4 ก.ย. เวลา 07:12 • ปรัชญา
เรื่องราว ที่ว่า โดดเดี่ยว มันไม่จริงหรอก อารมณ์นั้นมันปกคลุมทั่งเรือนกาย จิตก็อยู่ใต้อารมณ์ จะใช้กายไปอยู่ที่ไหน ในป่า ในทุ่ง อยู่คนเดียว มันก็มีอารมณ์ปรุงแต่งตลอดเวลา . ความเหงา ก็เป็นอารมณ์ปรุงแต่ง .ก็ทิ้งมันไป . อารมณ์เหงา ตัวเหงา . กายก็เป็นปกติ ลมหายใจ ก็เข้าออกเป็นปกติ . อารมณ์เหงามา เราก็วางมันไป ทิ้งมันไปจะยึดมันทำไม เรื่องราวการที่สลัด ละอารมณ์ นั้น เค้าก็อาศัยคำว่า สร้างบุญกุศลบารมี อาศัยจิตที่ ..มีความขันติ อดทน สลัด
งทิ้งอารมณ์ นั้นไปโดยอาศัย คำว่า แสงรัตนะ ผลักใสอารมณ์นั้นออก
ครั้งหนึ่ง ไปนั่งสมาธิ .มีเสียงลอยมาว่า ให้เอาจิต เอาสีเหลืองไปไล่ สีดำ เราก็นั่ง .ดูลมเข้าออก หายใจลึกๆ ทำกายนิ่ง ๆ หายใจเจ้า หยุด กั้นลมหายใจ ค่อยๆผ่อมลมออก เราก็ทำกายนิ่ง ลมหายใจนิ่ง ไม่ไม่ลมเข้าออก ครู่หนึ่ง .เห็นเป็นแสง สีเหลืองจาง ไหลไปกระทบสีดพ
.พอกระทบกัน สีดำสีเหลืองมาชนกัน มันก็ระเบิดสีดำ แตกกระจาย มีเสียงดังออกมาดังมาก นั้น ก็เป็นเรื่องราว การชำระสะสาง อารมณ์ออกไปจากกาย เมื่ออารมณ์ นั่นแตกกระจาย เป็นสีดำ หมอกควันออกไป กายนั้นก็เบา จิตเบา ไม่มีอารมณ์ปกคลุมจิต ชั่วขณะหนึ่ง . พอขยับเขยื้อนกาย .ตัวอารมณ์ก็มาอีก
1
โฆษณา