เรื่องราว ที่ว่า โดดเดี่ยว มันไม่จริงหรอก อารมณ์นั้นมันปกคลุมทั่งเรือนกาย จิตก็อยู่ใต้อารมณ์ จะใช้กายไปอยู่ที่ไหน ในป่า ในทุ่ง อยู่คนเดียว มันก็มีอารมณ์ปรุงแต่งตลอดเวลา . ความเหงา ก็เป็นอารมณ์ปรุงแต่ง .ก็ทิ้งมันไป . อารมณ์เหงา ตัวเหงา . กายก็เป็นปกติ ลมหายใจ ก็เข้าออกเป็นปกติ . อารมณ์เหงามา เราก็วางมันไป ทิ้งมันไปจะยึดมันทำไม เรื่องราวการที่สลัด ละอารมณ์ นั้น เค้าก็อาศัยคำว่า สร้างบุญกุศลบารมี อาศัยจิตที่ ..มีความขันติ อดทน สลัด
งทิ้งอารมณ์ นั้นไปโดยอาศัย คำว่า แสงรัตนะ ผลักใสอารมณ์นั้นออก