12 ก.ย. เวลา 04:00 • นิยาย เรื่องสั้น

ริมบึงน้ำยังสงบดี

อากาศไม่ร้อนเท่าไหร่ แดดยังไม่ออกมาเต็มที่ ยังเช้าเกินกว่าจะทะลุเมฆออกมาให้เห็น
ต้นไม้เขียวสดชื่น น่าจะเพราะเมื่อวันก่อนฝนกระหน่ำ รับน้ำมาเต็มๆ
หญ้าขึ้นงามแต่ถูกตัดดายให้เรียบร้อย สมเป็นสวนสาธารณะ หญ้ารกครึ้มอาจมีสิ่งไม่พึงประสงค์แฝงกายได้
ลมพัดเรื่อยๆ แรงเบาสลับกัน
ระลอกน้ำพริ้วเป็นคลื่นไปทั้งบึง
ริมตลิ่งเห็นไวๆว่ามีฝูงปลาน้อยใหญ่ว่ายวนไปมาหาอาหาร บ้างตอดเอาพืชน้ำนั้น บ้างฮุบอากาศที่ผิวน้ำเป็นระยะ
หลายครั้งที่เสียงน้ำกระฉอกดังขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำเอาหลายคนหันไปมองพร้อมร้องอ๋อในใจ
ปลาเล่นน้ำแรงน่ะ
บ้างกระโดด บ้างว่ายแล้วตีแปลงกระแทกผิวน้ำเป็นวงกว้าง
ริมตลิ่งด้านหนึ่งฝูงปลาว่ายตอดเศษอาหารที่มีคนโปรยเป็นทานลงมาให้ สลับกับฝูงนกสารพัดจิกกินรวมกันไปหลายฝูง
ฝูงนกน้อยใหญ่บินข้ามมาจากที่ไกลๆราวกับจะรู้ว่าอาหารได้โปรยลงมาแล้ว
เสียงจิกตีวุ่นวายไม่มาก ดูแล้วต่างตัวต่างจิกมากกว่าจะตีกันออกไป
สักพักใหญ่นกกินปลาตัวเล็กค่อยๆร่อนลงมาอย่างสง่างามจ้องจับเหยื่อที่ริมตลิ่ง
มันอยู่นาน นานพอจะอิ่มท้องได้แล้วจึงบินจากไป
รอบริมบึงต้นไม้สูงใหญ่ตั้งอยู่ห่างๆ สลับกับไม้กระถางวางพื้น
มีเสาเล็กๆ สูงไม่เกินเมตรปักอยู่โดยรอบ พร้อมโซ่เชื่อมกั้นเป็นสัดส่วน น่าจะกันคนตกบึง
แต่โซ่หย่อนยานขนาดนั้นแถมยังมีไม่ครบทุกเสา ที่ไหนจะกันอะไรได้ เป็นแค่เอาไว้ดูเล่นมากกว่า
โซ่ยังอยู่ดีที่ตามมุมรอบบึง นอกนั้นแหว่งหายไปมาก
ลมยังพัดแรงเบาสลับกันไป
โซ่แกว่งไกวตามแรงลม
สุนัททีวิ่งรอบบึงไปเรื่อยๆ สลับเดินบ้าง
ลมยังพัดสบายๆ
สุนัททีสังเกตว่าโซ่ที่อยู่ตามมุมริมบึงนั้นแกว่งช้าๆทั้งที่ลมสงบ
หะแรกก็ว่าตาฝาด แต่เมื่อเพ่งอีกทีก็ใช่ มันขยับตัวน้อยๆพอสังเกตได้
เอ๊ะ!?
ทำไมขยับ?
ลมก็ไม่ได้พัดอะไร ยิ่งร้อนๆอยู่ก็หวังพึ่งลมนี่ล่ะ
โช่ยังแกว่งไปมาเหมือนมีอะไรผลัก
แน่นอนว่ามันแค่แกว่งไกวเล็กน้อย แต่นี่มันลมสงบไปแล้ว
เข้าใจนะว่าถ้าลมแรงก็สมควร แต่...
สุนัททีวนไปมาหลายรอบโช่ก็ยังแกว่งทั้งที่จุดอื่นก็หยุดนิ่ง
เหมือนมีพลังงานบางอย่าง
...
พลังงานไม่สูญหาย แค่เปลี่ยนรูป
สุนัททีนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้
หรือว่า?
เช้านะเว้ย!
...
พอใกล้เวลาจะกลับ
เจ้าโซ่นี้ก็ยังตามมากวนใจอยู่ดี
ต้นไม้แกว่งไกว
ฝูงปลาว่ายวน
นกยังบินไปมา
โมเมนตัม!
เรื่องนี้แวบมาในหัวทันที
โถ ก็พลังงานลมมันยังเหลือ โมเมนตัมก็ยังมี โซ่มันก็ขยับสิ ไม่เห็นแปลกอะไรนี่หว่า
มันเป็นเรื่องธรรมชาติ
ไม่ใช่อะไรพิศดารอย่างที่คิดไปสารพัด
...
สุนัททีกลับบ้านอย่างสบายใจ
ลมพัดแรงขึ้น
พริ้วระลอกคลื่นผิวน้ำดูสวยงาม
โซ่กลับหยุดนิ่ง!

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา