PHASE 3 : เริ่มยอมรับตัวเอง
บทที่ 14 บางวันใจอ่อน…ก็ไม่เป็นไร
“ผมเคยคิดว่า
วันที่ใจอ่อน
คือวันที่ผมต้องพยายามให้มากกว่าเดิม”
——
มีบางวัน
ที่ผมตื่นขึ้นมา
แล้วรู้สึกว่า
วันนี้ไม่ค่อยอยากทำอะไร
ไม่ได้มีเรื่องใหญ่
ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น
แค่ใจมันเบาแรงกว่าปกติ
เมื่อก่อน
ผมมักไม่ค่อยยอมรับวันที่เป็นแบบนั้น
ผมจะพยายามทำตัวให้เหมือนเดิม
ทำงานเหมือนเดิม
คิดเหมือนเดิม
พูดเหมือนเดิม
เหมือนถ้าผมยังทำทุกอย่างได้
ก็แปลว่าผมยังโอเค
บางวัน
ผมรู้สึกเหนื่อย
แต่กลับบอกตัวเองว่า
“อีกนิดเดียว”
บางวัน
อยากพัก
แต่ก็รู้สึกผิดที่พัก
บางวัน
อยากเงียบ
แต่กลับคิดว่า
ตัวเองกำลังอ่อนแอ
ผมใช้เวลานานเหมือนกัน
กว่าจะเห็นว่า
การใจอ่อน
ไม่ได้แปลว่า
ผมอ่อนแอ
บางครั้ง
มันก็แค่วันที่ใจต้องการ
พื้นที่มากกว่าวันอื่น
ผมยังทำสิ่งที่ต้องทำ
ยังรับผิดชอบชีวิต
ยังเดินต่อ
แต่ผมไม่จำเป็นต้อง
ใช้แรงเท่าเดิมทุกวัน
บางวันเดินเร็ว
บางวันเดินช้า
บางวันเดินได้ไกล
บางวันแค่ลุกขึ้นมา
ก็รู้สึกว่าเพียงพอแล้ว
เมื่อก่อน
ผมคิดว่าชีวิตที่ดี
ต้องมีจังหวะที่สม่ำเสมอ
แต่ตอนนี้
ผมเริ่มเข้าใจว่า
คนเราไม่ได้เป็นเครื่องจักร
ใจเองก็มีจังหวะของมัน
มีวันที่เปิด
มีวันที่ปิด
มีวันที่อยากพบผู้คน
มีวันที่อยากอยู่เงียบ ๆ
มีวันที่มั่นใจ
และมีวันที่สงสัยตัวเอง
ผมยังไม่รู้ว่า
วันไหนควรเป็นแบบไหน
แต่ผมเริ่มไม่ต่อสู้
กับวันที่มันเป็นแบบนั้น
ถ้าวันนี้ใจอ่อน
ผมก็ปล่อยให้มันอ่อน
ถ้าวันนี้เหนื่อย
ผมก็ยอมรับว่าเหนื่อย
ไม่จำเป็นต้องรีบทำให้ตัวเอง
กลับมาแข็งแรง
เพียงเพื่อให้เหมือนเดิม
บางที
การดูแลตัวเอง
อาจไม่ใช่การทำให้ตัวเอง
เข้มแข็งขึ้นทุกวัน
แต่อาจเป็นการรู้ว่า
วันไหนควรออกแรง
และวันไหน
ควรวางบางอย่างลง
ผมยังมีวันที่ใจอ่อน
และคงจะมีอีกหลายวัน
แต่วันนี้
ผมไม่รู้สึกว่าต้องขอโทษ
ที่ตัวเองเป็นแบบนั้นแล้ว
ผมแค่บอกตัวเองว่า
พักก่อนก็ได้
พรุ่งนี้
ค่อยว่ากันใหม่
บางที…
การยอมรับตัวเอง
อาจรวมถึง
การยอมรับด้วยว่า
เราไม่จำเป็นต้องเข้มแข็ง
ตลอดเวลา 🌙
——
บางวัน…
ผมไม่ได้ต้องการคำตอบ
ไม่ได้ต้องการแรงผลัก
แค่อยากให้ตัวเอง
ได้พักอยู่ตรงนั้น
สักพัก 🌙
——
บันทึก… จากความเงียบ
วันนี้ใจผมอ่อน
ผมไม่ได้รีบทำให้มันแข็ง
ผมแค่อยู่ข้าง ๆ มัน
จนกว่าจะพร้อมเดินต่อ
🌙
#กลับมาอยู่กับตัวเอง
#TheUnlostLanguage
#จังหวะใจ
#ยอมรับตัวตนที่เป็น
#อยู่กับความเงียบ
#เติบโตจากข้างใน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
