษย์
สิ่งที่คนจำนวนมากมองไม่เห็น
เราอาจใช้ครึ่งชีวิตแรกสร้าง Identity จากสิ่งภายนอก
“ฉันเป็นพ่อ”
“ฉันเป็นผู้บริหาร”
“ฉันเป็นคนหาเงิน”
“ฉันเป็นคนที่ครอบครัวต้องพึ่ง”
ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อบทบาทเหล่านั้นค่อย ๆ หายไป
ถ้าเราผูกคุณค่าของตัวเองไว้กับ “สิ่งที่เราทำ” มากเกินไป วันหนึ่งเมื่อไม่ต้องทำสิ่งนั้นอีก เราอาจไม่ได้เพียงเสียงานหรือหน้าที่
แต่รู้สึกเหมือน เสียตัวเองไปด้วย
นี่จึงเป็นเหตุผลที่บางคนมีทุกอย่างแล้วกลับรู้สึกว่างเปล่า
ไม่ใช่เพราะชีวิตไม่มีความหมาย
แต่เพราะ ความหมายแบบเก่าหมดอายุแล้ว ขณะที่ความหมายแบบใหม่ยังไม่ถูกสร้างขึ้น
และบางทีเราไม่จำเป็นต้องรีบหาคำตอบ
เราไม่จำเป็นต้องรู้ว่า
“อีกสิบปีฉันจะอยู่เพื่ออะไร”
แค่ตอบให้ได้ว่า
“พรุ่งนี้เช้า ยังมีอะไรที่ฉันอยากตื่นขึ้นมาเจอ?”
ถ้ายังมีใครสักคนที่อยากกอด
ยังมีสถานที่ที่อยากไป
ยังมีเรื่องที่อยากเรียนรู้
ยังมีคำบางคำที่อยากพูด
หรือแม้แต่ยังสงสัยว่าเรื่องราวของตัวเองจะดำเนินต่อไปอย่างไร
นั่นอาจเพียงพอแล้วสำหรับวันนี้
เพราะสุดท้ายแล้ว…
เหตุผลในการมีชีวิตอยู่ อาจไม่ใช่การค้นพบว่าเราเกิดมาทำไม
แต่อาจเป็นการค่อย ๆ สร้างเหตุผลเล็ก ๆ
ให้ตัวเองยังอยากอยู่ดูว่า
“พรุ่งนี้…ชีวิตจะพาเราไปพบอะไรอีก”
#ความหมายของชีวิต #จิตวิทยา #เข้าใจตัวเอง #ViktorFrankl #เยียวยาหัวใจ
PS. ถ้าวันนี้คุณไม่ต้องหาเงิน ไม่ต้องพิสูจน์ตัวเอง และไม่ต้องทำให้ใครภูมิใจอีกแล้ว…อะไรคือเหตุผลเล็ก ๆ ที่ยังทำให้คุณอยากตื่นขึ้นมาในวันพรุ่งนี้?
โฆษณา