หนึ่งในสิ่งที่ยากที่สุดของคนที่เป็นพ่อแม่
คือการนั่งอยู่เฉยๆและยั้งตัวเอง
ไม่ให้กระโจนเข้าไปจัดแจงชีวิตของลูก
เพราะพ่อแม่หลายคนรักลูก
เพราะพวกเขามองเห็นสิ่งที่ลูก “ควรทำ”
เพราะพวกเขารู้ว่าสิ่งที่ “ถูกต้อง” คืออะไร
เพราะพวกเขาไม่อยากเห็นลูก “ผิดพลาด”
แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็เข้าใจว่า
พอลูกเติบโตจนถึงจุดหนึ่ง
มันก็ถึงเวลาที่ลูกต้องเริ่มตัดสินใจด้วยตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ
ตัดสินใจด้วยตัวเอง
ผิดพลาดด้วยตัวเอง
เจ็บปวดด้วยตัวเอง
เพราะสิ่งเหล่านี้มันคือ “บทเรียนชีวิต”
ที่ช่วยให้ลูกเรียนรู้และเติบโตด้วยตัวเองต่อไป
เพราะถ้าลูกไม่สามารถ “ยืนด้วยตัวเอง” ได้
(เพราะพ่อแม่คอยช่วยประคองลูกมาโดยตลอด)
ลูกก็จะ “ไปไม่เป็น” ในวันที่พ่อแม่ไม่มีชีวิตอยู่ได้
แต่แน่นอนครับว่า…
แม้พ่อแม่จำนวนมากเข้าใจในจุดนี้
แต่การเห็นลูก “ล้ม” และ “เจ็บปวด”
ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนเป็นพ่อแม่อยู่ดี
มันเหมือนกับที่คำกล่าวที่ว่า
“เห็นลูกเจ็บ พ่อแม่ก็เจ็บไปด้วย”
ผมไม่มีคำพูดอะไรที่จะช่วยคลาย
ความเจ็บปวดในใจของพ่อแม่ที่เห็นลูก “ล้ม”
ในกรณีที่ผมกล่าวถึงในข้างต้นได้
แต่ผมอยากจะบอกพ่อแม่ที่กำลังเจ็บปวดว่า…
ความเจ็บปวดที่ท่านกำลังรู้สึกอยู่นี้
มันคือสัญญาณที่สะท้อนว่า
ท่านกำลังพยายามทำหน้าที่ของ “พ่อแม่ที่ดี” อยู่
เพราะถ้าท่านเลือกที่จะ
พยายามเข้าไปจัดแจงชีวิตของลูก
ท่านก็คงไม่เห็นลูก “ล้ม”
และสัมผัสกับความเจ็บปวดนี้
หากท่านตัดสินใจเช่นนั้น
ท่านจะสบายใจ แต่ลูกของพวก
จะลำบากในวันที่ท่านไม่อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว
แต่เนื่องจากท่านไม่ได้ละเลย
การปฏิบัติหน้าที่ของ “พ่อแม่ที่ดี”
ความลำบากของลูกในวันที่ท่านไม่มีชีวิตอยู่
จึงถูก “โอน” มาให้ท่านแบกรับในวันนี้
พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ…
ท่านกำลังเจ็บปวดในวันนี้เพื่อที่
ลูกของท่านจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดในวันหน้า
มันคือการตัดสินใจที่สอดคล้อง
กับคำกล่าวต่อไปนี้เป็นอย่างดีเลยครับ
“ความรักคือการเสียสละ”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
