เรื่องราว ที่ ..เมื่อเรารู้ว่า จิตแต่ละดวง ต่างมีกรรม มีอารมณ์นึกคิด ก็จะแสดงเรื่องราวอารมณ์ ที่ไปดึง ในสิ่งเรียกว่า เป็นตัวกระทำ . มาแสดงให้ดู ที่ว่า โลกนี้ คือ ละคร บางที่ก็ลองไปฟังเพลงโลกหมุนเวียน ของสุทราภรณ์ บ้างก็ดี ต่างคนก็ต่างมีกรรมมา . สิ่งที่เค้า แสดงออกมา ในกิริยาท่าทาง ต่างๆ ..ที่ว่า กายวาจาใจเป็นกรรม มันมีเรื่องราว ที่ว่าจิตนั้นใช้กายไปตามอารมณ์นึกคิด แสดงออกมา
. เราก็มีสติปัญญา . เรียนรู้จัก อารมณ์กรรม ตัวกระทำ .นั่นเราต้องวางจิตนิ่งเฉยๆ ไม่มีอารมณ์ นึกคิด ไม่ไปเห็นเค้าผิด . ไม่ดีอะไรทั่งนั่น . สิ่งเค้าแสดงออกมา นั้น คือสิ่งที่เรียกว่า อารมณ์ปรุงแต่งกาย ที่เค้าว่า เป็นชายหรือหญิง ก็มีอารมณ์ปรุงแต่ง ทั้งดีและไม่ดี . เค้านี้ ในสิ่งที่เค้าแสดงนั้น มันเรื่องราวจิตที่ตกเป็นทาสของอารมณ์
. หากเราไปติเตียน ไปไม่พอใจ ไม่ชอบใจ . อารมณ์นั้นก็จะเข้ามา ด้วยเราไปยึดถือ เอาอารมณ์นึกคิดของเค้ามา มาคิดมานึกอีก ต่อหนึ่ง มันเป็นการเชื่อมอารมณ์เชื่อมจิต คล้องเวรกรรม เราก็อาจมีทิฐิ ไม่พอใจ ในกิริยาท่าทาง น้ำเสียงของเค้า ที่พูดออกมา ให้ตาเราเห็นหูได้ยิน ตาเราก็บันทึกภาพเค้ามา หูเราก็บันทึกเสียงเค้ามา บันทึกลงไปที่ธาตทั้งสี่ หรือ ที่ว่า จิตใต้สำนึก .พอมาอยู่ตัวตนเดียว อารมณ์ค้างคา อารมณ์ใต้สำนึก ก็ไหล .ขึ้นมา เป็นอารมณ์นึกคิดในกายเรา ปรุงแต่งอย่างนั่นอย่างนี้ เผากายเราเองจิตเราเอง
การที่จะวางจิต วางใจได้ นั่น เราก็อาศัยกายนี้ ไปสร้างบุญกุศลขึ้นมา ปฏิบัติธรรมขึ้นมา ให้จิตเราเข้มแข็ง ต่ออารมณ์นึกคิดในตัวตนของเราเอง ต้องอาศัย สิ่งที่เรียกว่า สมาธิ .ทำก่ายทำจิตนิ่งได้ หากเราทำได้ .
เราก็สมมุติตัวเรา เป็นธรรม เป็นผู้มีธรรม ธรรมอยู่กายนิ่งจิตเฉย มองดู อารมณ์กรรมตัวกระทำต่างที่ แสดงออกมา เหมือนมีกรรม เป็นผู้กำกับการแสดง .ท่าทางต่าง เป็นนางมารร้าย เห็นตัวเองดี ติคนนั้นคนนี้เอาเรื่องคนนั้นมาเล่า มาตำหนิติเตียน มีเสริมแต่ง อุปโลกน์ .เข้ามาอีก .เราก็อยู่นิ่ง ดูสิ่งที่เค้าแสดง .ให้เราเรียนรู้จักอารมณ์กรรมตัวกระทำ ที่เค้า จิตเราใช้กายกรรม มีอารมณ์ปรุงแต่ง หากเราทำได้ เค้าเรียก ว่า รูปสอนธรรม เค้าเป็นเพียงรูปที่ แสดงกรรมให้เราดู บางที่ก็เี บางที่ก็ไม่ดีตามอารมณ์ที่แรุงแต่งกาย
หากเราเรียนรู้จักได้ เราก็ดูเค้า แล้วย้อนมาดูตัวเอง ในสิ่งที่เค้าแสดงอารมณ์ที่เกิดขึ้นตัวเค้า เราก็มาดูตัวเรา อารมณ์เยี่ยงเค้า ที่เราไม่ชอบ มันเกิดที่ตัวเรามั้ย หากมันเกิดที่ตัวเรา เราก็แก้ไข อย่าให้เป็นแบบเค้า ที่เราก็ไม่ชอบในกิริยากายวาจาใจ ที่ไหลออกมา เรื่องราวอย่างนี้ จะเรียนรู้จะได้ ก็ต้องอาศัยจิต ทีหมั่นเพียร ฝึกหัด ปฏิบัติธรรมสร้างบุญกุศล หนีเวรกรรม
หากเรารู้จักคำว่ากรรม .เราก็จะถอยห่าง ไม่คลุกคลี กับกรรม .คนมีกรรมมาก เราไปคลุกคลี เราก็จะมีกรรม ยึดกรรม ยึดอารมณ์นึกคิดเค้า ให้มาเกิดที่ตัวเรา เรารู้จักเท่าทัน ก็สลัดทิ้งมันไป มันเป็นทุกข์มันเป็นกรรม
การที่จะเรียนรู้จัก เรื่องรูปสอนธรรม นั้น เราต้องฝึกหัด ไม่เห็นใครผิดเลย ไม่เห็นตัวเองดีแล้ว อารมณ์พอใจไม่พอใจ ต้องทิ้งมันไป ไม่ติเตียนใคร ไม่วิพากษ์วิจารณ์ กรรมของเค้า ..
ยังมีเรื่ิอง ธรรมสอนรูปอีก . ตัวเราเป็นรูป มีกรรม . เราก็เรียนรู้จัก กรรมที่เกิดขึ้นตัวเรา .มันทุกข์มันสุข อย่างไร ในคำว่า อารมณ์กรรม ตัวกระทำที่เกิดขึ้นที่ตัวเรา แล้วจิตก็เดินตาม ทำตามอารมณ์กรรมตัวกระทำ เรื่องราวเล่านี้ เป็นเรื่องราว ที่จะเรียนรู้จักได้ .
เมื่อฝึกหัด นำกายมาฝึกหัด ในรอยทั้งสี่ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า รวบรวมจิตให้เป็นหนึ่ง ที่ว่า จิตอาศัยในกายของคุณบิดามารดา ที่เค้าฝึกหัด ปฏิบัติ ไปจนเห็นตัวอารมณ์กรรมตัวกระทำ .แต่นั่นต้องอาศัยเรื่องราวจิตที่มีบุญกุศล มีกายเป็นบุญ มาฝึกหัด ไปจนถึวกายบารมี เราก็มองเห็นอารมณ์กรรม ตัวกระทำที่เกิดขึ้นได้ .แต่ความรู้ในเรื่องราวเล่านี้ เปเรื่องราวที่ว่า ปัจจัตตัวเกิดขึ้น กับจิตที่ฝึกหัดขึ้นมา ให้จ้ตขิงตัวเองเรียนรู้จัก ด้วยจิตของตนเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
