Blockdit Logo (Mobile)
มุมนิยายธุรกิจ
•
27 ส.ค. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 169 : โอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่าความพร้อม — รถบรรทุกของ Vale Bakery ส่งเสียงเครื่องยนต์ดัง...

ขณะถอยเข้าจอดในซอง ข้อเสนอส่งขนมปังป้อนซูเปอร์มาร์เก็ต 20 สาขาจะกลืนเวลาผลิตทั้งหมดจนไม่เหลือที่ว่างให้ความผิดพลาด
หากสายการผลิตทนแรงกดดันของการขยายห้าสิบสาขาในอนาคตไม่ได้ เงินกู้ 340,000 เหรียญจะกลายเป็นลานประหารโรงงาน Vale Bakery ทันที
Ethan พิงหลังกับราวระเบียงไม้พลางจับจ้องฝ่ามือที่เพิ่งปล่อยจากการบีบกระชับแน่นกับ Richard...
เสียงฝีเท้าของ Richard ชะลอแล้วหยุดนิ่งตรงมุมของระเบียงไม้เก่าเหมือนคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะตามมา
แสงแดดบ่ายลอดผ่านร่องแผ่นไม้เป็นลำยาว บริเวณด้านล่างตรงลานจอด รถบรรทุกของ Vale Bakery ที่กำลังถอยเข้าซอง คนขับคอยเหลือบมองกระจกหลังอย่างระมัดระวัง Richard ยืนจ้องรถคันนั้นอยู่นาน
"คุณรู้ไหมว่าผมชอบดูอะไรมากที่สุด Ethan" เขาพูดโดยไม่หันกลับมา
Ethan ไม่ตอบ เขายังคงยืนนิ่ง สายตาจับจ้องแผ่นหลังนั้นเพื่อประเมินท่าที
"ไม่ใช่ตัวเลข" Richard หันมายิ้ม ไม่ใช่รอยยิ้มที่อบอุ่น แต่มันคือรอยยิ้มของคนที่กำลังวัดระยะ "ผมชอบดูว่าคนๆ หนึ่งจะตัดสินใจอย่างไรในตอนที่ โอกาสที่มาถึงยิ่งใหญ่กว่าความพร้อม" เขาเงียบชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ "ขยับเข้ามาใกล้ขึ้น ไม่มากพอที่จะน่ากลัว แต่มากพอที่ทำให้รู้สึกว่าต้องถอย"
"คุณรู้ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของซูเปอร์มาร์เก็ต 20 สาขาของผมไหมว่ามันคืออะไร"
Richard ถามเสียงแห้งกว่าที่ควรสำหรับบทสนทนาเชิงธุรกิจ "ไม่ใช่ไม่มีคนซื้อ แต่ผมหาขนมปังคุณภาพสม่ำเสมอในปริมาณที่เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้าไม่ได้ มีเจ้าที่ขายถูก อร่อย แต่หาเจ้าที่ส่งมอบได้ทั้งสองอย่างพร้อมกัน ทุกวัน โดยที่มาตรฐานไม่ตก… ยากมาก"
Ethan สังเกตว่า Richard ไม่ได้พูดถึงเงินกู้ 340,000 เหรียญเลยสักคำ
"ถ้าคุณลงสายผลิต Soft Baguette กับ Bun ตามแผน" Richard พูดต่อ เสียงต่ำลง "ผมไม่ต้องการให้คุณเร่ขายตามร้านชำ แต่ผมอยากให้คุณส่งไปลงในมุมจำหน่ายของผม ทั้ง 20 สาขา"
"นั่นมันการกระจายสินค้าข้ามเมือง" Ethan พูดช้าๆ ไม่ใช่การท้วง แต่เหมือนกำลังพูดออกมาเพื่อให้ตัวเองได้ยินชัดๆ
"ฟังให้จบก่อน" Richard เริ่มวาดมือกลางอากาศ เหมือนไม่ใช่แค่อธิบาย แต่กำลังขึ้นรูปโครงสร้างบางอย่างในความคิด
"ผมไม่ได้อยากได้แค่ก้อนขนมปังวางบนชั้น ผมอยากได้โมเดล Gabrial ไปไว้ในห้างของผม มุมหนึ่งของซูเปอร์มาร์เก็ต ที่ส่งกลิ่น Soft Baguette อบสด มีพนักงานทำแซนวิชต่อหน้าลูกค้า และข้างๆ กัน มีโดนัทหลากสีที่รสชาติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของ Vale Bakery"
เขาหยุด เว้นจังหวะให้ความเงียบทำหน้าที่ส่งแรงกดดัน
"คนยุคนี้ต้องการความสะดวกสบายแต่ก็ยังโหยหารสชาติอบสดใหม่ ถ้าเรานำ Premix ของคุณเป็นหัวใจสำคัญ แล้วเปิดร้านในห้างของผมทั้ง 20 แห่ง คุณจะไม่ใช่แค่โรงงานขนมปังใน Norvale อีกต่อไป คุณจะกลายเป็นเครือข่ายเบเกอรี่สมัยใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ภายในชั่วข้ามคืน"
Ethan รู้สึกถึงบางสิ่งที่สว่างวาบเข้ามาในความคิด มันอยู่กึ่งกลางระหว่างความตื่นเต้นและความหวาดหวั่น เหมือนความทรงจำตอนยืนอยู่บนขอบสระว่ายน้ำครั้งแรกในวัยเด็ก—เขารู้ว่าตัวเองกระโดดลงไปได้ แต่ก็รู้ดีว่าน้ำข้างล่างนั้นเย็นจัด
"ขนาดของงานระดับนั้น... เม็ดเงินมันมหาศาลเกินกว่าที่เราเคยทำได้นะครับคุณ Richard"
"ก็ใช่ไง" Richard หัวเราะเบาๆ แต่ดวงตาไม่หัวเราะด้วย "และถ้าคุณทำได้ถึงจุดที่ผมพึงพอใจ ผมอาจขยายเป็น 50 สาขาในปีถัดไป"
"แต่นั่นหมายความว่า Niran ต้องคุมมาตรฐานเครื่องจักรให้เป๊ะ Yara ต้องล็อครสชาติ Premix ให้เหมือนกันทุกถุง และ Gabrial ต้องฝึกคนให้ได้เป็นกองทัพ"
Ethan สังเกตว่า Richard รู้จักชื่อของทีมงานทุกคน เขารู้บทบาทของแต่ละคน ทั้งที่เพิ่งเดินเข้ามาในโรงงานนี้เพียงไม่กี่ชั่วโมง
“เขาเตรียมการมาแล้ว ความคิดผ่านมาเร็วแล้วก็ผ่านไป แต่เขาเตรียมมาเพื่ออะไร?” นั่นคือเสียงในหัวของ Ethan...
