29 ส.ค. เวลา 01:49 • ครอบครัว & เด็ก
เรื่องราวของจิต จิตที่มาจากอบายภูมิ นรก สัตว์ เปรต อสุรกาย เค้าไม่รู้ .คำว่า ดีชั่ว พูดได้ แต่ทำไม่ได้ มีความเห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัว เราไปดูสัตว์ ดูหมา แมว พอโตขึ้น มันก็จากพ่อแม่ มัน. บางตัว แม่มันกินข้าวในกาละมัง มาก็มาแย่งกัดแม่มันเอง นั่น จึงมีเรื่องราว ที่เราได้ยินได้ฟัง บุคคลที่ทำร้ายพ่อแม่ ตนเอง ให้ดู .นั้นแหละ คือ จิตที่มาจากอบายภูมิ
.เมื่อมาอาศัยกายมนุษย์ ชั่วขณะหนึ่ง แล้วก็กลับไปทุกข์ทรมาน ในทีๆจากมาอีกยาวนาน .เป็นอสงไขย น่ากลัวมั่ย หากเราไปทำตนเยี่ยงนั้น แล้วเรื่องราวอย่างนี้ เราไปแก้ไขใครเค้าไม่ได้ ที่ว่า นิสัยสันดานของจิตมีกรรม อเราได้แต่แก้ ที่ตัวเราเอง
เรื่องราวของความกตัญญูรู้คุณ มันเริ่มต้นที่จิตดวงใด ที่เคยสะสมบุญบารมีมา มาอาศัยกายพ่อแม่เป็นมนุษย์ ก็อาศัยกายมนุษย์ นี้ ช่วยเหลือเกื้อกูล พูดจาดีๆ กับพ่อแม่ มีสติสัมปชัญญะ ระลึกจักคำว่าพระคุณได้.ระมัดระวังในการใช้กายวาจาใจ กับพ่อแม่ หากเผลอสติ ไปติเตียนพ่อแม่ ว่ากล่าว พ่อแม่ ก็เหมือน ต่อว่า กายพ่อแม่ที่จิตตนอาศัย
แล้วเมื่อใช้กายวาจาใจ ไปไม่กับผู้ที่ให้สังขารนี้มา มันก็จะเกิดสิ่งที่ไม่ดี เหมือนที่ตนเองกระทำขึ้น กายนี้ก็จะมีแต่กรรม มีอารมณ์ร้ายๆ ไม่สามารถอาศัยกายนี้ มาสร้างในสิ่งที่เป็นคุณ วที่ลดละเวรกรรม ลดละอารมณ์ สร้างทานบุญกุศล เผื่อแผ่ให้จิตขยับขยายโตขึ้นมาได้ กายมันก็แก่เฒ่าชรา จิตมันเล็กลงไปๆ ก็เหมือนมดปลวก จิตน้อยก็ไปอาศัย ในกายมนุษย์ ก็เหมือนกัน ก็เป็นจิตน้อยๆ อาศัยในเรื่อนกายพ่อแม่เป็นมนุษย์
เมื่อรู้จักความกตัญญูรู้คุณ พ่อแม่ไม่ได้ ก็อย่าได้หวังว่า จะมีความกตัญญูรู้คุณ เผื่อแผ่ไปบุคคลอื่น เพราะมันปิดกั้นตัวเอง จิตของตัวเอง เมื่อมาอาศัยกายที่มีอารมณ์ ที่ว่า ตัณหาภวตัณหา วิภาตัณหา หมุนเวียนเกิดขึ้นในกาย มีอารมณ์คิดเห็นต่างๆมากมาย อยากไปเที่ยว อยากไปกิน หิว ก็พากายนี้ไป ไปม่กายวาจาใจ ไม่พอใจ พอใจเกิดขึ้น ในสิ่งตาสัมผัสหูได้ยิน มีอารมณ์ปรุงแต่ง มากมายก่ายกอง สาระพัด .
