31 ส.ค. เวลา 05:34 • ปรัชญา
เรื่องราว ที่ว่า รักตัวเอง รักที่กายหรือ รักกาย นี้ กายนี้มันก็ไม่เที่ยง กายนี้ ต้องอาศัย น้ำเลือดน้ำหนองรวมทั้งแรงกายผู้อื่น มาช่วยเหลือ .อาหารการกิน ทำเองไม่ได้ ก็ต้องอาศัยชาวนา แรงงานผู้อื่น มาช่วย ทั้งทางตรงทางอ้อม .ที่ว่า อุปการะอุปถัมภ์กัน ต่างคนก็ ยุคนี้สมัยยนี้ ต่างหาเงินทองปัจจัย มาแลก .เปลื่ยน .บำรุงอารมณ์ บำรุงกายที่ไม่เที่ยง ที่แก่เจ็บตายได้ ถึงเวลาเจ็บนอนลงไป .คนมาเยี่ยม ก็เพียงบอกว่า เอ้า..หายไวๆ คนเจ็บ มันก็ทนเจบต่อไป จนกว่าจะหาย นอนนานไป เส้นสายมันยึด ก็ต้องมาฝึกหัด เดินกันใหม่
. กายนี้ เป็นเพียงที่อาศัยของจิต ..ตัวตนของเรา นั้น เป็นนามธรรม จับต้องไม่ได้เลย มาอาศัยอยู่ภายในกาย มายึดถือ ในสิ่งที่เรียกว่า ขันธ์ห้า รูปเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณ ที่มีการเปลี่ยนแปลงไม่คงที่ ด้วยอารมณ์นึกคิดที่เกิดขึ้น ในกาย นี้ อารมณ์นึกคิดต่างในกาย นี้ เป็นตัวทุกข์เป็นตัวผลักดัน จิตให้หลงใหลยึดถือ ใช้กาย ไปสร้างกรรม
.
สมมุติ ..ยุงมากัด .หากเราคิดว่า อ้อ..แบ่งปันเลือดนิดหน่อย ที่เค้่ามากิน ขอเลือดกินนิด เราก็ทน ใก่เค้ากัด จนอิ่ม ไม่ได้ไปทำร้าย .พอยุบกัดปุ๊บ ยกมือตบปั๊บ นั่นแหละสร้างกรรม คล้องเวรกรรม รักตัวเอง สละเลือดให้ยุงนิดหน่อยไม่ได้
เรื่องราวที่มันยากจะรู้จัก ก็ จิต.ของตัวเอง ที่มาอาศัยกายนี้ชั่วขณะหนึ่ง .กายนี้ มีอารมณ์ความรู้สึกนิกคิด .เป็นกายกรรม ให้จิตมีกรรม หลงใหล สร้างกรรม ให่แก่จิตของตัวเอง ต้องมาเกิดแก่เจ็บตาย เกิดที่นั้นที่นี้ เมื่อกายนี้ สิ้นสภาพ จิตนั้นก็เก็บเกี่ยวอะไรไปกับจิต ที่เค้าว่า เสบียงอาหาร .ไปสถานทีทุกหรือสุข ก็อยู่ ที่ยังมีชีวิตอยู่นั้น สร้างอะไรให้แก่จิต ของตนเอง .
ผู้ที่เค้ารักจิตของตัวเอง เค้าก็นำกาย กายกรรม มาทำให้กายนี้เป็นกายบุญ กายบุญ .นั้นก็ทำให้ร่างกายแข็งแรง ใช้งานได้ไม่ติดขัด เลือดลมในกาย เป็นสีแดง ไหลเวียนสะดวก กรรมที่หนัก ก็ผ่อนคลาย กรรมที่เบา ก็ .เจ็บเหมือนถูกยุงกัด เจ็บนิดเดียวก็หาย ชีวิตมันก็มี เดี๋ยว ก็สุข สุขอยู่ไม่นาน เดี๋ยวทุกข์ก็มาอีก การรัก .รักจิตของตนเอง ให้เบาบางจากอารมณ์ กรรมทั้งหลาย กายก็เป็นสุข จิตก็เป็นสุขอาศัยในกายที่เป็นบุญ แล้วถึงคราวจากกาย จิตก็มีสิ่งที่เรียกว่า บุญกุศล หนุนำให้ไปเกิดในสถานที่ดีๆ
