23 ส.ค. เวลา 07:04 • ความคิดเห็น
มารผจญ พระดลมา .ไม่ผจญเหตุ กิเลสไม่หมด
ครั้งหนึ่ง เรากินข้าวเสร็จ ก็มานั่งทำง่าน กำลังเพลินเกับงาน อยู่ๆก็ .ฝรั่งที่เป็นหัวหน้า เดินมายืนตรงหน้า ด่าเอาๆ โกรธโมโห . เราอ้าปากพูด .เค้าก็ด่าเอาๆ .เราก็โมโหบ้าง เก็บของใส่ กระเป๋า .เก็บงานทั้งหมด . เค้าก็ด่า .ยืนด่ายังงั้น .
เราเก็บกระเป๋าเดินออกจากที่ทำงาน มีน้อง มีพี่โทร ยอกให้กบับที่ทำงาน เราก็ไม่กลับ ขับรถ ไปวัด ระยะร่วมๆ ร้อยกว่ากิโล พอเดินเข้ากุฏิ จะกราบหลวงตา ท่านก็บอกว่า มาร้อนๆ ก็ไปอาบน้ำซะ เราก็ไปอาบน้ำ เอ. ทำไมนในห้องน้ำ้ มีกลิ่นน้ำอบไทย .เราก็อาบไป .หาที่มาของกลิ่น ไม่เจอ .พออาบเสร็จ ก็เข้าไปหา หลวงตา .ท่านก็พว่า ไปเสียทีเค้ามาละซิ นั้นก็ทำให้ได้สติขึ้นมา .อ้อ..เรานี่ มันขาดสติ .พอถูก เค้่ปรุงแต่ง .อารม มาทดสอบ ก็ขาดสติ เค้าโกรธโมโห ดังยักษี มาด่าว่าเรา เราก็เอาของๆเค้ามา โมโหโกรธบ้าง
ท่านพูดบอกว่า เดินทางมาร้อน ก็ไปอาบน้ำให้มันเย็น หรือไม่อาบก็ทนร้อนไป ไปโกรธโมโห มันร้อนมันทุกข์ ฉันบอกให้วางลง ทิ้งมันไป โยมไม่ทิ้ง โยมก็ต้องทุกข์ร้อนต่อไป .ฉันไดแต่ชี้ ให้ดูเท่านั่น โยมก็ต้องสำรวจตรวจสอบตัวเอง ฉันทำให้ไม่ได้
นั่นก็เป็นพระที่เรานับถือ ที่ท่านก็สอน ให้เรามีสติ ให้เรียนรู้จักอารมณ์ เรียกได้ เป็นครูบาอาจาสอนจิตเรา .เมื่อเรานับถือท่าน เราก็น้อมรับฟังในสิ่งที่ท่าน แนะนำ สินให่ทำ ไม่ได้สอนให้จำ . ท่านแนะนำว่า นอนที่นอนนิ่มๆ ราคะมันชอบ ท่านก็บอกว่า ไปนอนกับพื้น เอาหนังสือมาหนุนนอน ดูซิ หลับได้มั้ย .เออ.มันก็หลับได้ นอนหลับมันก็ไม่รับรู้อะไร ที่นอนนิ่ม ที่นอนแข็ง มันก็หลับ .นั่นเค้่า สอนกันไปที่จิต จิตต่อจิต .ไม่ได้สอนที่กาย .
1
โฆษณา