อารมณ์นั้นแหละ ความนึกคิดต่างๆ ที่ใหลมาเทมา ในกาย ก็เหมือนภาชนะถ้วยชามโอ่งไห ของที่ สกปรกเลอะเทอะ เทใสลงไป ก็ไม่เคยสำร ตรวจสอบ กายที่จิตนี้อาศัย มัสะสมอะไร ที่แตกต่างจาก อาหาร ที่กินเข้าไป ก็บดขยี้ ขับกากเสียออกมา นั้นก็ สิ่งที่เรียกว่าอารมณ์ดีอารมณ์ร้าย กรรมที่สะสมอยู่ในกายในจิต ที่ไม่เคยขนออกไปทิ้งเลย
หากจะมองเรื่องราวกตัญญูรู้คุณ ก็มองที่ตัวเอง ว่า เราใช้กายวาจาใจอย่างไรบ้างกับพ่อแม่ตัวเอง แม่คนที่พ่อแม่จากไป หรือ แยกทางกัน บ้างก็โทษพ่อแม่ มองไม่เห็นว่า ที่ได้กายมนุษย์มาครบอาการสามสิบสองนี้ก็โชคดีแล้ว หากแม่ไมดูแล ต้องแต่ในท้อง จะได้กายครบอาการสามสิบสองมั้ย เรื่องราวอย่างนี้ จิตที่อาศัยกายพ่อแม่เป็นมนุษย์ สามารถอาศัยกายนี้ เรียบเรียง เหตุผล ที่เป็นคุณได้ จะกิดเป็นคุณธรรม ของจิตที่มาอาศัยกายพ่อแม่เป็นมนุษย์
จิตที่ต้องการสร้างบุญกุศลบารมี เค้าก็ต้องมามาอาศัย ทวยเทพ เมื่อหมดบุญ ก็ต้องมาอาศัยกายมนุษย์ หากเริ่มต้นไม่รู้จักคุณ ก็โน้น .เดินไปตามทางของสัตว์ ที่ต้องเกิดตาย ยาวนาน
จิตที่มองว่า เกิดแก่เจ็บตาย เป็นเรื่องธรรมดา .เค้าก็ไม่อาศัยกายนี้มาเรียนรู้จัก สร้างบุญกุศล ขึ้นมา ให่รู้จักคำว่า กรรม เมื่อรู้จักคำว่ากรรม ไม่ได้ ที่นำพาจิต เมื่ออกจากกาย เค้าก็ไม่รู้จัก สิ่งที่เรียกว่า ธรรม นี่นช่วยเหลือจิต ให้เบาบางจากรรม เบาบางจากโลภโกรธหลงทะเยอทะยาน ไม่สามารถคลี่คลาย สลัดอารมณ์นึกคิดที่ ไปดึงอารมณ์ พาจิตพายกายไปสร้าง มองเห็นอารมณ์นั้นเป็นกรรม ไม่ได้เลย
แล้วชีวิตทั้งชีวิต ก็มีแต่ เดินไปตามทางที่ อารมณ์นึกคิดแรุงแต่งนำพาไป สร้างเรื่องราวต่างๆ ยึดถืออะไรมามากมาย เหมือนบ้าน ที่รกรุงรัง มีแต่ขนเข้า ไม่เคยขนออกเอาไปทิ้งเลย น้ำเลือดน้ำหนองบูดเน่า โรคนั่นโรคนี้ เกิดขึ้น . แล้วก็ตาย
เรื่องราวของพระโพธิสัตว์ ที่ท่านก็มีกรรม ไปเกิดเป็นนกแขกเต้า ถึงแม้ว่า ไปเกิดในสังขารกรรม เป็นนกแขกเต้า แต่สิ่งที่ติดตามกับจิตท่าน เมื่อพ่อแก่เฒ่าชรา ท่านก็คาบอาหาร ไปเลี้ยงดูพ่อแม่ .นั้นคือ สิ่งที่ติดตามากับจิต .ที่รู้จักพระคุณ กตัญญูรู้คุณ .
เรื่องราวของการทดแทน คุณ มันก็มีในประเพณีชาวพุทธที่ ว่า เมือบุตรนำกายพ่อม่มาบวข ครองผ้ากาสาวพัสตร์ ประพฤติปฏิบัติธรรม สวดมนต์ อาศัยรอยทั้งสี่ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
เมื่อระลึกได้ ว่า จิตของข้าพเจ้า อาศัยอยู่เรือนกายของคุณบิดามารดา นำธาตทั้งสอง มาฝึกหัด เดิน ยิน นั่งนอน ทำจิตเฉย ไม่นึกคิดอะไร ภาวนาพุทโธ จิตเป็นมัชฌิมา .เกิดขึ้น กายนิ่ง จิตนิ่ง . ธาตุทั้งสี่ในกายนิ่ง วิญญาณหกนิ่ง ธาตุนะโม .ที่เราใช้ ก็ต่อถึงธาตทั้งสี่ เป็นธาตุ .บันทึกบุญกุศล ธาตุพ่อแม่ ต่อถึงกัน .พ่อแม่ ก็ได้รับอานิสงส์ ตามที่บุตรอาศัยกายพ่อแม่ มาสร้างบุญกุศล
แล้วก็มีเรื่องราวต่างๆมากมายที่ ที่ว่า สร้างบุญกุศล เราจะได้เรียนรู้จัก ในคำว่า ศีลสมาธิปัญญา ลดละเวรกรรม ชำระสะสาง กรรมของตนเอง ที่เคยสะสมมาให้เป็นอโหสิกรรม ตัดออกตากบัญชีกรรม กับธาตุทั้งสี่ ที่ต้องเกิดมาชดใช้กรรม ให้น้อยลงไป ให้ชาจิที่ต้องเกิดมามีกายน้อลง ไปจนถึงที่สุดยุติการเกิด เป็นของผู้ที่มีปัญญาเป็นธรรม บริสุทธิ์ธาตทั้งสี่เป็นแก้วเจียระไน ด้วยแสงรัตนะ .
โฆษณา