สิ่งที่ยากก็คือ อะไรนะ ที่มันเกิดเรื่องในกายนี้ มีอะไร ที่จิตหลงใหล ไม่สามารถรู้จักจิตตัวเองได้เลย ที่ยากขึ้นมาอีก ไม่รู้จักอดีต ที่สะสมมา มาได้กายพ่อแม่เป็นมนุษย์ . เค้าให้กายมนุษย์ มาทำไม ทำไมไปไปอาศัยในกาย .ที่พบเห็นด้วยสายตา ที่มีพ่อแม่ไม่ใช่มนุษย์ กายนี่กายมนุษย์ สามารถ เรียนรู้ เรียบเรียงเหตุผล ต่างให้แก่จิต ให้จิตนั้นสามารถใช้กาย มาทำคุณให้แก่ จิตว่า รักจิตของตนเอง
เรื่องราวที่ว่า ทำไม เค้าแนะนำ ให้ฝึดหัด สร้างทาน บุญกุศล .การสร้างทานบุญกุศล นั้นต้องไปหา .ไปออกแรง อาศัยกายพ่อแม่ นั้นไปออกแรงให้เหนื่อยหามา . แล้วก็แบ่งปัน เจียดมา ทำเป็นทานเป็น ทำด้วยความเต็มใจ ทำอล้วไม่เรียกร้อง เพิ่มพูนกรรมทับจิตของตนเอง
ที่เค้าให้ทำ ก็เพื่อสละความยึดถือ สิ่งของเงินทาง ที่จิตมันยึด .ว่า เป็นของ..ก ออกไป จิตจะได้เบา ไม่ไปแบก วัตถุปัจจัย ที่หามายึด .ร่ำรวยๆ มียกย่องนินทา เดี๋ยวสุขเดี๋ยวทุกข์ กับอารมณ์ที่ไหลมา เมื่อทานทำบุญมากขึ้น ก็จะเปิดหนทาง ให้เข้าฝึกหัดปฏิบัติธรรมขึ้น มันมีเป็นขั้นตอน ให้จิตนั้นเบาบางจากกรรม ไม่ใช่ว่า อยู่ๆ จะทำได้เลย
การจะรักจิตของตัวเอง ที่เค้าบอกให้สร้างทาน บุญ บารมี หากไม่เข้าใจ ในเรื่องราว ที่ว่า การบันทึก .ตาบันทึกภาพหูบันทึกเสียง ลงไปที่ธาตุทั้งสี่ ชาตินี้ เหมือนไม่ทำ .คำว่า บุญกุศลบารมี ไม่มีบันทึกลงไปธาตุทั้งสี่ของจิต .จิตออกจากกาย ไม่มีบุญหนุนนำ ก็ไปเกิดไปอยู่ในสถานที่ ทุกข์ลำบาก มันไม่ใช่เวลา .สั้นๆเหมือนอาศัยกายมนุษย์ มันนับชาติไม่ได้
. เมื่อจิตนั้นไม่สามารถ ใช้กายนี้ มาช่วยเหลือจิตของตนเอง การรักจิตของตนเอง .มีแต่ผู้ที่ รู้จักคำว่าจิต .รู้จักว่าเกิดทีไร มันก็ทุกข์ เค้าจึงคิดเสาะแสวงหาทาง ที่จะพ้นทุกข์ ให้การเกิดน้อนลงไป ยุติการเกิดได้ จิตก็พ้นทุกข์
คราวนี้ มาอาศัยกายมนุษย์ เค้าก็ต้องมาเรียนรู้จัก สิ่งที่ทำให้มีภาระ ทำให่ต้องเกิด ยิ่งเรียนรู้จะให้ยุติการเกิด . เค้าก็ มองไปที่ .พระที่ท่านทำได้สำเร็จ ก็มาสิ่งที่ท่านทำ แล้วก็ปฏิบัติไปตามทาง ตามรอยของผู้ที่พ้นทุกข์ ยุติการเกิด .
หากเราไม่เดิน ไปทำตาม รอยของท่าน ก็ไม่มีใครห้าม . เพราะมันเป็นเรื่องราวของจิต ที่เลือกทางเอง ที่มีสติปัญญากันมาทั้งนั้น แล้วก็มีแต่กายที่ พ่แม่เป็นมนุษย์้ท่านั้น ที่สามารถ นำมาสร้างคำว่า ทานบุญกุศลบารมีได้
กายอื่นไม่สามารถ กระทำได้ จิตที่ว่า เปิดทวยเทพ หูทิ้งตาทิพย์ ก็ได้แต่ อนุโมทนา .จะสร้างบุญกุศลบารมี กายต้องจุติ มาอาศัยกายพ่อแม่เป็นมนุษย์ กายนั้นต้องครบอาการอาการสามสิบสอง ถึงจะสามารถ สร้างทาน บุญกุศลบารมีได้ การสร้างบุญก็บารมี ก็ต้องฝืนกาย ฝืนอารมณ์กรรม สร้างจิตมีความขันติ อดทน เพียรพยายาม สร้างขึ้นมา ด้วยกายวาจาใจของตนเอง
โฆษณา