"อาคารแล็บสาธิตที่คุณจะสร้างน่ะ" Richard พูดต่อโดยไม่รู้ว่า Ethan กำลังคิดอะไร
"ไม่ต้องทำไว้แค่ให้แม่บ้านหรือเจ้าของร้านรายย่อยดูงาน ใช้มันเป็นโรงเรียนฝึกพนักงาน ส่งไปประจำ 20 สาขา ถ้าคุณทำโมเดลนี้ที่ Norvale สำเร็จภายใน 3 เดือน ผมจะเปิดประตูทั้ง 20 สาขาให้คุณทันที Ethan" ...
เขาพูดต่อพร้อมกับผายมือออกมา
"340,000 เหรียญที่คุณกู้ธนาคาร จะกลายเป็นเศษเงินทันทีถ้าเทียบกับที่เราจะรุกขยายไปตลาดด้วยกัน คุณพร้อมที่จะเลิกเป็นแค่คนทำขนมปัง แล้วมาเป็นเจ้าพ่อธุรกิจอุตสาหกรรมอาหารกับผมแล้วหรือยัง?"
Ethan มองที่มือของ Richard แล้วมองกลับไปที่ทีมงานในโรงงานที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และหนี้ก้อนนี้ไม่ใช่ภาระ แต่มันคือเชื้อเพลิงที่จะขับเคลื่อนเครื่องจักรยักษ์ใหญ่ที่ Richard เพิ่งหยิบยื่นให้
Ethan ยิ้มออกมา แล้วยื่นมือไปจับมือของเขาแน่น
"20 สาขา เตรียมที่ว่างในห้างของคุณไว้ได้เลยครับ Richard เพราะ Vale Bakery กำลังจะเข้าไปยึดพื้นที่นั้น"...
ฝ่ามือของทั้งสองคนบีบกระชับ น้ำหนักที่ส่งผ่านมือบอกความรู้สึกที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง—คนหนึ่งตื่นเต้นกับโอกาสของการเติบโต แต่อีกคนกลับนิ่งสงบราวกับได้ควบคุมทุกอย่างไว้ในมือตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาใน Vale Bakery แล้ว...
เมื่อปล่อยมือ Richard พิงหลังกับราวระเบียง ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายเกินไปสำหรับคนที่เพิ่งเจรจาข้อตกลงมูลค่ามหาศาล เขามองออกไปที่รถบรรทุกขนมปัง แล้วยิ้มบางๆ กับบางอย่างที่ Ethan มองไม่เห็น
สายลมเย็นยามบ่ายพัดผ่านรอยแตกของไม้กระดานอย่างอ่อนโยน...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 169 : โอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่าความพร้อม]
[มุมนิยายธุรกิจ] [เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 169: โอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่าความพร้อม] เมื่อโอกาสวิ่งแซงหน้าความพร้อม การตอบตกลงอาจไม่ใช่ก้าวแรกของความสำเร็จ แต่เป็นก้าวแรกสู่วิกฤตสภาพคล่อง (Liquidity Crisis) ที่มองไม่เห็น
เยี่ยมชม
blockdit.com
[มุมนิยายธุรกิจ] [เบื้องหลังงานเขียน — บทที่ 169: โอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่าความพร้อม] เมื่อโอกาสวิ่งแซงหน้าความพร้อม การตอบตกลงอาจไม่ใช่ก้าวแรกของความสำเร็จ แต่เป็นก้าวแรกสู่วิกฤตสภาพคล่อง (Liquidity Crisis) ที่มองไม่เห็น
เมื่อโอกาสวิ่งแซงหน้าความพร้อม การตอบตกลงอาจไม่ใช่ก้าวแรกของความสำเร็จ แต่เป็นก้าวแรกสู่วิกฤตสภาพคล่อง (Liquidity Crisis) ที่มองไม่เห็น
#เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#การขยายธุรกิจ
#การบริหารจัดการ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา