Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
ความเรียงในวันที่นึกได้
•
ติดตาม
10 ต.ค. เวลา 04:00 • นิยาย เรื่องสั้น
เอะอะก็ฝนตก
ท้องฟ้าครึ้มในยามนี้ประกอบกับการตื่นแต่เช้าช่างเชื้อเชิญตัวเองกลับไปที่เตียงนอนจริง
นอนให้สาสมกับการตื่นเช้ามาตลอดหลายวัน
สุนัททีนั่งรอฝนให้ซาลงอีกสักนิด
แล้วก็เป็นดังว่า
...
สุนัททีเดินออกไปทำงานตามปกติ กางร่มไป
ที่พักใกล้ที่ทำงาน แค่เสียเวลาเดินหน่อย
คนที่ออฟฟิศแอบอิจฉาว่าได้ที่พักใกล้แถมราคาไม่แพง
ก็เก่าหน่อยน่ะพี่ ไม่ได้เอี่ยมอะไร
สุนัททีบอกออกไปแบบนั้น ซึ่งก็ตรงกับความเป็นจริง
...
งานกองบนโต๊ะถูกหยิบจับทำไปเรื่อยแบบเหนื่อยนักก็พักก่อน
สุนัททีลุกขึ้นมาเดินๆบ้างแก้เมื่อยขบ
...
เอ็งต้องออกมาเดินบ้างนะเว้ย ออฟฟิศซินโดรมมันถามหานานแล้ว ขืนเอ็งไม่ขยับตัวมีหวัง...
เพื่อนหมอเตือนมาจริงจัง
ข้าก็พยายามอยู่
ไม่ใช่พยายาม ต้องทำเว้ย
(น่าน มันยังคาดคั้นเอากับกูอีก)
หรือเอ็งจะไปออกกำลังกายบ้างวะ ไม่ต้องมาก เอาแค่อาทิตย์ละ3-5วันก็พอ
แม่ง จะเอาเวลาที่ไหนวะ งานจมหู
...
สุนัททีมองคนเดินวิ่งในสวน
เออว่ะ เยอะเหมือนกันเว้ย
น่าสนใจ
...
เดินๆวิ่งๆมาได้วันสองวัน กะว่าจะเอาจริง
ฝนตก
เอาน่า พรุ่งนี้ก็ได้ จะเช้าจะเย็นไม่เกี่ยง
...
เช้าตกเย็นตก
เหวยๆ นี่มันอัลไลวะ
...
สุนัททีนั่งเหม่อดูฝนตกตอนเช้าและเย็นด้วยความรู้สึกปนเป
เช้าก็อยากนอน เย็นก็อยากออกไปห้าง เดินเล่นแก้เครียด
ตื่นแต่เช้าก็ง่วง เครียดจากงานมาทั้งวันก็ขอผ่อนคลายบ้างสิ
สุนัททีบอกกับตัวเอง
...
เอ็งต้องออกกำลังบ้างเว้ย
...
ช่างมันเถอะว่ะ
บันทึก
2
1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
เรื่องสั้นกับนิยาย
2
1
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย